MARIËNBERG – Zeven speelsters kwamen vrijdagavond laat uit de voorronden van het Nederlands kampioenschap groot driebanden voor dames. Drie daarvan haalden de maximale matchpunten: Monique van Exter uit Lelystad met het hoogste moyenne van 0.594, Gerrie Wierstra uit Voorthuizen en Daisy Werdekker uit Tilburg. De hooste serie van vijf kwam op naam van Monique van Exter, Chantal Arntz en Petra Lips, die als derde in haar poule werd uitgeschakeld. Vandaag, zaterdag (start 11.00 uur) komen de vier geplaatste speelsters in het schema en wordt in vier poules van vier naar de knock-outs met acht gespeeld. De wedstrijden zijn live te zien op Kozoom.

Gerrie Geelen greep de koppositie in Poule A met 5 punten voor Chantal Arntz met 4 matchpunten. De nummers één en twee speelden als laatste tegen elkaar. Gerrie Geelen won met 20-6 in 20 beurten, de beste partij uit de 36 wedstrijden in deze voorronden. Joke Martin uit Leiden finishte als winnares in Poule B voor Janet Kwast. De onderlinge partij eindigde in een remise: 13-13. Sabine Bakker, die debuteerde op het kampioenschap, werd als derde van de poule uitgeschakeld.

Gerrie Wierstra uit Voorthuizen was met de maximale matchpunten de beste in Poule C voor Monique Wilkowski, allebei met gemiddeldes net boven de 0.500. De onderlinge partij werd gewonnen door Gerrie Wierstra met 20-15 in 36. Daisy Werdekker uit Tilburg startte in Poule D met een matige winstpartij tegen Anoek Jutte, maar herstelde zich met partijen van 20 in 32 en 31 beurten. Jetty Beersma uit Duiven eindigde met 4 matchpunten als tweede en gaat mee naar het hoofdtoernooi.

Monique van Exter ging vlot naar de maximale matchpunten in haar partijen tegen Esmé Willems, Sylvia Eckel en Luci Oosterholt. Zes matchpunten, 0.594 en serie 5 werden genoteerd voor de koploper. Esmé Willems versloeg Sylvia Eckel (15-13) en Luci Oosterholt en eindigde met 4 matchpunten als tweede. Sylvia Eckel, een van de routiniers en bekend van alle World Cups, werd als derde in haar poule uitgeschakeld.

Anja Verbogt uit Dongen en Pauline Gerritsen uit Almelo eindigden in de laatste poule (F) beide met 5 matchpunten. Het gemiddelde was in het voordeel van Anja Verbogt met 0.392 tegen 0.275.

De standen in de poules:

Poule A:

1 Gerrie Geelen 5-0.571-4

2 Chantal Arntz 4-0.430-5

3 Natasja Damen 3-0.316-4

4 Petra Pot 0-0.245-2

Poule B:

1 Joke Martijn 5-0.433-3

2 Janet Kwast 3-0.358-3

3 Sabine Bakker 2-0.316-2

4 Graddie Berry 2-0.250-3

Poule C:

1 Gerrie Wierstra 6-0.504-4

2 Monique Wilkowski 4-0.567-4

3 Petra Lips 2-0.409-5

4 Janine Verkerk 0-0.185-1

Poule D:

1 Daisy Werdekker 6-0.485-3

2 Jetty Beersma 4-0.401-4

3 Maartje de Jong 2-0.351-4

4 Anoek Jette 0-0.266-2

Poule E:

1 Monique van Exter 6-0.594-5

2 Esmé Willems 4-0.339-2

3 Sylvia Eckel 2-0.381-3

4 Luci Oostrholt 0-0.100-2

Poule F:

1 Anja Verbogt 5-0.392-4

2 Pauline Gerritsen 5-0.275-4

3 Nynke Kuindersma 2-0.339-3

4 Ineke Kooistra 0-0.291-3.

De poules voor het hoofdtoernooi:

Poule A: Therese Klompenhouwer, Gerrie Geelen, Joke Martijn, Jeannet Kwast

Poule B: Joke Breur, Daisy Werdekker, Anja Verbogt, Esmé Willems

Poule C: Mirjam Pruim-Emmens, Gerrie Wiersma, Pauline Gerritsen, Jetty Beersma

Poule D: Karina Jetten, Monique van Exter, Monique Wilkowski, Chantal Arntz.

Tekst: Frits Bakker

Foto Monique van Exter (Ton Smilde)

 

 

 

 

 

 

 

RANDERS – Het wereldkampioenschap driebanden in het Deense Randers nadert met rasse schreden, maar tegelijk is het een mooi moment om terug te kijken naar twee vorige WK’s in het meest zuidelijke Scandinavische land. Dick Jaspers verdedigt er de wereldtitel van donderdag 26 tot en met zaterdag 30 november. De twee vorige mondiale kampioenschappen in Denemarken werden gehouden in 1994 in Aalburg waar de Nederlander Rini van Bracht in het net-na-BWA tijdperk en en de Italiaan Marco Zanetti in 2002 in Randers de winnaars waren.

Kozoom kijkt in de aanloop naar het WK terug op die twee vorige kampioenschappen met de titelverdediger Dick Jaspers, Marco Zanetti, de laatste winnaar van een WK in Denemarken en de Denen Dion Nelin, Tonny Carlsen, Brian Knudsen en Jacob Sörensen. Voor het thuisland spelen dit jaar Dion Nelin, Jacob Haack Sörensen en Thomas Andersen. Nog nooit in de lange historie van WK’s vanaf 1928 won een Deense speler het wereldkampioenschap driebanden. Twee spelers haalden zilver: Tonny Carlsen in 2000 in Saint Etienne achter Dick Jaspers, Dion Nelin in 2002 in Randers in de finale tegen Marco Zanetti.

Het eerste WK in Denemarken was in Aalborg waar Brian Knudsen als derde op het podium stond. Het tweede in Randers, waar Dion Nelin tweede werd, met een bezetting van alle grote namen na de titels van Torbjörn Blomdahl (1997, Grubbenvorst), Dani Sánchez (1998, Réze-les Nantes), Frédéric Caudron (1999, Bogota), Dick Jaspers (2000, Saint Etienne) en Raymond Ceulemans (2001, Luxemburg).

 

 

WK Aalborg, 6-9 januari 1994

De UMB, wereldbond, had zeven jaar geen WK georganiseerd tijdens de roerige BWA jaren en keerde terug in Aalborg, waar de topspelers niet aanwezig waren. Het systeem is nieuw, een kopie van de BWA organisaties: setsysteem met 32 spelers in poules van acht, daarna knock-out. Veel van de topspelers zijn afwezig, het lijkt op een veredelde Duitsland-Denemarken met van elk land zes spelers. Rini van Bracht wint zijn tweede WK na in Ecuador, 1982. De Nederlander finisht voor Edgar Bettzieche (Duitsland), Brian Knudsen (Denemarken), Fonsy Grethen (Luxemburg) en Francis Connesson (Frankrijk). Het gemiddelde van de winnaar: 1.149. Rini van Bracht (nu 72) keek later in een interview terug op die twee WK’s en vertelde over het auto-ongeluk dat hem in 1977 was overkomen: ,,Ik was in slaap gevallen en op een vrachtwagen gebotst. Daarbij raakte ik mijn rechteroog kwijt. Het leek het einde van mijn carrière, maar met mijn winnaarsmentaliteit heb ik teruggevochten en twee WK’s gewonnen.”

Brian Knudsen (43): ,,Het was mijn eerste WK dat jaar in Aalborg, op mijn 18e jaar en in de jaren die achteraf de beste uit mijn carrière waren. Ik werd twee keer op rij Europees kampioen bij de junioren in 1993 en 1994, allebei met een gewonnen finale tegen Dion Nelin. Dat jaar werd ik voor het eerst ook Deens kampioen bij de senioren, maar het hoogtepunt was natuurlijk die podiumplaats op het WK. Ik herinner me dat ik in de halve finale verloor van Rini van Bracht met 3-2, nadat ik met 2-1 had voorgestaan en op een score van 13-11 in de vierde set twee gemakkelijke ballen miste, omdat ik zenuwachtig werd. Rini van Bracht was de enige BWA speler die meedeed, ik weet nog dat ik mijn eerste partij won van Paul Stroobants, een mooie, temperamentvolle speler. Ik heb daarna mijn doorbraak niet kunnen maken, omdat ik een full-time baan heb als glazenwasser. In de World Cup van Veghel wilde ik weer eens meedoen en het verraste me dat ik zo ver kon komen.”

 

WK Randers, 2-5 oktober 2002

Marco Zanetti is al een paar jaar op jacht naar zijn eerste wereldtitel. De gentleman, in die jaren nog een meester in alle spelsoorten, verslaat Dion Nelin in de finale met 3-1 en een gemiddelde van 2.360. Dick Jaspers en Ramón Rodriguez worden in de halve finales uitgeschakeld. De Griek Filippos Kasidokostas, een groot talent als junior, maakt zijn debuut in het grote WK. Voor de slotdag worden drie kanshebbers uitgeschakeld: Sayginer, Caudron en Blomdahl. Het gemiddelde van de winnaar: 1.732.

Het verhaal van Marco Zanetti, dat jaar opgetekend: ‘De veertigjarige speler uit Bolzano overtrof zichzelf, hoetwel ‘de Dottore in de economie’ al zo’n twintig jaar meeliep in de top. Maar verwend met hoofdprijzen was hij niet. Hij had tot dan toe nog geen WK gewonnen en geen eindzege in de wereldbekercyclus gehaald, wel WC toernooien in Palma en Berlijn. Zijn belangrijkste titels tot dan toe: drie keer Europees kampioen 47/1. De Italiaan, een fervent supporter van Inter Milaan, stond wel bekend om zijn weloverwogen spel en gave techniek. Een opvallend detail: Zanetti speelt altijd met een zwarte handschoen aan zijn linkerhand tegen het zweten, afgekeken van de Duitser Dieter Müller.’ Zanetti (57 nu): ,,Ik weet nog dat ik de trofee kreeg overhandigd van Raymond Ceulemans, die dat jaar niet meer meespeelde, maar van wie ik een jaar eerder in Luxemburg de finale had verloren.”

Dick Jaspers (54), dit jaar titelverdediger op het WK: ,,Ik weet nog dat we heel blij waren dat we na de schorsingen vanaf 1998 eindelijk weer mee mochten doen met de WK’s. Het is toch het mooiste wat er is voor een speler, wereldkampioen worden. Ik had in Saint Etienne in 2000 mijn eerste gewonnen, in 2001 had ik geen kans, maar in Randers stond ik weer op het podium. Ik was in de halve finale verslagen door Marco Zanetti. Ik vind Denemarken altijd een mooi land om een WK te spelen. Het is een andere sfeer dan in de zuidelijke landen, in Azië of Zuid Amerika. Het is kleiner, knusser en vaak heel gezellig. Ik hoop en verwacht dat het nu nog professioneler zal zijn, want niet alleen de prijzengelden zijn verhoogd, ook de belangstelling van tv-stations. Ik kijk er naar uit.”

Dion Nelin (43): ,,Het einde van mijn eerste carrière was al in zicht, toen ik in 2002 in de finale stond tegen Marco Zanetti. Ik zat in een moeilijke tijd met een scheiding op komst. De finale kan ik me nog wel herinneren. Ik won de eerste set met 15-14 en was in de drie sets daarna kansloos met 15-0, 15-8 en 15-12. En ja, wat een ranking na het podium met Zanetti, ikzelf, Jaspers en Rodriguez. Met Sayginer, Blomdahl, Caudron en Sánchez. Twee, drie maanden geleden ben ik helemaal gestopt voor lange tijd, nu ben ik er gelukkig weer bij. Als prof, want ik kreeg de kans van Dan Johansen om de wereldtop te halen. Ik woon 75 kilometer van Randers, waar het biljarten heel populair is, dus ik verwacht veel publiek en veel belangstelling op tv.

Tonny Carlsen (54): ,,Ik was in het jaar van het WK in Randers in de vorm van mijn leven, maar eindigde net als Sayginer, Blomdahl en Caudron met zes matchpunten onder de top vier door verlies tegen Ramón Rodriguez. Dat was natuurlijk een teleurstelling in eigen land. In de twee jaar daarvoor stond ik twee keer op het podium, in 2000 als tweede achter Dick Jaspers, in 2001 als vierde, toen Raymond Ceulemans in zijn nadagen nog een keer wereldkampioen werd. En in de twee EK’s in die jaren werd ik tweede achter Blomdahl en Caudron. Mijn verwachtingen waren hoog in Randers, waar Nelin tweede werd achter Zanetti. Ik ben er jammer genoeg niet bij als speler dit jaar door mijn PBA status, maar ben commentator voor de Deense televisie, die 40 uur live gaat uitzenden. Ik verwacht dat het een prachtige promotie wordt voor driebanden in ons land.”

Jacob Haack-Sörensen (47): ,,Mijn toernooi in Randers was niet zo succesvol: Thomas Andersen en ik eindigden in de laatste rangen. Ik weet nog wel goed de tribute aan Raymond Ceulemans, dat is me bijgebleven. Twee jaar later was voor mij een revanche met een plaats op het podium op het WK in Rotterdam, waar Dick Jaspers won. Met de Deense spelers zijn we voor Randers nu heel goed geprepareerd, we hebben goede World Cups gespeeld in Porto en Veghel. We verwachten er veel van voor ons eigen publiek en willen ook daarna het niveau van de Denen verder omhoog brengen.”

 

Tekst: Frits Bakker
Foto: Dick Jaspers (vorige WK podium in Cairo, Kozoom)

 

 

 

 

MARIËNBERG – De 37-jarige Sabine Bakker, die debuteert op het Nederlands kampioenschap driebanden, maakt zich geen enkele illusie. De Noord-Hollandse uit Grootebroek vlakbij Lutjebroek weet op voorhand dat ze met een zekere trots in de schaduw zal staan van Therese Klompenhouwer, de 11-voudige kampioene op evenzoveel deelnames, de Europees en wereldkampioene. Zoals ook de meeste van de andere 27 deelneemsters aan het NK alleen maar kunnen hopen op een rol als kanshebber. ,,Ik heb pas gewonnen van Therese, maar dat was op handicap”, zegt de onderwijzers in het basisonderwijs lachend. ,,Maar nu wordt het echt en gaat het om de titel van beste van Nederland.” Het NK wordt na een jarenlange cyclus in De Eekhoorn in Oosterhout nu voor drie jaar in Zaal Mans in Mariënberg vlakbij Almelo gespeeld. Vrijdag 22 november zijn de voorronden, zaterdag 23 en zondag 24 november is het hoofdtoernooi.

 

 

Therese Klompenhouwer komt net terug van een WK voor dames en van twee grote internationale toernooien met de mondiale top. Voor haar wordt het dit weekend omschakelen naar een ander niveau. Therese: ,,Ik wil me steeds meer gaan focussen op de internationale toernooien, maar blijf de damestoernooien er wel bij doen, omdat ik zo veel mogelijk titels wil halen.” De progressie maakt haar ambities duidelijk. ,,Ik heb gewonnen van Choong-Bok Lee, een topper bij de Koreanen, Peter Ceulemans en heb mooi partij gegeven aan Semih Sayginer in Lausanne. Dat geeft vertrouwen om mijn grenzen nog meer te verleggen. Maar het damesbiljarten zal me altijd blijven trekken, ik wil het overal blijven promoten en ben enorm blij met de komende drie WK’s in eigen land. Het is ook weer heel leuk dat er nieuwe namen komen, nu met Sabine Bakker als debutante.”

Sabine Bakker verkeert in een heel ander stadium van haar carrière. Ze vertelt: ,,Als 14-jarige ben ik ooit begonnen met biljarten en op mijn 19e besloot ik om arbiter te worden. Dat heb ik toen een tijdje gedaan, maar toen ik 23 was, begon ik weer te biljarten bij DOS Medemblik en nu alweer een hele tijd bij De Carambole in Andijk. Van vrij spel ben ik uiteindelijk overgestapt naar driebanden. We hebben een heel leuke club met 25 leden, van wie ik de enige dame ben. Ik moet wel zeggen, tot vorig jaar had ik nog nooit op groot biljart gespeeld.”

De Noord-Hollandse ging voor het eerst kijken naar een NK in Oosterhout, vorig jaar. ,,Het niveau van Therese ligt natuurlijk heel hoog vergeleken bij dat van mij. En van de andere toppers in het damesbiljarten ook. Ik ben gestart met voorwedstrijden groot en haalde gelijk de gewestelijke finale met 0.433 gemiddeld, meer dan ik had kunnen verwachten. Daarna heb ik me opgegeven voor een XXL damestoernooi in Roosendaal, op handicap. Ik won van Therese, van Karina Jetten, van Jaimie Buelens en won gewoon het toernooi. Esmé Willems, die heel veel voor de bond doet en voor damesbiljarten, zei toen gelijk: nu moet je je wel opgeven voor het NK dames… En dat heb ik gedaan, al moest ik eerst wel lid worden.”

Hoe is de voorbereiding geweest, nog serieuzer dan hiervoor? Sabine: ,,Ja, echt, ik heb zelfs nog overwogen om thuis bij Peter Vlaar op zijn biljart te gaan trainen. Maar heel veel tijd is er niet om te trainen. Ik werk hele dagen in het onderwijs op een school in Lelystad. Het biljarten is wel intensiever geworden. Met Leon en Nick Dudink speel ik in een team.”

Het NK gaat ze onbevangen in, in een poule met Janet Kwast, Graddie Berry en Joke Martijn. ,,Ik weet dat ik een outsider ben en niet te veel moet verwachten. Zo ga ik altijd het best een toernooi in, dan loopt het meestal beter af dan ik dacht.”

Het toernooi wordt gespeeld volgens het systeem dat vier speelsters automatisch poulehoofd zijn en de andere speelsters in poules van vier voor twee plaatsen in het hoofdtoernooi spelen.

De dames die automatisch zijn geplaatst:
Poule A: Therese Klompenhouwer
Poule B: Joke Breur
Poule C: Mirjam Pruim
Poule D: Karina Jetten

Poule A:
Gerrie Geelen, Petra Pot, Chantal Arntz, Natasja Damen
Poule B:
Joke Martijn, Janet Kwast, Sabine Bakker, Graddie Berry
Poule C:
Monique Wilkowski, Gerrie Wierstra, Petra Lips, Janine Verkerk
Poule D:
Daisy Werdekker, Maartje de Jong, Jetty Beersma, Anoek Jutte
Poule E:
Sylvia Eckel, Monique van Exter, Luci Oosterholt, Esme Willems
Poule F:
Anja Verborgt, Pauline Gerritsen, Ineke Kooistra, Nynke Kuindersma

De bondsgedelegeerde is Paul Brekelmans. De wedstrijdleiders zijn Hans de Bruin en Bennie Deegens.
De arbiters: Gilbert Princen, Willem Hofman, Wim Berendsen, Erik van Woerkom en Christel van Reekum, geassisteerd door regionale arbiters.

Tekst: Frits Bakker

Foto Sabine Bakker (eigen archief)

Het NK Driebanden Groot Dames, ook wel Heineken 0.0 Diamonds, wordt de komende drie jaar gespeeld in Biljartzaal Mans in Marienberg. Komend weekend is de eerste van deze minimaal drie NK’s op de nieuwe locatie.

 

 

Favoriete is, zoals altijd, Therese Klompenhouwer. Hoe kan het ook anders? De koningin van het internationale driebanden, regerend wereld- en Europees kampioen, heeft tot nu toe elf NK’s gespeeld – en alle elf gewonnen!

Afgelopen jaar, toen nog in Oosterhout, was het verschil tussen Therese en de rest wederom enorm.

 

 

Dit jaar zal één van de opkomende driebanden talenten Andrea Hofman niet meedoen. De grootste concurrentie zal waarschijnlijk komen van één van de drie andere poulehoofden voor het hoofdtoernooi, Joke Breur, Mirjam Pruim en Karina Jetten, en van kanshebbers als Gerrie Geelen, Daisy Werdekker en Sylvia Eckel.

Gelukkig zijn er ieder jaar weer een aantal nieuwe namen te begroeten onder de deelneemsters. Dit jaar is één van deze debutanten Sabine Bakker, onlangs ook al deelneemster bij het NK 5-Pins.

 

 

Het bestuur van de sectie Driebanden is zeer verheugd met de nieuwe locatie in Marienberg. Nadat het NK Driebanden Groot voor dames diverse jaren op camping de Eekhoorn in Oosterhout is gespeeld, kwam er vanuit de werkgroep “Driebanden groot dames” een verzoek om het NK ook eens in een ander deel van Nederland plaats te laten vinden. Met het afsluiten van deze overeenkomst heeft Sectie Driebanden hieraan kunnen geven. De KNBB wil bij dezen dan ook dank uitspreken aan Camping de Eekhoorn voor de gastvrijheid in de afgelopen jaren.

Paul Brekelmans: “Jaren geleden zijn wij een nieuwe weg ingeslagen om evenementen aan organisaties of lokaliteiten aan te bieden, waardoor wij wat meer financiële armslag kunnen genereren. De Buffalo League en Divisie Kampioenschappen zijn hier een goed voorbeeld van. Deze nieuwe overeenkomst geeft de sectie Driebanden de mogelijkheid de doelen gesteld in het meerjarenbeleidsplan beter te verwezenlijken.”

 

Informatiepagina Diamonds 2019 (KNBB Sectie Driebanden)
Facebook-pagina Diamonds 2019
Informatiepagina Diamonds 2019 (Agenda)

 

 

Vanaf het Hoofdtoernooi op zaterdag 23 november zullen alle wedstrijden
 'Live' en 'for Free' gestreamd worden via Kozoom.com

 

Tekst: KNBB/KNBB Sectie Driebanden
Foto: Horecabedrijf Mans, Marienberg
Poster & schema’s Diamonds 2019: KNBB Sectie Driebanden
Archieffoto Diamonds 2018: Ton Smilde

 

DEN HAAG/SLUISKIL – De absentie van belangrijke kopmannen heeft de top vier van de Buffalo league, de eredivisie driebanden, niet gehinderd om de volle winst binnen te halen in de 9e speelronde. De koplopers, SIS Schoonmaak, Dallinga, Prinsen en ’t Hartje wonnen alle vier hun thuiswedstrijden. Jeffrey Jorissen, de opvallendste Nederlander nu al van deze competitie, was individueel weer eens de beste acteur met een winstpartij in 14 beurten en een score van 40-8 tegen Wesley de Jaeger.

Bousema Lochem, in Den Haag en STZ Zundert, bij ’t Hartje, waren de meest opvallende verliezers van de dag. Bousema werd met 6-2 verslagen door SIS met alleen winst voor Galla tegen Burgman (40-35 in 33). Jean van Erp, Jeffrey Jorissen en Martien van der Spoel waren succesvol voor de koploper tegen Johan Loncelle, Wesley de Jaeger en Frans van Schaik.

De Zundert boys hadden in de allerlaatste fase nog een puntje op het oog tegen ’t Hartje, maar Roland Forthomme verslikte zich op één carambole in Davy van Havere (40-39 in 26). Barry van Beers en Rik van Beers werden gevloerd door Harrie van de Ven en Frank Martens en alleen Sam van Etten won voor Zundert tegen Ad Broeders met 40-29 in 37.

Dallinga bleef op twee punten in het spoor van SIS door een 6-2 thuiszege tegen A1 Biljarts. Peter De Backer was de beste winnaar in 20 beurten tegen de Duitse oud wereldkampioen Christoph Rudolph (40-32 in 20). Steven van Acker versloeg de andere Duitser, Ronny Lindemann (40-32 in 27), Berry Dallinga won van Jordy de Kruyf (40-36 in 48). Kay de Zwart scoorde als enige voor A1 Biljarts tegen Raymond Ceulemans, 40-33 in 27.

HCR Prinsen bleef in de top drie door thuis tegen DKM Tools te winnen met de maximale 8-0 en met twee JP’s, Jelle Pijl (20 beurten) en Jef Philipoom (22) in de hoofdrol. ’t Ivoor klom op naar de positie net achter de top vijf door met 5-3 te winnen van Team Eekhoorn. De remise kwam op het scorebord in de partij tussen Jose Maria Mas en Huug Wilkowski (26 beurten). Jerry Hermans was op eigen veld de beste man met winst in 25 beurten tegen Jack van Peer. Gerwin Valentijn en Ronny Brants speelden een voortreffelijke partij tegen elkaar. De Brabander versloeg de Belg met 40-36 in 18. De wedstrijd eindigde met 5-3 winst voor Dekker Keukens.

Tekst: Frits Bakker

Foto Jeffrey Jorissen (Ton Smilde)

 

 

 

LAUSANNE – Twee geboren winnaars in een finale is doorgaans een garantie voor een attractieve wedstrijd. Dick Jaspers en Eddy Merckx stonden zondag in de Lausanne Masters tegenover elkaar in het lage-landen gevecht om het hoogste podium. De Nederlander, die op een klein uur afstand van zijn Belgische rivaal woont, eiste soeverein zijn 3e overwinning op in het Casino van Lausanne: 40-30 in 21 beurten. De regelmaat is opvallend: Jaspers won deze Masters in de laatste oneven jaren: 2015, 2017 en nu 2019. ,,Het wordt een mooie week: eerst deze overwinning, dan een sportprijs ophalen op een gala in Porto en dan opmaken voor het WK, het belangrijkste toernooi van het jaar”, zei Jaspers kort voor zijn vertrek uit Lausanne.

Dick Jaspers onttroonde de titelhouder, Eddy Merckx, nadat de Belg in de aanloop naar de finale tegen Dani Sánchez een zeldzaam mooie eindsprint had gespeeld. Dick Jaspers kwam in de eindstrijd door winst tegen Myung-Woo Cho, de sterke debutant in de Lausanne Masters. De statistieken op voorhand wezen op een voordeel voor Dick Jaspers, die vier van zijn vijf laatste partijen tegen Merckx won. Twee series van 7 (3e beurt) en 8 (11e) waren beslissend voor de partij. De Nederlandse wereldkampioen liep vanaf 16-15 weg naar een kleine voorsprong en van 30-25 naar de overwinning met 40-30.

 

 

Jaspers analyseerde: ,,Ik heb een beetje geluk dat Eddy Merckx, een klasbak pur sang, niet het niveau haalde van zijn vorige partijen. Daardoor kon ik op het eind die tien punten voorsprong vasthouden. Voor mijn vertrouwen is dit geweldig: ik vond zelf dat ik de laatste maanden een beetje onzichtbaar was met wat mindere wedstrijden in de competities. Het WK is op komst, waar belangrijke punten te winnen zijn. Daar wil ik natuurlijk pieken. Daarom komt deze overwinning op een perfect moment.”

,,Hier in Lausanne zijn geen punten te verdienen, maar ik hecht er heel erg aan om hier te winnen. Diane Wild heeft een fantastisch toernooi, we spelen er met 9 wereldtoppers en het is vooral een eer om te worden uitgenodigd. Ik ben er graag bij: een mooie speelzaal, een goed hotel vlakbij de zaal, alles tiptop in orde. Ik ga naar huis met een heel gelukkig gevoel.”

Eddy Merckx, die zijn titel moest afgeven aan Jaspers, zei na afloop: ,,Ik heb het zeker niet opgegeven, ondanks dat het niet mijn wedstrijd was. Het enige wat ik kon doen was blijven proberen de wedstrijd een ander beeld te geven, maar dat is helaas niet gelukt.”

Diane Wild, voorzitter en organisator van de Masters, sprak in haar slotwoord onder andere over de opbrengst voor het goede doel: 8.450 Zwitserse francs voor patiënten die aan de ziekte MS lijden. Martin Horn doneerde daarnaast 1 Zwitserse franc voor de caramboles die hij had gemaakt: 145, verhoogd naar 150. Ms. Wild verzekerde trots te zijn op het deelnemersveld van dit jaar met Therese Klompenhouwer als eerste dame in de Masters en twee jonge talenten, Myung-Woo Cho van 21 en Maxime Panaia van 18. ,,We zullen zeker op deze weg verder gaan met het blijven promoten van biljarten voor dames en junioren.” Met nog meer nieuwe sponsors gaat de Lausanne Masters volgend jaar een nieuwe organisatie tegemoet.

Dick Jaspers schakelde in de knock-outs eerst Tayfun Tasdemir uit in de kwartfinales, Eddy Merckx had op zaterdag ook al de betere eindrush tegen Semih Sayginer.

De halve finales:

Jaspers-Cho 40-22 (17/16)

Twee wereldkampioenen in de ring, één in het driebanden voor elite, één bij de junioren, maar al op de drempel van zijn definitieve doorbraak in het korps van kampioenen. Dick Jaspers liet zich niet verrassen door de opkomende Koreaanse ster Myung-Woo Cho. De start met 7 van de Nederlander was al een eerste aanzet voor een superieure partij. Het werd vervolgens 12-6, 15-10 en 20-10 in 7 beurten bij de pauze. De knock-out van Jaspers kwam in de 15e en 16e beurt met series van 7 en 6 (38-22), de finish volgde in de 17e beurt (40-22). De Koreaan reageerde zoals hij dat gewend is met een bewonderende buiging voor zijn tegenstander. Jaspers’ reactie: ,,Ik speelde een goede partij met een mooie start. Cho maakte iets meer foutjes op maakbare ballen. Hij kwam nog wel dichtbij op 22-19, maar toen maakte ik kort daarna uit met 7, 6 en 2. Ik kan er alleen maar tevreden mee zijn.”

Merckx-Sánchez 40-27 in 20

Twee spelers totaal aan elkaar gewaagd voor de pauze, met in dat eerste deel geen hoge series: Sánchez en Merckx met 4 als beste. De tussenstanden spreken voor zich: 9-8 in 5, 15-14 in 10, 20-17 in 15. Het contrast is daarna opvallend: Merckx start de tweede helft met een misser op een positie die hij normaal met zijn ogen dicht speelt. Maar dan, één beurt later, staat de ‘miracle man’ op en brengt de wedstrijd tot leven. Met de feilloze serie van 14 dient de Belg zijn tegenstander een gevoelige dreun toe: 34-24 in 18. Twee beurten later met 1 en 5 beslist hij de wedstrijd met een van zijn gevreesde finales: 40-27 in 20. De weg ligt open voor de laatste World Cup winnaar in Guri naar zijn tweede Lausanne finale op rij en om zijn jaar 2019 nog meer glans te geven. Dani Sánchez had zijn ups en downs in Lausanne, speelde bij vlagen zijn beste driebanden, maar liep tegen de speler met de meest gevreesde mentale kracht.

Tekst: Frits Bakker
Foto Dick Jaspers ©Kozoom

 

LAUSANNE – Op de slotdag van de Lausanne Billard Masters staat de 21-jarige Koreaan Myung-Woo Cho tegenover drie van de meest geroutineerde Europeanen. Het finaleveld van acht in de eerste knock-outs bestond zaterdag uit spelers die goed waren voor een totaal van veertien wereldtitels en acht nationaliteiten. Dani Sánchez bereikte de halve finales met de beste partij, net iets beter dan de jongste Myung Woo Cho. De Koreaan versloeg Martin Horn, die als enige ongeslagen was gebleven in de voorronden, met 40-25 in 16 beurten. Dani Sánchez rekende af met Marco Zanetti in 15 beurten (40-19). Dick Jaspers schakelde Tayfun Tasdemir uit met 40-36 in 22 en Eddy Merckx stond op de rand van de afgrond tegen Semih Sayginer, maar haalde een onmogelijke achterstand op en zegevierde met 40-38 in 19.

 

 

De Belg, die zijn titel verdedigt in deze editie van Lausanne, werd op een score van 27-18 door een serie van acht van Sayginer op een nog grotere kloof gezet (35-18). De altijd weer onberekenbare Merckx zette een beurt later zijn tegenaanval in met 11 en 5, die hem op twee punten bracht (34-36) en vanaf 38-34 met een slotserie van zes naar de winst. De partij op de andere tafel, tussen Dani Sánchez en Marco Zanetti, kende ook zo’n scenario: de Spanjaard liep in de 12e beurt met een serie van acht uit naar 35-17, maar Zanetti had niet de veerkracht van Merckx in dezelfde arena en werd verslagen door Sánchez met 40-19 in 15.

Martin Horn had een veelbelovende start met 5 en 11 in de eerste beurten (20-13 in 7), maar werd daarna onder de voet gelopen door Myung-Woo Cho, die na een serie van zes op 23-22 kwam en op 36-23 uitspeelde met vier. Dick Jaspers leidde vanaf het acquit, maar liet Tayfun Tasdemir op 29-29 en 31-31 terug in de partij komen. Jaspers deed een gooi naar winst met 8, miste op één punt en miste nog 4 matchpoints voordat hij finishte met 40-36.

Myung-Woo Cho speelt zondag tegen Dick Jaspers de eerste halve finale om 10.00 uur, Eddy Merckx speelt om 12.00 uur tegen Dani Sánchez. De finale is om 14.00 uur.

De laatste partijen in de voorronden en de eindstand van de poules:

Martin Horn bleef in zijn laatste wedstrijd in Poule A ongeslagen en eindigde met zes matchpunten na de 40-20 tegen Michel Boulaz in 30. Voor de tweede plaats ging het tussen Dick Jaspers en Jae-Ho Cho. De Nederlander won met 40-30 in 23 dankzij een serie van 11. Het gemiddelde van Jae-Ho Cho was hoog genoeg, maar door de slechts twee matchpunten was de Koreaan de slechtste van drie derde plaatsen.

Stand Poule A:
1 Martin Horn 6-1.600-11
2 Dick Jaspers 4-1.646-11
3 Jae-Ho Cho 2-1.816-11
4 Michel Boulaz 0-0.492-4

De winst in Poule B ging naar Eddy Merckx, drie spelers eindigden met vier matchpunten. De Belg won in de derde ronde van Marco Zanetti met 40-31 in 20 en dankzij die twee gemiddeld eindigde hij bovenaan op gemiddelde met 1.873 voor Marco Zanetti met 1.541 en Myung Woo Cho met 1.448. De jonge Koreaan versloeg Maxime Panaia in zijn laatste partij met 40-31 in 29.

Stand Poule B:
1 Eddy Merckx 4-1.873-14
2 Marco Zanetti 4-1.541-13
3 Myung-Woo Cho 4-1.448-6
4 Maxime Panaia 0-1.013-8

Dani Sánchez, die de poule van start ging met verlies tegen Semih Sayginer, speelde zich in de twee ronden van Poule C op zaterdag toch nog naar de koppositie. De twee Turken eindigden op de posities twee en drie. Therese Klompenhouwer speelde haar beste partij als laatste en werd op de eindstreep verslagen door Sayginer met een serie van 4: 40-36 in 27. Dani Sánchez won van Klompenhouwer met 40-16 in 20 en van Tasdemir met 40-33 in 21.

Stand Poule C:
1 Dani Sánchez 4-1.644-12
2 Tayfun Tasdemir 4-1.569-9
3 Semih Sayginer 4-1.530-8
4 Therese Klompenhouwer 0-0.974-6

De poulewinnaars:
Martin Horn, Eddy Merckx, Dani Sánchez

De nummers 2:
Dick Jaspers, Marco Zanetti, Tayfun Tasdemir

De twee beste nummers 3:
Myung-Woo Cho en Semih Sayginer.

Vier spelers uitgeschakeld:
Jae-Ho Cho, Maxime Panaia, Therese Klompenhouwer, Michel Boulaz.

Martin Horn was de enige met de maximale score van zes matchpunten in de voorronden. Eddy Merckx had het hoogste gemiddelde met 1.873 voor Jae-Ho Cho, die werd uitgeschakeld, met 1.816.
De hoogste series in de voorronden kwamen op naam van Eddy Merckx (14), Marco Zanetti (13) en Dani Sánchez (12).

Tekst: Frits Bakker

Foto Dick Jaspers (Kozoom/Morgan)

 

 

NIEUWEGEIN – De wereldtop van het driebanden speelt dit weekend in Lausanne en in Korea en staat een topbezetting van de Buffalo league in de weg voor de 9e speelronde. De verdeling van de krachten komt niet uit de lucht gevallen. De teams in de eredivisie hebben de selecties uitgebreid om zich daartegen te wapenen. Van de vier koplopers mist SIS Schoonmaak zijn kopman Eddy Merckx (Lausanne), HCR Prinsen speelt zonder Dick Jaspers en Torbjörn Blomdahl (Lausanne) en Eddy Leppens (Korea), Dallinga zonder Frédéric Caudron en Jean Paul de Bruijn (Korea) en Bousema mist Martin Horn (Lausanne). Maar wat dacht u van vervangers als Raymond Ceulemans, Peter De Backer, Jef Philipoom, Jose Maria Mas en de wekelijks sterren, zoals Roland Forthomme, Jean van Erp, Raimond Burgman en Dave Christiani, om er maar eens wat te noemen voor deze speelronde.

Twee van de teams uit de top vier spelen tegen elkaar. SIS Schoonmaak is in Den Haag gastheer voor Bousema, de huidige nummer één tegen de nummer vier. Het Haagse team van Cor Trampe zet Martien van der Spoel in voor Eddy Merckx, de ploeg van Ronny Hazewinkel komt met Johan Loncelle als kopman in plaats van Horn of Coklu. ,,Het is voor ons vooral belangrijk dat is geen gemakkelijke missie”, beseft Bousema’s teambaas maar al te goed. Hij speelt zelf met Johan Loncelle, Stefan Galla, Wesley de Jaeger en Frans van Schaik. SIS met Jean van Erp, Raimond Burgman, Jeffrey Jorissen en Martien van der Spoel.

HCR Prinsen speelt de thuiswedstrijd tegen hekkensluiter DKM Tools. De nieuwkomer in de competitie heeft nog geen matchpunten en was in al zijn wedstrijden tot nu toe tamelijk kansloos. ,,Maar we mogen dit team van captain Jerry Hermans beslist niet onderschatten. Met name Roland Uijtdewilligen en Jack Wijnen zijn k kunnen zorgen”, schat Dinand Prinsen, die start met Jef Philipoom, Anno de Kleine, Jelle Pijl en Raymund Swertz. ,,Ik acht dit kwartet wel in staat om de punten in eigen huis te houden.”

Dallinga rekent op zijn drie Belgen Peter De Backer, Raymond Ceulemans en Steven van Acker. De teambaas, Berry Dallinga, komt zelf ook in actie en is met Ceulemans altijd wel verzekerd van een belangstellend thuispubliek in één van de gezelligste biljartarena’s van de eredivisie. De opdracht is: zeker niet verliezen en boven de verwachtingen mee blijven draaien in de top drie. Berry Dallinga staat overigens tegenover een debutant bij A1 Biljarts: Jordy de Kruyf.

Negende speeldag, zondag 17 november, 13.00 uur:

SIS Schoonmaak-Bousema Lochem
Jean van Erp-Johan Loncelle
Raimond Burgman-Stefan Galla
Jeffrey Jorissen-Wesley de Jaeger
Martien van der Spoel-Frans van Schaik

’t Hartje van Oosterhout-STZ Zundert
Davy van Havere-Roland Forthomme
Harrie van de Ven-Barry van Beers
Fank Martens-Rik van Beers
Ad Broeders-Sam van Etten

Dallinga.com-A1 Biljarts
Peter De Backer-Christian Rudolph
Steven van Acker-Ronny Lindemann
Raymond Ceulemans-Kay de Zwart
Berry Dallinga-Jordy de Kruijf

Team Eekhoorn-’t Ivoor
Frans van Kuyk-Dave Christiani
Jose Maria Mas-Huub Wilkowski
Kurt Ceulemans-Marc Roofthooft
Jerry Hermans-Jack van Peer

Dekker Keukens-’s Lands Welvaren
Ad Koorevaar-Dirk Weeremans
Gerwin Valentijn-Ronny Brants
Henk Blauwblomme-Francis Forton
John Tijssens-Marcel Hopmans

HCR Prinsen-DKM Tools
Jef Philipoom-Roland Uijtdewillegen
Anno de Kleine-Jack Wijnen
Jelle Pijl-Eddy Willems
Raymund Swertz-Joey de Kok.

Tekst Frits Bakker

Foto: Jef Philipoom (Kozoom)

 

 

 

De vreugde was groot in Nederland toen in 2018 werd bekend gemaakt dat liefst drie jaar op rij (2020, 2021, 2022)  het WK Driebanden Dames & Junioren binnen onze landsgrenzen zou worden gehouden. Een cyclus van WK-organisaties zoals deze is uniek in de biljarthistorie. Nooit eerder werden WK’s voor junioren en dames drie jaar achtereen in hetzelfde land georganiseerd.

Niettemin bleef het een tijdlang onzeker: waar zou de eerste van deze drie edities worden gehouden? Op een erkende driebanden locatie, misschien juist wel op een geheel nieuwe plek, of mogelijk zelfs in de woonplaats van wereldkampioene bij de dames Therese Klompenhouwer, Nijkerk? Het antwoord op deze vraag was: Heerhugowaard. Prachtige locatie, goede organisatie, en alles in combinatie met het spectaculaire Night of the Magic Balls. Kortom: iedereen blij.

Tot plotseling corona om de hoek kwam kijken. Het WK Dames & WK Jeugd werden afgelast, en naarstig werd gezocht naar een nieuwe datum op een moment dat dit coronatechnisch maar ook agendatechnisch mogelijk zou zijn.

Deze week kwam vanuit de CEB/UMB een verlossende mail: alles kan doorgaan zoals gepland, met de volgende nieuwe data: Night of the Magic Balls 23-25 september 2021, het WK Dames 28-30 september 2021, en het WK Jeugd 1-3 oktober 2021. Betekent dat alles exact kan doorgaan zoals gepland, zij het dat nu (door het uitvallen editie 2020 door corona) niet meer sprake is van een cyclus van drie jaar maar van twee jaar. Niettemin: een geweldig resultaat voor het Nederlandse driebanden.

Vreugde dus bij iedereen, bij de KNBB, bij de KNBB Sectie Driebanden, en zeker ook bij organisator Dirk Snip: “We hebben met elkaar gezamenlijk naar oplossingen gezocht, en gelukkig met resultaat. Mijn blijdschap kan ik omschrijven in drie woorden: De biljartsport wint.”

 


Tekenmoment met Dirk Snip in 2018

 

Het nieuwsbericht uit 2018

KNBB Sectie Driebanden meldt overeenstemming te hebben bereikt met Dirk Snip (in het verleden organisator van meerdere succesvolle biljartevenementen, en onlangs nog te horen als commentator bij de World Cup Veghel) om de organisatie van dit evenement op zich te nemen. Het gaat een combinatie worden met de Night of the Magic Balls, het biljartgala met de absolute driebanden wereldtop dat Snip organiseert. Net als bij de Night of the Magic Balls zal ook bij het WK Dames & Junioren sprake zijn van een samenwerking met Hotel Heer Hugo, het voormalige Hotel Jules.

 

“Deze prachtige ambiance gaat een geweldige ervaring zijn voor spelers en publiek”
Dirk Snip

 

Snip: “ Ik ben blij en trots dat ik de kans krijg om zo’n prachtig WK te organiseren, en verheug mij op de samenwerking met de sectie Driebanden. Het wordt een ideale combinatie met eerst “Night of the Magic Balls” en aansluitend het WK Dames in zelfde prachtige ambiance. Daarbij sluit het Junioren WK prachtig aan op de activiteiten met jeugd in mijn driebandenteam. Hotel Heer Hugo verheugt zich op de ontvangst van dit WK. We zijn overtuigd dat dit niet alleen voor de dames en junioren, maar zeker ook voor het publiek een geweldige ervaring gaat zijn.”

 

 

Hans de Bruin, penningmeester KNBB Sectie Driebanden: “We zijn verheugd met zowel de locatie als de samenwerking met Dirk. De locatie is prachtig, met volop faciliteiten voor spelers en publiek. Dirk heeft zich meermaals bewezen als een geweldige organisator van evenementen. Plus, Heerhugowaard ligt op een plek in Nederland waar het biljarten ongekend leeft, de regio West-Friesland waar jonge biljarttoppers als Sam van Etten en de broers Ferry en Jordy Jong de afgelopen jaren letterlijk zijn groot geworden.”

Paul Brekelmans, interim-voorzitter van de KNBB Sectie Driebanden, ziet de organisatie van de WK-cyclus als een stimulans voor de jeugd en de dames in Nederland. ,,Met het vooruitzicht van drie WK’s in eigen land hopen we jonge talenten en ook meer dames aan het biljarten te krijgen. Wij zijn al volop bezig met projecten en opleidingen voor jeugd en dames. Het podium van een WK zal zeker voor meer publiciteit en exposure zorgen. We zijn bereid om te investeren in een mooie toekomst voor onze sport.”

 

“Ik ben er zeker van dat we in Heerhugowaard een geweldig evenement gaan krijgen!”
Therese Klompenhouwer

 

Therese Klompenhouwer, viervoudig wereldkampioene bij de dames, verzekert: ,,Voor mij en voor andere dames is het belangrijk dat we deze wereldtoernooien kunnen spelen met alle beste speelsters van de wereld. In het verleden was er niet elk jaar een organisator. Dat het nu voor drie jaar in eigen land is, maakt het nog veel mooier. Ik word er alleen maar fanatieker van: het motiveert me enorm om nog meer te trainen. Ik ben er zeker van dat we in Heerhugowaard een geweldig evenement gaan krijgen!”

 

 

Tekst: KNBB/Frits Bakker/KNBB Sectie Driebanden/Dirk Snip
Uitgelichte foto ©KNBB Sectie Diebanden
Archieffoto Therese ©Ton Smilde

GURI – De 51-jarige Belg Eddy Merckx heeft in een one-man show op de slotdag in het Koreaanse Guri zijn elfde World Cup gewonnen. In de finale versloeg hij de Fransman Jérémy Bury met een riante score: 40-16 in 16 beurten na winst in de halve finale tegen de Koreaanse lokale held Jun-Tae Kim met 40-21 in 17. Merckx stijgt door zijn overwinning in Guri naar de tweede plaats op de wereldranglijst achter Dick Jaspers en leidt de World Cup ranking van 2019 samen met Tayfun Tasdemir met 188 punten voor HaengJik Kim, Dick Jaspers en Lütfi Cenet. Het toernooi werd afgesloten met een podium van drie Europeanen en een Koreaan: Eddy Merckx, Jérémy Bury, Tayfun Tasdemir en Jun-Tae Kim. Dick Jaspers blijft ondanks zijn vroege uitschakeling met grote voorsprong de nummer 1 van de wereldranglijst.

De voorlaatste World Cup van 2019 wordt nog gevolgd door de laatste in Sharm el Sheikh. De cyclus van dit jaar heeft tot nu toe zes verschillende winnaars: Tasdemir, Caudron, Palazón, Jaspers, HJ Kim en Merckx. De finale in het Koreaanse bolwerk was een zeldzame demonstratie van suprematie van Merckx, die na acht beurten wegliep van Bury met 9-1, één beurt later naar 17-1, 21-6 bij de pauze en na een serie van 12 naar 33-7 in de 12e beurt. De Fransman kwam nog iets terug, maar kreeg de knock-out bij 40-16 in 16. De twee spelers hadden één keer eerder tegen elkaar gestaan in een finale van een World Cup: in 2016 in Luxor, waar Merckx won met 40-20 in 15 beurten.

De winnaar stond na de finale de Koreaanse verslaggever te woord en straalde zijn geluk uit voor de camera’s. ,,Ik speel graag in Korea en ik dank mijn Koreaanse fans voor de steun”, zei Merckx, die in de dagen voor de World Cup een paar dagen bij zijn sponsor Able verbleef en daar demonstraties gaf voor vrienden. ,,De overwinning levert mij belangrijke punten op voor de ranglijst. Ik ben nu naar de tweede plaats gestegen, dat is bemoedigend voor de nieuwe start volgend jaar. Het laatste toernooi is nu nog beslissend voor de eindzege in de World Cup. Het zou mijn jaar nog meer glans geven.”

Merckx speelt aan het eind van dit jaar nog drie grote toernooien: de Lausanne Open, het WK in Randers, de World Cup in Sharm el Sheikh en in de laatste dagen van het jaar de Continental Cup. ,,Ik heb veel rankingpunten te verspelen, onder andere 80 in Egypte, dus ik had zo maar in de gevarenzōne kunnen komen. Dat gevaar is nu voorbij. Het is een tijdje geleden dat ik op twee heb gestaan en ben er trots op dat ik met Dick Jaspers nog altijd de ranglijst kan aanvoeren. Dat had ik tien jaar geleden nooit verwacht met al die jonge mannen en die Aziaten op komst.”

,,Zo gemakkelijk dat het vandaag is gegaan, was natuurlijk ook onverwacht. Je kunt wel goed aanvallen, veel scoren en goed verdedigen, maar je bent toch altijd afhankelijk van wat je tegenstander doet. Dat geluk had ik, zowel Bury als Kim waren niet echt dreigend. En ook daarvoor heb ik geen moeilijke partijen gehad, alleen tegen Martin Horn moest ik oppassen. Ik stap in elk geval heel vrolijk op het vliegtuig vanavond, op naar de volgende mooie toernooien.”

Halve finales

Jérémy Bury-Tayfun Tasdemir 40-20 in 15

Het Koreaanse publiek, zo’n 400 toeschouwers voor deze eerste halve finale, maakte zich op voor het volgende optreden van een nieuwe jonge Kim. De opwarmer, waarin Tayfun Tasdemir door zijn hoge series van de vorige dagen favoriet was voor de winst tegen Jérémy Bury, liet zien hoe onvoorspelbaar driebanden op dit hoge niveau is. De Turkse stylist werd uitgeteld door een tegenstander die na 9-6 in vijf beurten het initiatief nam, met 22-10 de pauze inging en vanuit de stop demarreerde met 12 naar 34-13. De mokerslag kwam Tasdemir niet meer te boven. Hij sloot de wedstrijd in stijl af met drie nullen en zag Bury finishen met 4. De eerste finalist, op weg naar een sprongetje op de ranglijst, toonde net als in zijn vorige partij tegen Sánchez de vreugde van een speler die zich eindelijk weer eens in een gevecht om goud kan mengen. Dat was geleden van het WK in Cairo, ruim een jaar geleden, waar hij werd verslagen door Jaspers. Tayfun Tasdemir greep naast zijn tweede finale van dit jaar, waarin hij op 17 februari in eigen land de World Cup van Antalya won.

Eddy Merckx-Jun-Tae Kim 40-21 in 17

De onbetwiste kwaliteit van Eddy Merckx, de mentale kracht, was in één beurt van deze partij te zien. Jun-Tae Kim stond op een achterstand van 16-5 na tien beurten en zweefde op het applaus van zijn fans naar een serie van zeven (16-12). Merckx, onverstoorbaar als altijd, ging naar de tafel en antwoordde met… zeven, alsof hij wilde tonen dat niets hem van de winst kon houden. De zegetocht was daarna niet meer te stuiten. Merckx liep van 23-7 naar 33-16 en na een zes (39-21) één beurt later naar 40-21 in 17. De routine van de nieuwe nummer twee van de wereld won het riant van het opkomende talent, dat op zijn 24e jaar voor het eerst op een podium van een World Cup klimt. Voorlopig nog in de schaduw van twee gelouterde Europeanen.

De zesde World Cup, op een uur van de hoofdstad Seoul, kreeg in de voorlaatste kwalificatie drie Vietnamezen aan top met Xuan Cuong Ma als koploper, Therese Klompenhouwer in de top 5 en Choong Bok Lee ondanks een serie van 17 werd uitgeschakeld. Chang-Hoon Seo ging veel kopstukken, zoals Cenet, Polychronopoulos, Nguyen en Jun-Tae Kim vooraf in de laatste kwalificatie, waarin Dani Sánchez de beste runner-up was.

Jae-Ho Cho was koploper op de eerste dag van het hoofdtoernooi met acht poules van vier. Daarin werden onder andere Dick Jaspers, Marco Zanetti, Torbjörn Blomdahl en Martin Horn uitgeschakeld. In de kwartfinales was Tayfun Tasdemir de beste winnaar tegen Heo met de hoogste toernooiserie van 20. Bury versloeg Sánchez, Jun-Tae Kim won van Sung-Won Choi en Merckx van Tran.

De eindstand in Guri:
1 Eddy Merckx (België) 12-2.044-14
2 Jérémy Bury (Frankrijk) 10-1.640-12
3 Tayfun Tasdemir (Turkije) 9-2.018-20
3 Jun-Tae Kim (Korea) 8-1.331-10
5 Quyet Chien Tran (Vietnam) 8-1.843-11
6 Dani Sánchez (Spanje) 7-1.778-11
7 Sung-Won Choi (Korea) 6-1.560-10
8 Jung-Han Heo (Korea) 6-1.767-11
9 Jae-Ho Cho (Korea) 6-2.067-8
10 Nikos Polychronopoulos (Griekenland) 6-1.725-11
11 Murat Naci Coklu (Turkije) 6-1.668-8
12 Myung-Woo Cho (Korea) 5-1.591-8
13 Nguyen Quoc Nguyen (Vietnam) 4-1.860-11
14 Antonio Montes (Spanje) 4-1.527-11
15 Lütfi Cenet (Turkije) 4-1.352-8.
16 Jose Juan Garcia (Colombia) 3-1.746-10
17 Martin Horn (Duitsland) 4-1.800-10
18 Marco Zanetti (Italië) 2-2.087-8
19 Dick Jaspers (Nederland) 2-1.875-12
20 Sameh Sidhom (Egypte) 2-1.684-12

Toernooigemiddelde: 1.583.
Beste partij: Dani Sánchez en Nguyen Quoc Nguyen (4.000 gemiddeld)
Hoogste serie: Tayfun Tasdemir (20).

De nieuwe wereldranglijst (tussen haakjes de vorige klassering):

1 – Dick Jaspers 518 (-)
2 – Eddy Merckx 332 (+3)
3 – Haeng-Jik Kim 280 (+1)
4 – Marco Zanetti 270 (-1)
5 – Jérémy Bury 262 (+5)
6 – Frédéric Caudron 258 (-4), geschorst
7 – Tayfun Tasdemir 257 (+1)
8 – Tran Quyet Chien 242 (+1)
9 – Semih Sayginer 229 (-3-
10 – Sameh Sidhom 222 (+1)
11 – Murat Naci Coklu 214 (+1)
12 – Jae-Ho Cho 206 (-5)
13 – Torbjörn Blomdahl 199 (+1)
14 – Myung-Woo Cho 193 (+2)
15 – Lütfi Cenet 191 (-)
16 – Nguyen Quoc Nguyen 189 (+1)
17 – Dani Sanchez 175 (+1)
18 – Jung-Han Heo 173 (+1)
19 – Sung-Won Choi 157 (+4)
20 – Roland Forthomme 151 (-)
21 – Eddy Leppens 135 (+1), geschorst
22 – Dion Nelin 134 (-1)
23 – Javier Palazon 134 (+2), geschorst
24 – Martin Horn 133 (-11)
25 – Ngo Dinh Nai 128 (-1)
26 – Nguyen Duc Ahn Chien 123 (+1)
27 – Pedro Gonzales 114 (+3)
28 – Erick Tellez 110 (+1)
29 – Filippos Kasidokostas 107 (-1), geschorst
30 – Nikos Polychronopoulos 102 (+5).

Tekst: Frits Bakker

Foto Eddy Merckx: (Kozoom Studio)