Nederland heeft na tien jaar weer een World Cup

VEGHEL – De World Cup driebanden in het Brabantse Veghel, vanaf zondag 20 tot en met zaterdag 26 oktober, is in meer dan één opzicht het begin van een drieluik. De Nederlandse organisatie, onder auspiciën van de KNBB, heeft zich niet alleen voor drie opeenvolgende jaren aangemeld en staat inmiddels op de UMB kalender voor 2019, 2020 en 2021. Bovendien worden met deze World Cup in Nederland de laatste drie toernooien van 2019 gelanceerd, waarin de 14 geplaatste spelers vastliggen voor drie World Cups. De cyclus start dan ook in Veghel, daarna volgen het Koreaanse Guri (4-10 november) en het Egyptische Sharm El Sheikh (8-14 december). De top drie van het klassement bestaat uit Dick Jaspers, Marco Zanetti en Tayfun Tasdemir.

De Stichting BEN, onder leiding van Harry Mathijssen en Ad Smout, heeft bij de presentatie van de World Cup in Veghel een primeur aangekondigd. Het toernooi wordt tijdens de drie finaledagen uitgezonden op Ziggo Sport, het tv-kanaal dat veel grote internationale sporten uitzendt en nu een contract heeft gesloten met de KNBB. Ziggo Sport zendt in de drie dagen van het hoofdtoernooi veel partijen live uit, op de eerste dag (donderdag) zes sessies van 10.00 tot 22.00 uur en in totaal over het hele toernooi 28 uur, live of in herhaling.

De bekendste Nederlandse deelnemers zijn behalve Dick Jaspers, Jean van Erp en Barry van Beers zijn Therese Klompenhouwer, de wereldkampioene bij de dames, Raimond Burgman, Jeffrey Jorissen, Dave Christiani, Harrie van de Ven, Raymund Swertz, Sander Jonen en Sam van Etten.

,,We zijn vandaag gestart met de opbouw van de speelzaal”, vertelden Harry Mathijssen en Ad Smout deze woensdagmorgen. ,,Het wordt een heel karwei, maar we krijgen heel veel hulp.” De organisatoren zijn zeer tevreden met de voorverkoop en de belangstelling vanuit het hele land en van over de grenzen. De dag van de halve finales en finale zaterdag 26 oktober is al vrijwel helemaal uitverkocht, en ook donderdag 24 en vrijdag 25 oktober gaat het heel hard. De tribunes op donderdag 24 oktober zullen extra sfeervol zijn, omdat 40 supporters van de populaire Jean van Erp dan een eigen staantribune hebben.

 

 

UMB-voorzitter Mr. Farouk Barki, die verheugd is dat Nederland na tien jaar terug is op de kalender van World Cups na Oosterhout en Sluiskil in vroeger jaren, ziet in de live uitzendingen een promotie voor biljarten in Nederland en hoopt op een stimulans voor de jeugd. ,,Ik ben er zeker van dat dit ook voor de spelers een prachtig initiatief is.”

Dick Jaspers: ,,Die tv-uitzendingen zijn een geweldige ontwikkeling voor het driebanden. Het is een mooie promotie richting het grote publiek. Ik hoop dat heel veel mensen zullen kijken. Het niveau van onze sport blijft maar stijgen. Driebanden wordt steeds professioneler en gelukkig gaan de prijzengelden internationaal ook verder omhoog. De motivatie bij de spelers wordt daardoor ook steeds groter. Veel spelers zijn meer gaan trainen om betere resultaten te halen.”

 

 

Dick Jaspers voert als wereldkampioen en nummer één van de wereld voor de komende drie World Cups de lijst van geplaatste spelers aan. De top 14 bestaat uit:

1 Dick Jaspers (Nederland)
2 Marco Zanetti (Italië)
3 Tayfun Tasdemir (Turkije)
4 Semih Sayginer (Turkije)
5 Eddy Merckx (België)
6 Jae-Ho Cho (Korea)
7 Quyet Chien Tran (Vietnam)
8 Sameh Sidhom (Egypte)
9 Murat Naci Coklu (Turkije)
10 Jérémy Bury (Frankrijk)
11 HaengJik Kim (Korea)
12 Martin Horn (Duitsland)
13 Jung-Han Heo (Korea)
14 Torbjörn Blomdahl (Zweden).

De plaatsingslijst wijkt slechts op één plaats af van de ranking voordat de UMB spelers van de PBA toernooien schorste. Alleen Frédéric Caudron behoorde tot de top 20 van de UMB lijst. Torbjörn Blomdahl is daardoor opgeschoven naar de 14e plaats. Martin Horn keert terug in het internationale circuit na zijn sleutelbeenoperatie na een val met de fiets. Myung-Woo Cho, het grote Koreaanse talent, dat twee weken geleden zijn derde wereldtitel behaalde bij de junioren, valt daar op de 15e plaats nog net buiten.

De wildcards zijn voor de eerste twee toernooien ook al uitgedeeld. Ahmed Abdallah namens de UMB en Jean van Erp en Barry van Beers namens de organisatie krijgen een ticket voor Veghel. Pedro Gonzalez, Myung-Woo Cho en Jung-Pyo Hong krijgen de wildcards in Guri. Voor Sharm El Sheikh worden de wildcards op 10 november bekendgemaakt.

 


 

Het toernooisysteem is in de loop van dit jaar gewijzigd: na de voorronden van zondag 20 t/m woensdag 23 oktober spelen op donderdag 24 oktober 32 spelers in acht poules van vier, waarin de nummers één en twee doorgaan naar de knock-outs met 16 spelers. Daarmee gaat het toernooi naar de finaleronden op vrijdag en zaterdag:

Donderdag 24 oktober:
10.00 Hoofdtoernooi (in acht poules van vier)

Vrijdag 25 oktober:
12.00 en 14.00 uur: achtste finales
17.00 en 19.00 uur: kwartfinales
Zaterdag 26 oktober:
12.00 en 14.00 uur: halve finales
17.00 uur: finale.

Het prijzengeld:
1e plaats: 16.000 euro
2e plaats: 10.000
3 en 4: 6.000
5-8: 3500
9-16: 2500
Totaal prijzengeld: 106.500 euro.

Kaarten bestellen? Dat kan via www.3cworldcup.com

De locatie is CHV Noordkade in Veghel.

Parkeren: er is voldoende parkeergelegenheid dicht bij heet evenementencomplex. Speciaal voor de World Cup is parkeerterrein P3 gereserveerd. Dat staat bij aankomst duidelijk aangegeven.

 

Eerdere publicaties:
World Cup Driebanden op Ziggo Sport!
Het Ziggo Sport uitzendschema (24, 25 en 26 oktober)
 

Tekst: Frits Bakker
Archieffoto Dick Jaspers, de wereldkampioen ©Kozoom
Archieffoto Jean van Erp publiek NK Masters ©Ton Smilde
 

 

Speeldag in eredivisie vol van sensatiepartijen

OOSTERHOUT/SLUISKIL – De Nederlandse eredivisie driebanden voor teams was zelden zo’n flipperkast met voortdurend wisselende kansen als deze zondag op de zevende speeldag. SIS Schoonmaak kwam eruit tevoorschijn als winnaar en koploper na het dubbele weekeind, maar alle achtervolgers blijven op korte afstand. Peter Ceulemans en Barry van Beers speelden de meest grillige wedstrijd: de partij begon met 22-0 en 27-2 voor de Brabander en eindigde met 40-33 voor de Belg. Een ander spectaculair slot was te zien in Sluiskil: Dallinga stond op de rand van de afgrond tegen Bousema, maar ontsnapte in een formidabele eindsprint met 6-2 winst Martien van der Spoel, speler van SIS Schoonmaak, was de uitblinker van de dag.

SIS Schoonmaak won zijn twee wedstrijden in het dubbele weekend en gaat verdiend aan kop met twee punten voorsprong op HCR Prinsen en Dallinga. Eddy Merckx was superieur tegen zijn voorganger als kopman in Den Haag, Glenn Hofman: na 33-8 in 8 beurten met series van 13 en 9 werd het uiteindelijk nog een milde eindscore: 40-18 in 17. De overwinning van Martien van der Spoel was nog van een beter niveau. Hij versloeg Frank Martens met 40-21 in 15 beurten.

Het scenario van deze speeldag wisselde voortdurend. HCR Prinsen keek in de pauze tegen een 4-0 achterstand aan tegen ’t Ivoor door verlies van Blomdahl tegen Jäschke (40-34 in 25) en Pijl tegen Van Peer (40-29 in 30), maar Dick Jaspers, ook na een moeizame start, en Anno de Kleine trokken de stand in evenwicht na de pauze tegen Christiani en Roofthooft.

Het slot in Hotel/Restaurant Dallinga, waar het thuisteam op zijn best speelde tegen Bousema, was onwaarschijnlijk boeiend. Johan Loncelle en Frans van Schaik hadden een 6-2 overwinning voor het team voor het grijpen in de partijen na de pauze tegen Frédéric Caudron en Steven van Acker. De uitkomst was evenwel totaal anders: de zenuwen gierden door de keel van de twee Bousema-spelers, die door de stress kans op kans lieten liggen en op de finish werden afgetroefd. Caudron, die heel de wedstrijd achterstond tegen Loncelle, trok de winst naar zich toe met 5 en 2, Van Acker zelfs met een prachtige serie van 8. Het scorebord in beide partijen sprak boekdelen: 40-39.

Andere opvallende partijen:

x Dustin Jäschke excelleerde met een winstpartij op Torbjörn Blomdahl: 40-34 in 25
X Ismail Yasin speelde Jean van Erp naar zijn tweede verliespartij in een weekend: 40-37 in 26.
X Frans van Kuyk had een vliegende start tegen Roland Forthomme met 15-3 in 3 en 21-9 in 8 en won nog met 40-37 in 23,
X Jerry Hermans was meedogenloos voor de jonge uitblinker van zaterdag, Sam van Etten: 40-13 in 26
x Gerwin Valentijn en Ronny Lindemann hielden elkaar op de eindstreep mooi in balans: 40-40 in 25.

Maar het meest curieus was de ongekende kantelpartij van Ceulemans en Van Beers. ,,Ik stond met 20-0 achter in de pauze en even later met 27-2”, keek Peter Ceulemans later terug. ,,Hoe anders werd het daarna, toen Barry begon te missen en ik alles-of-niks kon spelen. Ik dacht eerst natuurlijk: die partij ga ik toch nooit meer winnen. We kwamen gelijk zo rond de 32 Toen ik tegen het eind een serietje van 9 maakte, begon ik er plotseling weer in te geloven. Het werd uiteindelijk wel één van de meest bizarre partijen die ik ooit heb gewonnen.”

Team Eekhoorn won daardoor ook nog van Zundert met 6-2. Dekker Keukens deed een poging om uit de onderste regionen weg te komen en won met 5-3 van A1 Biljarts. ’s Lands Welvaren drukte DKM Tools nog vaster op de laatste plaats door de onderlinge wedstrijd met 6-2 te winnen.

Tekst: Frits Bakker

Foto: Martien van der Spoel (Martin van Oostveen)

SIS Schoonmaak grijpt toppositie in eredivisie

DEN HAAG/OOSTERHOUT – De Haagse aanval op de koppositie in de eredivisie driebanden, de Buffalo league, is halverwege in het dubbele weekend en krijgt morgen (zondag) nog een lastig vervolg. De eerste één-tegen-twee in Den Haag tegen Dallinga werd zaterdagmiddag gewonnen, al was het niet zo gemakkelijk als vooraf verwacht: 6-2. Morgen, zondag reizen de Hagenaars naar Oosterhout, weer voor een één-tegen-twee wedstrijd, nu tegen ’t Hartje. SIS Schoonmaak is koploper na zes speelronden, gevolgd door twee teams op één punt: ’t Hartje en HCR Prinsen.

De beste start in de zaterdagronde was voor Sam van Etten, die met 11 van acquit ging en een snelle basis legde voor winst. Ronny Lindemann en Torbjörn Blomdahl speelden een thriller van hoog niveau, die eindigde in 40-40 in 17 beurten. Jeffrey Jorissen was een riante winnaar tegen Berry Dallinga met 40-5 in 17 en ook Dave Christiani finishte in 17 beurten. De topvijf, op de Zeeuwen van Dallinga na, kwam ongeschonden door de eerste dag van het dubbele weekend. Bousema Lochem versloeg Team Eekhoorn met 6-2, SIS won van Dallinga met 6-2 en Prinsen van A1 Biljarts met 5-3. ’t Hartje won van DKM Tools met 6-2.

De DKM’ers verzetten zich dapper in de Oosterhoutse botsing met ’t Hartje, onder meer in de partij tussen Frank Martens en Joey de Kok, die eindigde in 40-24 in 19. Dallinga, verzwakt in de topper tegen SIS Schoonmaak, was op twee tafels verre van kansloos. Marco Janssen won zelfs van Jean van Erp (40-38 in 31) en Bart Ceulemans gaf zich pas in de laatste fase gewonnen tegen Raimond Burgman (40-34 in 34).

’s Lands Welvaren schitterde met de eerste overwinning in de eredivisie. De uitwedstrijd tegen ’t Ivoor werd met 6-2 gewonnen door prima prestaties van Francis Forton (winst in 18 beurten op Jäschke), Ronny Brants en Marcel Hopmans. Morgen treffen de nummers laatst en nr. 10 elkaar: ’s Lands Welvaren-DKM Tools. Dekker Keukens, eigenlijk de kampioen van vorig jaar, is nu voorlaatste.

Het programma voor zondag:
Dekker Keukens-A1 Biljarts
HCR Prinsen-’t Ivoor
’s Lands Welvaren-DKM Tools
’t Hartje van Ooserhout-SIS Schoonmaak
Dallinga-Bousema
Team Eekhoorn-Zundert.

Tekst: Frits Bakker

Foto Jeffrey Jorissen (Ton Smilde)

 

Voor Nederlandse eredivisie is Europa geen beloning

SLUISKIL/DEN HAAG – De Nederlandse teams in de eredivisie driebanden spelen dit jaar om het kampioenschap en niet om een Europees vervolg. De vijf teams die na vijf speelronden op kop gaan, spelen op één uitzondering na allemaal met teams waarvan spelers door de wereldbond geschorst zijn. Die vier teams mogen derhalve niet in de Europacup uitkomen, op SIS Schoonmaak na. Maar de Hagenaars hebben al besloten dat ze om andere reden ook geen Europacup zullen spelen. Dallinga.com is na vijf ronden en na de riante 8-0 overwinning van deze zondag op de onttroonde koploper ’t Hartje de nieuwe leider, maar door de inzet van Frédéric Caudron en Jean Paul de Bruijn, allebei geschorst door de UMB als deelnemers aan een Koreaanse competitie, hebben de Zeeuwen geen recht op deelname aan de Europacup. Dat geldt ook voor HCR Prinsen (met Eddy Leppens), ’t Hartje van Oosterhout (met Glenn Hofman), ’t Ivoor (David Martinez en A1 Biljarts (met Javier Palazón).

 

 

Zoals in de voetbalcompetities maanden voor het einde van de eredivisie wordt gespeeld om deelname aan Europese competities, zo gaat dat in biljarten niet op. Daar komt nog bij dat veel spelers, die in de eredivisie in Nederland spelen, tot voor kort ook in het buitenland voor een team speelden. Die andere landen conformeren zich wel aan de schorsingen van de UMB, zodat geschorste spelers niet meer in de teamcompetities mogen spelen. De uitzondering vormen Nederland en België, de twee landen die zich tegen de schorsingen verzetten, maar alleen spelers mogen opstellen in de teamcompetitie, bijvoorbeeld niet in Grand Prix toernooien. De Europese voortzetting speelt trouwens ook in de Belgische competitie, waar BC Deurne (met Caudron) en Op de Meir (met Leppens) aan kop gaan en uiteindelijk niet worden toegelaten tot de Europacup.

Cor Trampe, teamleider van SIS Schoonmaak, één van de grote kanshebbers op het kampioenschap dit jaar, heeft geen bezwaar tegen de regels die voor de eredivisie worden gehanteerd. ,,Ik vind het niet erg dat bijvoorbeeld Caudron, Leppens en andere geschorste spelers tegen ons meedoen. Voor mijn part hadden ze niemand geschorst. Als wij met SIS derde worden in de competitie achter twee teams met geschorste spelers, vind ik dat helemaal niet erg. We willen natuurlijk wel kampioen worden, maar niet Europees spelen. Het is niet aantrekkelijk voor ons, omdat we dit jaar hebben meegedaan en de sfeer heel erg tegenviel. Voor onze meegereisde supporters kon je zelfs nergens een drankje krijgen. Het is een sfeerloze zaal daar in Porto.”

Een andere reden is dat Eddy Merckx, de kopman, voor zijn overgang naar SIS al had toegezegd om voor het Franse team van La Baule aan de Europacup mee te doen. ,,We zouden zonder Merckx kunnen spelen, maar dat is niet aantrekkelijk.” Bovendien, zegt Trampe, wilden we snel beslissen en weet niemand wat er verder gaat gebeuren. De UMB kan ook nog beslissen dat Nederlandse teams in een besmette competitie spelen vanwege die geschorste spelers. En dat ze daardoor helemaal niet in Europees verband mogen spelen.”

De strijd om de titel blijft dus over en heeft na vijf speelronden nog lang geen afscheiding gebracht. De top vijf wisselt voortdurend, zoals vandaag in de wedstrijd tussen de nummers één en twee: ’t Hartje van Oosterhout, de koploper van vorige week, werd afgetroefd door Dallinga, de nummer twee, met de maximale score: 8-0. Jean Paul de Bruijn had een beter eindschot dan Glenn Hofman en won met 40-38 in 24 beurten. Raymond Ceulemans was de stuntman van deze speelmiddag door Frank Martens, die ruim voor stond, in de laatste beurt te verslaan met een serie van vijf (40-38 in 31). Peter De Backer en Steven van Acker wonnen in 27 en 25 beurten van Davy van Havere en Harrie van de Ven.

De uitblinkers van deze speelronde waren de Spanjaard Javier Palazón met winst in 15 beurten, Eddy Merckx en Johan Loncelle in 18 en Roland Uijtdewillegen in 19. SIS Schoonmaak won ook door de zege van Jean van Erp op Peter Ceulemans (40-27 in 20) met 6-2 van Team Eekhoorn. Merckx won van Van Kuyk met 40-27 (18).

HCR Prinsen stuurde de bezoekers van STZ Zundert met zware cijfers terug naar Brabant: 8-0. De apotheose was de partij tussen Dick Jaspers en Roland Forthomme, die een adembenemend slot kreeg. Jaspers leidde halverwege met 25-12. De mindere fase die volgde, stelde Forthomme in staat om terug te komen en uiteindelijk zelfs de beste kansen kreeg. De Belg miste zijn laatste carambole, waarna Jaspers de winst toch nog kon opeisen met 40-39 in 20 beurten. Torbjörn Blomdahl maakte zijn rentree in het team van HCR Prinsen met een overwinning op Barry van Beers: 40-23 in 23.
 

Tekst: Frits Bakker
Foto Torbjörn Blomdahl (Ton Smilde)

 

WK-finaledag bij junioren zonder Europeanen

VALENCIA – Het wereldkampioenschap driebanden voor junioren en dames, dat deze week wordt gespeeld in de Spaanse stad Valencia, heeft de verdere ineenstorting van het Europese biljartbolwerk pijnlijk duidelijk gemaakt. Therese Klompenhouwer kon in de damesfinale met drie Aziatische tegenstander de zwakte van het vrouwenbiljarten met de titel nog camoufleren. De slotdag bij de junioren wordt morgen, zaterdag, gespeeld zonder één Europese speler: drie Koreanen, met Myung-Woo Cho boven de twee gemiddeld als grote favoriet, en één Zuid-Amerikaan spelen om goud. De laatste Europeanen die uit het toernooi zijn verdwenen, waren in de kwartfinales de Italiaan Alessio D’Atata met 0.833 gemiddeld en de Spanjaard Ivan Mayor met 0.437.

De Koreanen domineren natuurlijk al jaren bij de junioren met topspelers als HaengJik Kim en Myung Woo Cho en vaak zelfs met twee of drie spelers op het podium. De hegemonie van Myung-Woo Cho, het supertalent met al twee wereldtitels op zijn naam, eindigt dit weekend, omdat deze Koreaan de overstap naar de senioren maakt. Twee andere Koreanen, Hwa Woo Cho en Jinseo Ko, kunnen zaterdag alleen nog worden afgestopt door een 18-jarige Colombiaan, Cristian Montoya.

Myung-Woo Cho, iedereen weet het, is in zijn laatste jaar als junior haast niet te verslaan. De laatste vier die elkaar treffen op de slotdag zijn:
11.00 uur: Myung-Woo Cho-Cristian Montoya
13.00 uur: Hwan Woo Cho-Jinseo Ko.

De Europese tegenstand kwam in het voortraject van spelers zoals Nikolaus Kogelbauer, Lukas Mortensen, de Spanjaard Yvan Mayor, de twee Fransen Nathan Duriez en Maxime Panaia en nog het meest van Alessio D’Agata, maar echt bedreigen konden deze jonge Europeanen het Aziatische front niet. Dat mag de conclusie zijn van het WK, dat de volgende drie jaar opnieuw op Europese grond (Nederland) wordt gespeeld.

Myung-Woo Cho, met zijn partijen van bijna altijd boven de twee gemiddeld, is waarschijnlijk niet te stuiten op de finaledag. Cristian Montoya moet al ver boven zichzelf uitgroeien om de wereldster te verslaan. De twee andere Koreanen spelen om de tweede finaleplaats en staan in elk geval met drie spelers op het podium. Jinseo Ko liet vrijdagavond zien de minste van die Koreanen

Montoya is niet de tegenstander die de Koreanen op voorhand hebben gevreesd op dit WK. Hij is zelfs nog vier jaar jonger dan Myung-Woo Cho, de titelverdediger, die in de halve finale tegenover de 18-jarige nog relatief onbekende Colombiaan staat, die wel één van de grote talenten in zijn land is. Derde was hij op het Panamerikaanse kampioenschap achter de Nicaraguaan Percy Martinez en Luis Carrasco uit Peru, maar hij is nu wel de laatste Zuid-Amerikaan in de strijd om de wereldtitel.

De Colombiaan uit Cali kwam niet als grote kanshebber naar het WK in Valencia, maar is wel gegroeid in het toernooi nadat hij tweede werd in de eerste kwalificaties achter de Fransman Duriez met 0.671 gemiddeld. Montoya is in de knock-out verder doorgegroeid, eerst met winst tegen Nikolaus Kogelbauer (35-32 in 40) en in de kwartfinale tegen Percy Martinez uit Nicaragua met 35-13 in 19 en een serie van tien. Dezelfde Percy Martinez die Panamerikaans kampioen werd. Meer over Cristian Montoya? Hij komt uit Cali, begon te biljarten op zijn 13e jaar in de club van Carlos Campiño, die samen met Fernando Diaz zijn trainer is: Campiño in de morgenuren, Diaz later op de dag. Montoya werkt overdag in de club van Carlos Campiño.

Myung-Woo Cho was in de andere kwartfinales veel sterker dan Yvan Mayor (35-7 in 15), Hwa Woo Cho versloeg Alessio D’Agata met 35-20 in 24 en Jinseo Ko na een moeizame slotfase, had bijna twee keer zo veel beurten nodig tegen de Japanner Shota Funaki met 35-30 in 46.

De schifting met de beste zestien op de vroege vrijdagmorgen bracht de Europese inbreng terug van zeven naar twee spelers. De Italiaan Alessio D’Agata overleefde tegen Nathan Duriez (35-29 in 30), de Spanjaard Yvan Mayor tegen Alptekin Canozkan (35-29 in 28. Myung-Woo Cho vervolgde zijn kruistocht met winst op zijn landgenoot Hannuri Kim (35-12 in 22). Maxime Panaia, een gevreesd toernooivechter, profiteerde niet van negen missers op rij van de Koreaan Hwa Woo Cho en kwam in de slotbeurten ondanks twee laatste serietjes van 4 twee punten tekort.

Alessio D’Agata speelde de andere en laatste Fransman, Nathan Duriez, uit het toernooi met 35-29 in 30. Junseo Ko ging als derde Koreaan naar de laatste acht door een overwinning op de Peruviaan Luis Carrasco met 35-25 in 43. Lukas Mortensen, de 17-jarige zoon van Marianne Mortensen, die een financiële studie volgt en zijn eerste WK speelt, had een veelbelovende start tegen de Japanner Shota Funaki, maar verloor de controle en werd in een zeer matige wedstrijd verslagen met 35-31 in 60. Luis Martinez schakelde de Belg Nick Rosier uit (35-27 in 47) en Cristian Montoya wo de eindsprint van Nikolaus Kogelbauer met serietjes van 3 en 2: 40-32 in 40.

Tekst: Frits Bakker

Foto: Cristian Montoya (Kozoom)

Bloeiperiode voor Nederlands driebanden stemt trots

Wat een weelde was het voor Nederland de afgelopen tijd: met Dick Jaspers en Therese Klompenhouwer de wereldkampioenen driebanden bij zowel in de heren als de dames, én ook de nummers 1 op de wereldranglijst. En dat in een periode waar, zeker bij de heren, de internationale concurrentie gigantisch toeneemt.

 

 

Het is een situatie die op termijn zeker niet houdbaar zal zijn. Immers, ook Dick of Therese hebben weleens een slechte dag. En, er zit zowel bij de heren als de dames zeker Nederlands talent, maar een Nederlandse opvolger voor Dick of Therese die structureel in de absolute wereldtop zou kunnen meedraaien staat (nog) niet klaar.

Genoeg redenen tot zorg voor op de langere termijn dus wat betreft onze concurrentiepositie aan de absolute top. Zeker de Aziatische concurrentie (niet alleen meer in aantal, maar ook steeds meer in pure topkwaliteit) zal voor Europa en zeker ook Nederland het steeds moeilijker maken om de beste te blijven.

 

De overmacht van de zich nog steeds verbeterende Nijkerkse (vanaf achtste finales alle wedstrijden ruim boven de 1 moyenne, alle opponenten op ongekende afstand) was verbluffend

 

Hoe geweldig dan ook voor Nederland dat Therese Klompenhouwer in Valencia ondubbelzinnig afrekende met al haar tegenstandsters – en daarmee de ongekende weelde van Nederlandse wereldkampioenen bij de heren en dames gewoon wordt voortgezet! De overmacht van de zich nog steeds verbeterende Nijkerkse (vanaf achtste finales alle wedstrijden ruim boven de 1 moyenne, alle opponenten op ongekende afstand) was verbluffend.

 


 

Maar daar blijft het niet bij! Voeg dit bij het algemene enthousiasme over het driebanden. Voeg het bij de jonge top talenten (Sam van Etten, Joey de Kok, Raymund Swertz) die zeker in het driebanden ongekende stappen vooruit aan het maken zijn. Voeg het bij de trots van de World Cup Driebanden in Veghel, eindelijk weer terug op Nederlandse bodem dus. En voeg het bij het geweldige nieuws van de live uitzendingen op Ziggo Sport. Hoe lang is dát niet geleden dat een televisiezender zo uitpakte met driebanden?

 

En voeg het bij het geweldige nieuws van de live uitzendingen op Ziggo Sport. Hoe lang is dát niet geleden dat een televisiezender zo uitpakte met driebanden?

 

Jazeker, er is genoeg zorg voor de toekomst van Nederland, en klopt – heus niet bij alle biljartdisciplines is sprake van soortgelijke stappen vooruit.

Maar bijzonder is deze bloeiperiode voor het Nederlandse driebanden wel – niet in de laatste plaats dankzij onze geweldige ambassadeurs Dick Jaspers en Therese Klompenhouwer.

 

 

Tekst: KNBB
UItgelichte archieffoto Dick & Therese: KNBB
Foto Therese Klompenhouwer: Kozoom
Archieffoto’s Dick Jaspers: ©JPP/BLM, ©Paul Brekelmans

Tom Slikker mist kwalificatie op WK junioren

VALENCIA – Hoe groot is de kans dat het 22-jarige Koreaanse megatalent Myung-Woo Cho dit jaar twee wereldtitels in het driebanden haalt? Twee titels, zegt u? Ja, twee keer goud, want in de komende dagen speelt de kleine Cho in Valencia voor zijn laatste jaar om het kampioenschap bij de junioren, waar hij zijn titel verdedigt. En later dit jaar staat hij in Denemarken tegenover de echte wereldtop en strijdt Cho met de grote sterren van het driebanden om de meest begeerde wereldtitel. Vandaag, op de openingsdag met de junioren, stak hij mijlenver boven de rest uit met 2.000 gemiddeld over twee partijen. De concurrentie staat voorlopig op een straatlengte achterstand.

De Nederlander Tom Slikker begon met een matige partij tegen Ivan Mayor uit Spanje (25-14 in 32), herstelde redelijk goed tegen Luis Carrasco uit Peru (winst met 25-18 in 48), maar zag de Peruviaan later winnen van Mayor, waardoor de Nederlander op moyenne was uitgeschakeld. De drie spelers haalden twee matchpunten, Mayor eindigde met 0.741, Carrasco met 0.551 en Slikker met 0.487. De 19-jarige Noord-Hollander uit Den Helder, die het nationaal kampioenschap bij de junioren won met 0.730, miste de vorm en het zelfvertrouwen om hoog te scoren op het WK. ,,Ik had er heel veel zin in, maar miste de optimale focus en kon daardoor niet het niveau halen waarop ik had ingezet”, zei hij openhartig. Tom Slikker had zich onder meer voorbereid met een trainingskamp in Murcia, maar stopte met de bondstrainingen nadat hij van school was gegaan en in de horeca is gaan werken. ,,Ik ga mijn trainingen wel weer terug oppakken”, zei hij niettemin na zijn uitschakeling.

Myung-Woo Cho, de winnaar van een van de meest prestigieuze toernooien niet lang geleden, de LGU Cup, heeft zijn entree in Valencia gemaakt met een demonstratie van zijn klasse. Hij won zijn eerste partij tegen de Belg Nick Rosier met 25-19 in 15 (zeker niet slecht van de Belg) en speelde daarna superieur tegen de Egyptenaar Kyrollos Gerges met 25-4 in 10 (twee series van zeven, in de slotfase vier missers en tenslotte uit met 3).

Wie heeft zich op deze eerste dag gemeld als een serieuze concurrent voor de torenhoge favoriet?

Hwa Woo Cho, een andere Koreaan, haalde net één gemiddeld (1.041) over twee winstpartijen en is één van zijn belagers. De Fransman Maxime Panaia bleef wat achter en had zelfs een nabeurt nodig tegen de Colombiaan Santiago Soto om zich te plaatsen als nummer twee in zijn poule. Drie speelsters met net onder de één gemiddeld waren Junseo Ko met 0.942, Percy Martinez met 0.925 en Alptekin Canoscan met 0.905.

Percy Martinez, een verrassend sterke speler uit Nicaragua, opende sterk met 25 in 19 (1.315) tegen Hannuri Kim uit Korea in de poule waarin de Turk Akkoca niet kwam opdgen en die met twee spelers werd beslit. Martinez won de tweede partij met 25-21 in 35 en haalde 0.925 over twee partijen. Shouta Funaki was de sterkste in een poule waarin de drie spelers heel erg aan elkaar waren gewaagd. De Japanner was met vier matchpunten ook de beste in moyenne: 0.735 voor Lukas Mortensen met 0.721 en de Spanjaard Adria Garcia met 0.707. 

De derde Koreaan in het schema, Junseo Ko, startte met winst op de Italiaan Alessio D’Agata (25-20 in 22) en gaat zeker meedoen om de podiumplaatsen. D’Agato won op één carambole van Ayman (25-24 in 34) en gaat als tweede mee naar de volgende ronde. De Turks Alptekin Canoscan is ook een kanshebber voor een medaille. Hij opende met 25-13 in 22 tegen de Spanjaard Mario Mercador en sloot af met verlies tegen Kogelbauer met 25-23 in 31. De Oostenrijker Nikolaus Kogelbauer bleef ongeslagen in die poule met winst twee keer winst in 31 beurten en 0.806.

De spelers voor de laatste zestien, vrijdag:

11.00 uur:

Myung-Woo Cho-Hannuri Kim

Ivan Mayor-Alptekin Canozkan

Nikolaus Kogelbauer-Cristian Montoya

Percy Martinez-Nick Rosier

13.00:

Junseo Ko-Luis Carrasco

Shouta Funaki-Lukas Mortensen

Nathan Duriez-Alessio D’Agata

Hwa Woo Cho-Maxime Panaia.

De zeven spelers die na deze eerste schifting zijn uitgeschakeld zijn:

Kyrollos Gerges (Egypte), Santiag Soto (Colombia), Adria Garcia (Spanje), Mario Mercader (Spanje), Mahmoud Ayman (Egypte), Tom Slikker (Nederland) en Milan Ettel (Tsjechië).

Tekst: Frits Bakker

Foto Tom Slikker

 

Nederlandse dubbelslag in Valencia: Ajax top, Therese werelds

“Bijna letterlijk in de schaduw van de wederwaardigheden van Ajax in Valencia greep een Nederlandse sporter woensdag een wereldtitel in de Spaanse stad. Therese Klompenhouwer uit Nijkerk prolongeerde haar mondiale kampioenschap driebanden, door de Japanse Orie Hida met 30-21 te verslaan.”

Zo opende dit prachtige verslag van Willem Vissers in de Volkskrant over alweer de vierde wereldtitel voor ’s werelds beste driebandster, Therese Klompenhouwer uit Nijkerk.

Het was gisteravond in Valencia een ongekende Nederlandse dubbelslag, met voor het Nederlandse voetbal én voor het Nederlandse biljarten een ongekend resultaat. Hier meer over Therese’s titel.

 

Wilt u Therese toejuichen of feliciteren voor haar ongekende prestatie? Ze komt vandaag, donderdagavond 3 oktober, rond 20:30 aan op Schiphol. VY 8352 en IB 5771.

 

 

Uitgelichte foto: Paul Brekelmans
Foto met vlag: Kozoom

Therese weer naar wereldgoud voor Nederland

VALENCIA – De aanval op de gouden kroon van Therese Klompenhouwer kwam uit het verre oosten, maar op het eind van het WK dames klom de leading lady van het driebanden zelf weer op het hoogste podium. De magnifieke sportvrouw (36), Hollands glorie op het biljart en Europa’s hoop in bange tijden, versloeg in de finale haar eeuwige rivale Orie Hida en heeft nu net als de 44-jarige Japanse vier wereldtitels op haar palmares. Voor dat prachtige succes in de biljartarena van het Ateneo de Valencia moest ze in het laatste traject één Koreaanse, één Cambodjaanse en één Japanse tegenstander verslaan. Therese Klompenhouwer deed het met de flair van de ware kampioene. De wereld kleurde weer goud voor Terri en oranje voor de fans die haar zo trouw hebben gesteund.

De wereldtitels zijn niet alleen het onvoorwaardelijke bewijs voor meer dan tien jaar hegemonie in het vrouwenbiljarten. Het Nederlandse volkslied klonk na afloop voor de biljartkoningin van oranje, die ook zeven keer onafgebroken Europees kampioene is en elf keer kampioene van haar land. De vraag na de nieuwe machtsgreep is hoe lang de suprematie nog zal duren: dit WK heeft niet aangetoond dat een nieuwe generatie op komst is om Therese Klompenhouwer in de komende jaren te bedreigen. Twee Aziaten, Orie Hida en Mi A Kim, kwamen nog het dichtst in de buurt met 30-21 en 30-22. De andere tegenstanders op weg naar de finaledag haalden niet eens de helft van Therese’s caramboles.

 

 

Sruong Pheavy bezweek in de halve finale onder de druk tegen Klompenhouwer en bleef ver achter met 30-14 in 29. Orie Hida versloeg haar landgenote Ayako Sakai met 30-21 in 25 beurten. De finale was na de start, waarin Hida leidde met 6-0, maar Klompenhouwer onmiddellijk terugsloeg met 11-6, een demonstratie van macht van de Nederlandse, die met 15-10 leidde in de pauze en verder uitliep naar 30-21 in 27, zonder echte uitschieters met series.

Het verhaal van de kampioene over die finalepartij: ,,Ik heb eigenlijk gespeeld zoals in heel het toernooi: niet heel goed, maar degelijk, slim, toeslaan op de goede momenten en met flair. Ik voelde me mentaal sterker dan mijn tegenstanders en ben eigenlijk in geen enkele partij in gevaar geweest. Mijn kracht tegen Orie Hida was, dat als zij miste, ik vaak met 2 of 3 antwoordde. Dat heeft het verschil gemaakt. Ik was in elke wedstrijd vaster in de posities dan de rest. In al mijn partijen heb ik boven de 1 gemiddeld gespeeld, van de rest alleen Orie Hida twee keer. Dat zegt veel over het niveau van de concurrentie. Ik heb niet één slechte partij gespeeld en dat is best goed met zulke korte partijen naar 30 puntjes. Op zo’n lengte mag je niet alleen maar aan aanvallen denken. Je moet ook tactische beslissingen nemen en dat heb ik best goed gedaan. Ik slaagde er af en toe ook goed in om door de verdediging te breken.”

De analyse over het WK, ook aan de hand van de kampioene, was helder en klaar: Het Europese damesbiljarten hoopt al jaren tevergeefs op nieuwe sterren aan het firmament. Gülsen Degener doet nog altijd goed mee om finaleplaatsen, Steffi Daske en Jaimie Buelens waren lichtpuntjes. De Zuid-Amerikanen sturen jaarlijks kleurrijke en ambitieuze dames naar het WK podium, maar geen tegenstanders die Therese Klompenhouwer angst in kunnen boezemen. Wat overblijft zijn de verre Aziatische landen: een paar jonge Koreaanse meiden, de Japanse biljartgrootheid Orie Hida, dit jaar een nieuweling, Ayako Sakai, als uit het niets gekomen. En Sruong Pheavy uit Cambodja. Het Koreaanse talent Bo-Mi Kim is overgestapt naar de PBA organisatie en jammer dat een andere 18-jarige Koreaanse Jieun Han, die Klompenhouwer versloeg in de finale van New York, niet naar het WK mocht door een lage positie op de ranglijst.

,,We moeten zeker in Europa uitkijken dat we niet achterop geraken”, onderkent Therese Klompenhouwer. ,,Ik ga zelf nog zo lang mogelijk proberen titels te halen. Hoe lang ik dat kan volhouden, weet ik niet. De belangrijkste concurrentie komt uit Azië. Ik zie wel wat jonge Koreanen doorbreken en op termijn wereldkampioen worden. Wat ik nu zie, zijn dat er twee, een Koreaanse Mi A Kim en Sruong Pheavy van Cambodja. Ik hoop eerlijk gezegd dat mijn titel van nu ook weer een stimulans is, vooral in Nederland. Het betekent dat we een deelnemer meer mogen sturen. Maar goed: ik zeg het al een paar jaar, we komen niet echt dichter bij de top in Europa. Dat baart wel zorgen. De Aziatische meiden hebben meer mogelijkheden dan wij hier, maar toch heb ik wel hoop.”

Paul Brekelmans, die met de Sectie Driebanden van de KNBB (Nederlandse bond) in de komende drie jaar het WK driebanden voor junioren en dames in Nederland organiseert, ziet desondanks veel perspectief: ,,Wij zijn verschrikkelijk blij met de overwinning van Therese, het boegbeeld van het damesbiljarten. Mooi dat we volgend jaar de titelhoudster uit eigen land naar voren kunnen schuiven. Het is mooi om te zien dat de concurrentie nadrukkelijk aan de deur klopt. Dat zullen ze de komende jaren bij het WK in Nederland zeker laten zien. Voor Nederland heeft Joke Breur ook een geweldig toernooi gespeeld, Karina Jetten had jammer genoeg een zware loting.”

De eindstand van het WK 2019:

1 Therese Klompenhouwer (Nederland) 12-1.125-9
2 Orie Hida (Japan) 10-0.981-9
3 Sruong Pheavy (Cambodja)  8-0.696-4
3 Ayako Sakai (Japan) 8-0.664-4
5 Estela Cardoso (Spanje) 6-0.560-5
6 Min A Kim (Korea) 4-0.772-6
7 Gülsen Degener (Turkije) 4-0.641-5
8 Steffi Daske (Duitsland) 4-0.431-6
9 Güzin Mujde Karakasli (Turkije) 4-0.633-4
10 Irena Hambalkova (Tsjechië) 4-0.510-5
11 Jackeline Perez (Peru) 4-0.425-5
12 Jaimie Buelens (België) 2-0.572-6
13 Helga Mitterböck (Oostenrijk) 2-0.431-4
14 Joke Breur (Nederland) 2-0.415-3
15 Marianne Mortensen (Denemarken) 2-0.364-3
16 Céline Jacques (Frankrijk) 2-0.346-4.

Hoogste series:
Therese Klompenhouwer en Orie Hida: 9
Gemiddelde hoofdtoernooi: 0.598.

Tekst: Frits Bakker

Foto Therese (Kozoom)

 

Therese tegenover drie Aziaten voor wereldtitel

VALENCIA – Het palmares van Orie Hida telt vier wereldtitels in het driebanden, behaald in 2004, 2006, 2008 en na een stop in haar carrière in 2017. De Japanse wordt over twee dagen in Valencia, kort na het WK, 44. Dat is acht jaar ouder dan Therese Klompenhouwer, de Nederlandse die Orie Hida in de laatste drie jaar twee keer versloeg voor het meest begeerde kampioenschap. Morgen, woensdag, staan de twee beste speelsters ter wereld allebei in de halve finales, op weg naar weer een heroïsche finale?

Twee laatste rivalen kunnen dat nog verhinderen: de Cambodjaanse mediaster Sruong Pheavy en de Japanse Ayako Sakai. De Zuid-Amerikanen zijn uitgeschakeld, de Europeanen hebben alleen Therese Klompenhouwer nog, maar de Nederlandse staat tegenover het Aziatische geweld van één wereldster en twee gevreesde outsiders. De Nederlandse blinkt uit door een ongelooflijke regelmaat in dit toernooi, met partijen die altijd rond de één gemiddeld schommelen. Zoals ook weer tegen Mi A Kim, de laatste Koreaanse in het gevecht, maar door Klompenhouwer uitgeschakeld met 30-22 in 26 beurten. Het slot was indrukwekkend: Klompenhouwer speelde uit met drie, waarvan het eerste punt een harde en zuivere kort-kort-kort stoot was.

Orie Hida deed het in de volgende ronde tegen Gülsen Degener nog beter met de beste partij in dit toernooi tot nu toe. De vroege serie van vijf en de slotserie van vijf mikten de laatste van twee Turkse kanshebbers voor het podium uit het toernooi met 30-15 in 20 beurten en 1.500 gemiddeld. Therese Klompenhouwer weet nu ongetwijfeld dat ze de titel niet cadeau krijgt.

Ayako Sakai is de onbekende in het viertal voor de slotdag: twee overwinningen op Jaimie Buelens tot nu toe en in de kwartfinale tegen Steffi Daske, die tot 7-6 bijbleef en daarna uit het zicht verdween met 15-8, 21-11 en tenslotte 30-16 in 39. ruong Pheavy is al een paar jaar op weg naar de wereldtop. De Cambodjaanse verloor vorig jaar in de halve finale van een toen ook al briljante Orie Hida, die 1.765 speelde, maar in de finale struikelde over Klompenhouwer. Sruong Pheavy gaat op herkansing en staat nu zelf tegenover de Nederlandse titelverdedigster in de halve finale. De andere halve finale is de Japanse clash tussen Hida en Sakai.

De partijen:
11.00: Klompenhouwer-Pheavy
13.00: Hida-Sakai.

De eerste ronde van de knock-out, met zestien speelsters, onderstreepte al het grote verschil in dit finaleveld. Zeven van de acht groepswinnaars gingen ook door naar de kwartfinales. De Duitse Steff Daske, die niet imponeerde in de voorronden, was de enige die een van de poulewinnaars kon verrassen. Güzin Mujde Karakasli miste de start (15-10), vocht nog even terug tot 17-16, maar had geen best slot en verloor met 30-21 in 39. Alle andere groepswinnaars gingen vrij riant door naar de beste acht. Alleen Jaimie Buelens bood lang tegenstand tegen Ayako Sakai en kwam slechts vier caramboles tekort: 30-26 in 40.

Orie Hida en Therese Klompenhouwer, de twee topfavorieten, hadden walk-overs tegen Céline Jacques (30-11 in 30) en Marianne Mortensen (30-14 in 28 en waren ook veruit de beste speelsters in moyenne. Sruong Pheavy zette de Nederlandse Joke Breur op een vroege en kansloze 14-1 in 17 beurten en finishte pas na 40 beurten (30-16). Estela Cardoso gaf het thuispubliek in die fase nog reden tot juichen tegen Helga Mitterböck (30-21 in 54) en Mi A Kim rekende met Jackeline Perez af (30-16 in 40. Gülsen Degener was mentaal de betere van Irena Hambalkova, die ze in heel de partij weinig kansen gaf (30-24 in 36).

Het opvallende in die acht partijen was dat Therese Klompenhouwer en Orie Hida, ook in deze fase dat de tafels wat minder lastig waren, als enige twee speelsters boven de 1.000 gemiddeld haalden (1.071 voor de Nederlandse, 1.000 voor de Japanse). Hoge series waren er in deze ronde ook niet gespeeld: Daske, Klompenhouwer en Kim met 6.

Tekst: Frits Bakker

Foto Therese (Kozoom)