LOCHEM/DEN HAAG – De ene kopman (Dick Jaspers) kreeg de prijs voor de come-back van de week, de andere (Glenn Hofman) had geen beste dag en kon zich een verliespartij veroorloven. De nummer één van de ranglijst, HCR Prinsen, won de Achterhoekderby tegen Bousema Lochem met de maximale score (8-0). Voor SIS Schoonmaak bleef het bij een min of meer comfortabele 6-2 tegen DPC. De verschuivingen aan kop zijn te verwaarlozen. De opvallendste winnaar was L&B Ledermode, de opvallendste verliezer Dallinga, dat met een zware 8-0 werd afgetroefd in de uitwedstrijd bij ’t Hartje en tot een onopvallende rol gedoemd is in de eredivisie.

 

 

Ronny Hazewinkel (Bousema) was na de derby lichtjes teleurgesteld. ,,Het had ook zo maar 4-4 kunnen worden in plaats van 8-0”, verwees hij naar de in zijn ogen geflatteerde score. Dinand Prinsen: ,,We hebben de winst te danken aan de eerste twee partijen, die net op tijd onze kant op rolden.” In het tweede part won Anno de Kleine wel knap van Stefan Galla (40-24 in 25), en haalde Dick Jaspers een huzarenstukje uit. De Nederlandse kopman werd lang onder de voet gelopen door Martin Horn, keek tegen scores aan van 20-7, 33-21 en 35-23, maar had een spetterend slot en won nog met 40-38 in 21 beurten. Saillant: Jaspers en Horn troffen elkaar ook zaterdag in de bundesliga en ook toen won Jaspers. Ook Wesley de Jaeger had voor de pauze lang uitzicht op een goed resultaat tegen Jelle Pijl. De nog altijd ongeslagen Nederlander had evenwel het beste eindschot: 40-35 in 32. Raymund Swertz zorgde voor de 4-0 halverwege door Therese Klompenhouwer te verslaan (40-36 in 41).

 

 

Birol Uymaz, bezig aan een sterke reeks in Nederland, had weinig moeite met Glenn Hofman. De overwinning van de Turk kon de winst van SIS Schoonmaak niet verhinderen, omdat Jean van Erp en Jeffrey Jorissen tegen Martin Spoormans (40-34 in 28) en Danny Molier (40-16 in 23) voor 4-0 hadden gezorgd en Raimond Burgman de betere was van Richard Bitalis (40-29 in 25).

HCR Prinsen blijft koploper met drie punten voorprong op SIS Schoonmaak en al acht op A1 Biljarts en L&B Ledermode. A1 Biljarts had een walk-over tegen MCR met Michael Nilsson als beste winnaar tegen Emilio Sciacca (40-22 in 20). Addy Wienk speelde een van zijn beste partijen met winst op Randy Loenen (40-22 in 22). L&B Ledermode drukte De Veemarkt wat dieper onderin door een 8-0 winst in Doetinchem. Veel kansen waren er niet voor het thuisteam. Eddy Merckx (tegen Kiraz) en Gerwin Valentijn (tegen Grossjung) waren de beste winnaar in 23 beurten.

 

 

De Brabantse derby tussen Team Eekhoorn en STZ Zundert boeide tot de laatste caramboles. Voor de rust leidde Eekhoorn met 5-3 door winst van Jerry Hermans tegen Rick van Beers (40-33 in 24) en een remise van Kenny Miatton, die Barry van Beers in de nabeurt met één carambole gelijk zag komen (40-40 in 42). De beslissing viel na de pauze uit in Zunderts voordeel uit. Peter Ceulemans overrompelde zijn oom Kurt met 40-12 in 18, nadat hij kort voor de pauze met een serie van tien was uitgelopen van 17-9 naar 27-10. Frans van Kuyk leek op weg naar de winst tegen Roland Forthomme op 34-22, maar gaf het daarna toch nog uit handen.

 

 

Dallinga.com mag de ambities om bovenin te draaien zo langzamerhand opgeven. De Zeeuwen spelen alke week in wisselende opstellingen door moeizame afspraken met spelers. Door de kansloze 8-0 bij ’t Hartje zakt Dallinga weg in de onderste regionen. Steven van Acker was nog het dichtst bij een succesje tegen Savas Bulut (40-39 in 20). Peter De Backer won vrij riant van Jean Paul de Bruijn (40-26 in 21).

.
Tekst: Frits Bakker
Foto:Dick Jaspers ©Kozoom,,Eddy Merckx ©Ton Smilde, Peter Ceulemans ©Stefan Osnabrug, Kurt Ceulemans ©Team Eekhoorn

De driebandenspelers van het Lochemse Bousema hebben zondag in Zundert een prima prestatie geleverd door STZ thuis met 2-6 te verslaan.

 

 

“Dit is een echte teamoverwinning. Het was alleen jammer dat Martin Horn in zijn partij tegen een toch wel sterk spelende Peter Ceulemans niet verder kwam dan 19 caramboles anders hadden we als team boven een moyenne van 2.000 gespeeld”, aldus een zeer tevreden Ronny Hazewinkel.

 

 

Hij zag zijn team al na twee partijen op een 0-4 voorsprong staan door overwinningen van de sterk spelende Stefan Galla tegen Barry van Beers, 27-40 in 20 beurten, en op de andere tafel deed Wesley de Jaeger weinig voor hem onder. De Belg had één beurt meer nodig om Raymon Groot met 29-40 terug te wijzen.

 

 

In het tweede deel vertrok Murat Naci Coklu tegen Roland Forthomme als een speer en stond na vier beurten al 19 caramboles. Forthomme probeerde nog wel iets terug te doen in het tweede deel, maar toen de speler uit Turkije een serie van veertien maakte was de weerstand definitief gebroken. Na zestien beurten was deze partij gespeeld. De Belg bleef op 24 caramboles steken. Op de andere tafel een bijna identieke partij, maar dan in omgekeerde richting. Hier was Peter Ceulemans veruit de betere, maakte een serie van dertien en versloeg Martin Horn in 17  beurten met 40-19.

 

 

“Door deze overwinning hebben we weer aansluiting met de middenmoot en aangezien we de komende weken zware tegenstanders tegen komen konden we ons vandaag geen puntverlies veroorloven om niet in degradatiezorgen te komen”.

Tekst: Jaap Gonning
Foto’s: Paul Brekelmans

 

HAARLO/SLUISKIL – De topaffiche in de eredivisie driebanden heeft de koppositie van het Haarlose HCR Prinsen verder verstevigd. De zwaar bevochten overwinning op SIS Schoonmaak uit Den Haag (6-2) brengt Dinand Prinsen met zijn team op een voorsprong van drie punten, comfortabel genoeg om over een paar weken de winter in te gaan als aanvoerder van de ranglijst. De Belgische invaller Jef Philipoom was de matchwinnaar voor Prinsen. Birol Uymaz speelde voor zijn team, DPC, de beste partij van deze speelronde: 40 caramboles in 8 beurten.

 

 

In het Sluiskilse bolwerk van Dallinga, waar de biljartzaal heerlijk vol was, troffen twee oude sporters van wereldklasse elkaar in de biljartarena. Raymond Ceulemans (80) speelde er mee in het team van Dallinga, Jo de Roo (ook 80), de oud-wielerlegende, kwam als toeschouwer om zijn generatiegenoot aan te moedigen. ‘Twee keer tachtig, wat is topsport prachtig’. Raymond Ceulemans won onder andere 21 wereldtitels in het driebanden. Jo de Roo, woonachtig in Zeeland, won onder andere de wielerklassiekers Ronde van Vlaanderen, Bordeaux-Parijs, Parijs-Tours en de Ronde van Lombardije.

 

 

HCR Prinsen moest in de kraker tegen SIS Schoonmaak tot de laatste caramboles knokken voor de winst. De 4-0 voorsprong bij de stop, door winst van Anno de Kleine op Raimond Burgman met 40-35 in 32 en Jelle Pijl op Jeffrey Jorissen met 40-24 in 20, werd door de schoonmaakploeg na de pauze nog bijna weggepoetst. Glenn Hofman was sterk op dreef en versloeg Eddy Leppens met 40-29 in 21. Jean van Erp rook ook aan de overwinning tegen Jef Philipoom, kwam zelfs op 38-34, maar in een ultieme krachtsinspanning finishte de Belg met zes en won met 40-39. Hij werd beloond met een daverend applaus door het thuispubliek. ,,Ik had wat kansen laten liggen”, bekende Jean van Erp na afloop. ,,Daardoor kon Philipoom het nog afmaken, maar daar was niets op af te dingen”, vond Van Erp.

 

 

Het was een tegenvaller voor de Hagenaars. Jeffrey Jorissen: ,,We waren met vijftien supporters naar hier gereisd en thuis in Den Haag zaten ze ook nog met een kleine twintig in het café naar Kozoom te kijken.” HCR Prinsen bleek zelfs met twee vervangers (voor Dick Jaspers en Raymund Swertz) een brug te ver in eigen huis. ,,Het is een sterke koploper, dat moeten we toegeven”, zei Van Erp. ,,Ik kan niet zeggen dat ze verzwakt waren, want Jelle Pijl op vier, die nog alles heeft gewonnen en 1.5 gemiddeld staat, is wel heel sterk. En wat Philipoom kan, weten we ook allemaal. Maar goed, we zullen in de achtervolging moeten, want we hadden natuurlijk liever gewonnen. Er komen meer kansen hoor. Het gaat er tenslotte om wie na de competitie met de schaal of de beker mag pronken.”

 

 

Birol Uymaz speelde in deze ronde een wereldpartij voor DPC uit Vlaardingen in de wedstrijd tegen De Veemarkt. De Turk versloeg zijn landgenoot Can Capak met 40-21 in 8 beurten, goed voor een gemiddelde van 5.000, zoals Marco Zanetti dit weekend in Lausanne deed tegen Jérémy Bury. De kopman van DPC startte met 2, 7, 7 en 1, scoorde toen een 14 en ging in zijn laatste drie beurten uit met 2, 2 en 6. Door die overwinning van Uymaz won DPC de thuiswedstrijd tegen De Veemarkt met 6-2. Martin Spoormans was de tweede, sterke winnaar tegen Huub Wilkowski: 40-35 in 23. Jérôme Barbeillon verloor met één punt verschil van Tolgahan Kiraz (40-39 in 32). Richard Bitallis versloeg Dieter Grossjung met 40-26 in 29.

Team Eekhoorn voert de middenmoot aan na de 6-2 overwinning op Dallinga. In Sluiskil kon voor de thuisclub alleen Jean Paul de Bruijn winnen van Frans van Kuyk (40-38 in 31). Raymond Ceulemans was niet in beste doen en verloor van Kenny Miatton met 40-31 in 37. Kurt Ceulemans trok de winst voor zijn team over de streep door Steven van Acker (offday) te verslaan met 40-32 in 35. De wedstrijd tussen Berry Dallinga en Jerry Hermans, de hotelhouder en de campinghouder, had een speciale lading. Het bleef spannend tot het einde, met de beste winstkansen in de slotfase voor Dallinga. Twee opvallende momenten tekenden de slotfase. Berry Dallinga ging net wel of net niet door de tijd en kreeg het punt toch toebedeeld. Jerry Hermans maakte een dubieus punt (twee banden of drie?), maar mocht ook doorspelen. Jerry, die door een slotserie van drie won met 40-39, zei later: ,,Ik wist het zelf niet, of het punt goed was. En ik keek om me heen, maar niemand kon het met zekerheid zeggen. Mijn tegenstander ook niet. Anders was ik beslist gaan zitten.”

L&B Ledermode en A1 Biljarts bleven in balans in hun onderlinge gevecht. De beslissing moest na 2-2 bij de pauze vallen in de partijen van de kopmannen. Eddy Merckx verloor op één carambole van Christian Rudolph (40-39 in 24) en Dave Christiani versloeg Martien van der Spoel met 40-32 in 32.

STZ Zundert haakte voorlopig af bij de achtervolgers door verlies in eigen huis tegen Bousema Lochem. De gemiddeldes lagen hoog in die wedstrijd. Stefan Galla en Wesley de Jaeger wonnen voor de pauze van Barry van Beers en Raymon Groot in 20 en 21 beurten. Murat Naci Coklu was de beste man van de dag door winst op Roland Forthomme met 40-24 in 16. Peter Ceulemans was soeverein in zijn partij tegen Martin Horn. ,,Ik had er 8 in 8 beurten”, vertelde Ceulemans later. ,,Maar mede dankzij een serie van dertien, won ik met 40-19 in 17. Met het team hebben we jammer genoeg verloren, maar het was op alle tagels een hoogstaande wedstrijd.”

MCR bleef zonder winst: in eigen huis verloor het team van ’t Hartje met 6-2. Thorsten Frings was de enige winnaar bij MCR: 40-32 in 24 tegen Savas Bulut.
 

 

De stand aan kop:
1 HCR Prinsen, 8 gespeeld, 16 punten
2 SIS Schoonmaak 8-13
3 DPC 8-9
4 Team Eekhoorn 8-9
5 A1 Biljarts 8-8
6 L&B Ledermode 8-8.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Ton Smilde/Kozoom/Stefan Osnabrug (sporticonen Ceulemans en De Roo)

De driebandenspelers van HCR Prinsen hebben zondagmiddag in eigen huis de topper tegen de nummer twee S.I.S. Schoonmaak uit Den Haag met 6-2 gewonnen. Na twee partijen had de ploeg van captain Dinand Prinsen een 4-0 voorsprong genomen door de winstpartijen van Anno de Kleine en Jelle Pijl.

De Kleine versloeg Raimond Burgman na een gelijkopgaande partij met 40-35 in 32 beurten en Pijl won zijn partij van Jeffrey Jorissen overtuigend in 20 beurten met 40-24. Door deze overwinning is de Hengeloër nog steeds zonder puntverlies terwijl Jorissen zijn eerste nederlaag leed deze middag.

 

 

In het tweede deel bracht Glenn Hofman de spanning terug door Eddy Leppens gedecideerd terug te wijzen met 29-40 in 21 beurten. De beslissing moest toen komen uit de partij tussen Sjef Philipoom en Jean van Erp.

“De Brabander begon goed, had tien caramboles in drie beurten en zelfs een 5-14 voorsprong. Halverwege had Philipoom echter de partij weer redelijk gelijk getrokken. In het tweede deel was Van Erp opnieuw de speler die het voortouw nam. Liep via 24-24, 34-35 uit naar 34-38 en ik had me al verzoend met een remise, maar toen toonde Philipoom zijn klasse en scoorde een serie van zes caramboles en was de winst alsnog binnen”, aldus een zeer tevreden captain Dinand Prinsen na afloop.

HCR Prinsen gaat nu aan de leiding met drie punten voorsprong op S.I.S. Schoonmaak.

 

Uitslagen + stand Teletekst

 

Tekst: Jaap Gönning
Poster ©S.I.S. Schoonmaak

 

LAUSANNE – In een echte klassieker van de lage landen, een gevecht tussen twee van de Europese topspelers, greep Dick Jaspers zondagmiddag de hoofdprijs in de Lausanne Billard Masters. De Nederlander was in de finale de sterkste en versloeg Frédéric Caudron met 40-24 in zestien beurten. Het was voor Jaspers zijn tweede overwinning in vijf jaar Lausanne. De wereldkampioen, Caudron, kon het prestigieuze toernooi in de prachtige Zwitserse hoofdstad van het Olympisch comité nog niet bijschrijven op zijn rijke palmares. Het podium werd compleet gtemaakt door Dani Sánchez en Marco Zanetti. Dick Jaspers verdiende met zijn overwinning 2000 Zwitserse francs (1800 euro).

De Europese biljartpresidente Diane Wild maakte aan het eind bekend, dat de volgende editie van het toernooi van 23 tot 25 november 2018 wordt gespeeld. Ook voor dat toernooi zal ongetwijfeld een deel van de wereldtop worden uitgenodigd.

 

 

De finale voor een mooie, volle zaal in het Casino Montbenon werd op hoog niveau uitgevochten. Jaspers nam al een voorsprong in de 2e beurt door een serie van tien, maar op 20-13 draaide Caudron door een serie van 9 de score om in zijn voordeel naar 22-20. Het slot was daarna weer voor Jaspers, die eerst uitliep naar 33-23 en niet meer in gevaar kwam: 40-24 in 16.

Twee uur na zijn overwinning zat Dick Jaspers alweer op het vliegveld voor de terugreis naar Nederland. Daar keek hij terug op zijn succesvolle toernooi. ,,Ik ben heel blij met deze overwinning, want de laatste tijd had ik niet veel meer kunnen winnen. Dit is een toernooi dat telt, hoewel er geen rankingpunten zijn te winnen. Maar ik heb mooie tegenstanders verslagen, zoals Caudron en Zanetti. Dat geeft een mooi gevoel.’’

Voor de finale, zei Jaspers, had hij geen hoge verwachtingen. ,,Caudron is in topvorm en leeft in een euforie. Ik weet het nog van mijn eigen wereldtitels: het is het mooiste toernooi dat je kan winnen en daarna lijkt het wel alsof je alles aankunt. In de halve finales tegen Zanetti was ik eigenlijk ook underdog, omdat Marco de avond daarvoor een partij van vijf moyenne had gespeeld. Maar in allebei die partijen, tegen Zanetti en Caudron, liep het voor mij iets beter en gelukkig heb ik ze allebei kunnen verslaan.’’

Het is in elk geval een kleine goedmaker voor het WK, waar hij in de eerste knock-out al werd uitgeschakeld door Eddy Leppens. Jaspers: ,,Het was ook allemaal zo vreemd daar. Je reist bijna twee dagen daar naartoe, voor dat ene, belangrijkste toernooi in een seizoen. Dan kom je daar en ziet het er even naar uit dat het WK niet door zal gaan. De tafels zijn er nog niet, de zaal was niet in orde. Dat is gelukkig nog allemaal goed gekomen en het is ook geen excuus voor mij. We moeten ook daar een WK kunnen spelen en je moet jezelf aanpassen. Het is zoals het is. Ik liep gewoon tegen een beresterke Eddy Leppens aan en lag er gelijk uit.’’

 

 

De Nederlandse eindwinnaar maakte een eind aan de zegereeks van Caudron: de Belg verloor zijn laatste partij in de finale van de World Cup op 29 oktober in La Baule van Torbjörn Blomdahl. Daarna zette hij in de Belgische competitie op 4 november zijn triomftocht in op het biljart met zeven overwinningen op het WK en vijf in de Lausanne Masters. Dertien partijen bleek Caudron onoverwinnelijk, onder meer met twee keer winst tegen Marco Zanetti en Dani Sánchez.

Zondagmorgen versloeg de Belg in de halve finales Dani Sánchez met 40-23 in 19 beurten, onder meer door series van 8, 5 en 4. De Spaanse sterspeler, al een paar weken niet op zijn top, liet iets van zijn oude glans zien, maar had tegen Caudron geen kans.

Dick Jaspers schakelde in de andere halve de stuntman van zaterdagavond uit. Marco Zanetti, die tegen Jérémy Bury de beste wedstrijd van het toernooi speelde (40-8 in 8 beurten, 5.000 gemiddeld), werd één partij later uitgeteld door Jaspers. De latere winnaar stond na series van 5 en 8 na zes beurten al op 18-5, gooide er later nog eens een 7 overheen en liep via 23-9 en 34-11 uit naar 40-15 in 19 beurten.

 

De eindstand van de Lausanne Billard Masters 2017:
1 Dick Jaspers
2 Frédéric Caudron
3 Dani Sánchez
3 Marco Zanetti
5 Torbjörn Blomdahl
6 Jérémy Bury
7 Jae-Ho Cho
8 Nikos Polychronopoulos
9 Dong-Koong Kang
10 Tien Muy Ma
11 Michael Boulaz
12 Fernando Couto.

Tekst: Frits Bakker
Foto JP Parmentier/Lausanne

OOSTERHOUT – Dat het NK Driebanden Groot voor Dames wederom nummer één van de wereldranglijst Therese Klompenhouwer als winnares zou krijgen, dat lag in de lijn der verwachting. Echter, Therese moest er ditmaal hard voor werken!

 

 

Eindigend met een moyenne van iets boven de 1, lag ze als vanouds ver voor op de concurrentie. Echter, als groep lijkt deze concurrentie langzamerhand stappen vooruit te maken. Hun moyennes komen steeds meer op of net boven de 0.5, van Gerrie Geelen zelfs boven 0.7, en de dames lijken ook steeds beter in staat te pieken in wedstrijden tegen Therese. Wist Klompenhouwer bij eerdere NK’s nog wel eens onbedreigd te winnen, ditmaal moest zij tweemaal echt tot op de bodem gaan.


 

Zo was er in de voorronde de superspannende wedstrijd tegen Joke Breur, regerend Nederlands kampioen driebanden klein – een evenement waar Klompenhouwer niet aan mee doet. Deze wedstrijd werd maar nipt met 25-24 gewonnen!

Een stuntje werd mogelijk verwacht van één van Nederlands jongste driebanden talenten Daisy Wedekker, maar ook deze wedstrijd ging naar Therese: 30-22 in 29.
 


 

Hoogtepunt van het toernooi was de bloedstollende halve finale tegen de sterke Gerrie Geelen, die tegen Therese haar beste wedstrijd van het toernooi speelde. Klompenhouwer schoot uit de startblokken, stond al na 5 beurten met 16-3 voor, maar Gerrie knokte zich met prachtig spel terug naar een 27-23 voorsprong, om uiteindelijk Therese toch nog te zien winnen met 30-27. En dat in slechts 20 beurten. Reclame dus door het dames driebanden!
 


 

Na in de finale met 30-18 in 34 beurten te hebben gewonnen van Loes van Dansik, was Therese toch weer Nederlands kampioen – en dat al voor de tiende maal op rij! Een prestatie van formaat van deze sieraad voor het Nederlandse driebanden.

 

Alle informatie & uitslagen van het NK Driebanden Groot voor Dames

 

Tekst: KNBB/Rolf Slotboom
Foto’s ©Ton Smilde

SANTA CRUZ – Op de parade van de echte WK start, de knock-out met 32 finalisten, vielen kopstukken één voor één van het podium. Het wereldgoud in het driebanden is na één dag al ongrijpbaar voor Haeng-Jik Kim, Dick Jaspers, Murat Naci Coklu, Nguyen Quoc Nguyen en Nikos Polychronopoulos. De openingsdag beroofde vijf van de favorieten van de illusie om te schitteren in de WK arena van Santa Cruz. Vooral voor de Koreaanse sterspeler Haeng-Jik Kim, op jacht naar zijn eerste wereldtitel bij de mannen, kwam de deceptie hard aan. Nederland verloor zijn twee enige spelers op dit WK: Jaspers verloor van Eddy Leppens, Glenn Hofman van Eddy Merckx in een regelrechte België-Nederland (2-0).

 

 

In de late avond, met Jérémy Bury, Marco Zanetti en Sameh Sidhom aan de tafels, viel plotseling met een harde knal het licht uit in de arena. Een kabel tussen de deur had voor kortsluiting gezorgd. Op drie van de vier biljarts werd nog gespeeld. Het duurde een uur voordat de storing was verholpen, maar na de onderbreking konden de wedstrijden doorgaan.

De openingsdag van het hoofdtoernooi in het Boliviaanse bolwerk werd met hoge moyennes van twee en hoger gedomineerd door de Belgen Eddy Merckx en Eddy Leppens, de Italiaan Marco Zanetti, de Koreaan Sung-Won Choi, de Vietnamese revelatie Minh Cam Ma en de Spaanse, regerend kampioen Dani Sánchez. Twee Amerikanen, Javier Vera uit Mexico en Fernando Diaz uit Colombia overleefden op het eerste slagveld der gladiatoren. Eddy Leppens deelde de eerste knock-out uit aan Dick Jaspers in de beste partij van de dag: 40-27 in 15 beurten (2.666/1.888). De tweede van drie Belgen, Eddy Merckx, haalde de trekker over voor een andere Nederlander, Glenn Hofman, met 40-25 in 16 (2.500/1.562).

De koploper van de voorronden, Minh Cam Ma, zette zijn opmars voort met winst op Can Capak (40-32 in 20). Marco Zanetti had een meesterlijke start tegen Dinh Nai Ngo (40-33 in 17) en Dani Sánchez sloeg de aanval van Erick Tellez af: 40-32 in 20. Anh Vu Duong won riant van Jin Pio Hong (40-18 in 20) en Tayfun Tasdemir (40 in 21) en Jérémy Bury (40 in 23) waren bij de uitblinkers van de dag. De andere top tien favorieten, Torbjörn Blomdahl en Jae-Ho Cho (allebei 40 in 26) en Frédéric Caudron (40 in 27) bleven stijlvol in de race.

De stuntman van de eerste dag was de Mexicaan Javier Vera, in zijn partij tegen Murat Naci Coklu. De Amerikaan leidde na elf beurten met 29-19, liep uit naar 36-21 en won ondanks een korte eindsprint van de Turk met 40-36 in 24 beurten. De mooiste partij was het gevecht tussen de Aziaten Jae-Ho Cho en Nguyen Quoc Nguyen. De Koreaan zette de aanval in na 22-20 bij de pauze, was na een serie van tien (24e beurt) al dicht bij de finish en speelde twee beurten later uit op 40-32. De nabeurt van de excentrieke Vietnamees was een bijna-sensatie. Na zeven van acquit miste Nguyen de gelijkmaker (bal 2 moest flinterdun, maar ging mis). De reactie na afloop was geweldig, zoals alleen de briljante publiekspeler dat kan.

Dick Jaspers had eigenlijk nog wat goed te maken tegen Eddy Leppens. De Belg had hem vorig jaar op het WK in Bordeaux ook uitgeschakeld, onder meer met een serie van achttien. Maar Leppens, vaak op zijn sterkst op WK’s, bleek ook nu sterker dan zijn Nederlandse rivaal, die alleen kon schitteren in de eerste beurten met een serie van 9. Leppens sprintte weg met 11 in de 11e beurt (29-11) en finishte met acht in de 15e beurt: 40-27. Voor Jaspers een desillusie, voor Leppens wellicht een nieuwe opening naar WK glorie.

Eddy Merckx rekende één ronde later af met Glenn Hofman in een sterke tweede helft. Bij een score van 15-15 raasde Merckx daarna vanaf de 9e beurt naar het einde met 8, 3, 4, 3, 4, 2, 4 en 5, waar Hofman nog maar tien keer kon scoren: 40-25 in 16. Haeng-Jik Kim maakte een machteloze indruk in zijn partij tegen Jung-Han Heo. De wedstrijd haalde niet het hoge niveau dat er van werd verwacht. Heo speelde uit op 40-27 in 31. Marco Zanetti ging met 3 en 8 van start tegen Dinh Nai Ngo, leidde met 20-18 in 8 bij de pauze en sloeg de kloof met 14 in de 13e beurt voor 40-33 in 17. David Martinez en Nikos Polychronopoulos, die zijn vorm kwijt is, speelden een moeizame partij, die door de Spanjaard uiteindelijk werd gewonnen.

Torbjörn Blomdahl kon Guido Sacco pas afschudden met een serie van 8 in de 17e beurt en greep de winst op 40-27 in 26. Sung-Won Choi had geen kind aan Pedro Piedrabuena (40-15 in 18), Frédéric Caudron versloeg David Pennör met 40-27 in 27 en Jérémy Bury sloot de dag af met een overwinning op Dionisis Tsokantas: 40-20 in 23.

 

 

De partijen voor de volgende ronde:

12.00 (17.00 Europese tijd):
Ma-Heo
Leppens-Vera
Martinez-Blomdahl
Merckx-Tasdemir

14.00 (19.00 Europa):
Caudron-Cho
Sánchez-Choi
Duong-Zanetti
Diaz-Bury.

Tekst: Frits Bakker/Kozoom
Foto’s ©Kozoom

 

SANTA CRUZ – Dick Jaspers en Glenn Hofman hebben donderdag op de tweede dag van het WK driebanden de volgende ronde gehaald van het toernooi. Vanaf vandaag, vrijdag, gaat het hoofdtoernooi van start met 32 spelers in de knock-out fase. Het speelschema is nog niet bekend, omdat in de voorronden nog vier poules worden afgewerkt. Dick Jaspers bleef ongeslagen, Glenn Hofman verloor alleen van de Turk Murat Naci Coklu.

 

De beste winnaars op de tweede dag van het WK in Santa Cruz, Bolivia, waren Frédéric Caudron en Jérémy Bury met 40 punten in 11 beurten. Dick Jaspers eindigde met vier matchpunten en 1.667, Glenn Hofman met twee matchpunten en 1.591. De beste twee van de zestien poules van drie gaan over naar het hoofdtoernooi. Daarin spelen in de eerste ronde de nummer 1 tegen de nummer 32, de nummer 2 tegen de nummer 31 enzovoort.

 

 

Jaspers versloeg eerst de Japanner Sakai en op de tweede dag Erick Tellez uit Costa Rica. De finish van de Nederlander was moeizaam in die tweede partij: na 21-16 bij de pauze had Jaspers tien beurten nodig voor zijn laatste vijf caramboles: 40-34 in 26.

Glenn Hofman, die zijn eerste partij won van Jérôme Barbeillon, had een trage start tegen Murat Naci Coklu (3 in 6, 25-12 achter bij de pauze), maar kwam in de eindsprint nog dichtbij. Met een serietje van zes kwam de Hagenaar op 38-38 in 27 beurten, maar in diezelfde beurt ging Coklu uit met 2: 40-38 in 27.

 

 

De eindstand in Poule B met Jaspers:
1 Dick Jaspers 4-1.666-7
2 Erick Tellez 2-1.213-9
3 Nobuyasu Sakai 0-1.000-5

De eindstand in Poule I met Hofman:
1 Murat Naci Coklu 4-1.666-8
2 Glenn Hofman 2-1.591-10
3 Jérôme Barbeillon 0-1.116-4.

 

 

Tekst: Frits Bakker/Kozoom
Foto’s ©Kozoom

DEN HAAG – De ster van Frans van Schaik schitterde op een regenachtige middag in Den Haag als nooit tevoren. Voor het eerst in zijn bescheiden carrière, op de been gehouden door een shot morfine, won de 52-jarige Amsterdamse biljarter zaterdagmiddag de Grand Prix in Den Haag. Vol ongeloof, verbijsterd door zo veel geluk en met het machtige gevoel dat hij in de laatste Grand Prix van het jaar een klein mirakel had verricht, reageerde hij zoals alleen Frans van Schaik dat kan: ,,Ik ga nu voor eeuwig de boeken in, wat is dat mooi zeg. Ik speelde gewoon slecht, maar iedereen speelde zijn slechtste partij tegen mij. Ik schoot maar wat in het wilde weg, maar weet je… Als Nederland volgend jaar met twee teams naar het WK voor landenteams in Viersen mag, dan is Frans van Schaik er gewoon bij. Op een WK, dat hou je toch niet voor mogelijk.”

 

 

In de finale won Frans van Schaik zaterdag van Barry van Beers (40-36 in 28 beurten), in de halve finale was hij sterker dan Raymund Swertz, een andere onverwachte finalist (40-32 in 37) en in de eerdere knock-out ronden had hij afgerekend met Raimond Burgman (40-33 in 33) en Roland Uijtdewillegen (40-40 in 46, winst na shoot-outs).

Het persoonlijke, aangrijpende verhaal van Frans van Schaik maakt de Grand Prix zege, zijn allereerste, nog onwaarschijnlijker. Frans, in een totale euforie in het uur na de zege: ,,Drie weken geleden hebben ze een dubbele hernia bij me geconstateerd. En één die ook nog eens niet operabel is. Dat wil zeggen dat ze in de komende tijd gaan proberen de zenuw dood te spuiten met cortisonen. Ik gebruik nu morfine om de pijn te stillen. En als die is uitgewerkt, verga ik van de pijn. Ik heb vannacht wakker gelegen tot vijf uur, daarna kon ik gelukkig nog drie uurtjes slapen. Ik heb natuurlijk overwogen om af te zeggen, maar ik wil graag de Masters spelen en kon nog wat puntjes gebruiken. Donderdag kwam ik hier kreupel binnen, pijn in mijn arm, pijn in mijn nek. Ik heb een partij zonder schoen gespeeld, omdat mijn voet en knie helemaal waren opgezet. Ik schoot de ballen af en toe gewoon in het rond, omdat ik aan positiespelen al helemaal niet kon denken. Daarom is dit toch een wonder, dat ik hier het toernooi win.”

 

 

De reputatie van de Amsterdammer kreeg eigenlijk vooral een boost nadat hij vorig jaar op de Masters de harten van het publiek won met zijn opkomst, op de tonen van Sweet Caroline. Frans van Schaik wordt er nog bijna dagelijks aan herinnerd. Hij speelde een draak van een toernooi daar, maar wat waren ze allemaal onder indruk van zijn geweldige performance.

Twee jaar geleden speelde hij ook al eens een finale tegen Dick Jaspers in Vlaardingen. ,,Toen spraken ze erover dat het héél verrassend was, Frans van Schaik in een finale. Dat zullen ze nu toch weer niet doen zeker?” Verder is hij vooral de man van Biljartschool Holland, van een gezellig biertje na de wedstrijd en van een uitgesproken mening, meestal met een zware, overal te horen stemverheffing. Want waar Frans van Schaik is, daar zullen ze het weten ook.

De Grand Prix, in één van de mooiste en zeker gezelligste biljartcafés van Nederland, huldigde Frans van Schaik zaterdag voor een zeldzaam hoogtepunt in zijn loopbaan. ,,Ik schaam me bijna voor mijn gemiddelde. Eerder 1.340 en 1.390 en nu nog geen 1.100. Maar ja, soms zit het allemaal mee en staan ze allemaal stijf als ze tegen me moeten spelen, haha.”

Barry van Beers, terug van een medische ingreep en een tijdje zonder biljarten, drong door tot de finale door overwinningen in de knock-out tegen Dave Christiani (40-28 in 24), Jean van Erp (40-28 in 19) en Dick Jaspers (40-36 in 32).

 

 

Het was in zekere zin ook de Grand Prix van Raymund Swertz, winnaar tegen Therese Klompenhouwer (40-33 in 25), Glenn Hofman (40-33 in 35) en pas uitgeschakeld door Frans van Schaik, de man van het toernooi.

Verder won Sander Jonen voor het eerst in zijn loopbaan van Jean Paul de Bruijn, maar hij werd een ronde later zwaar afgetroefd door Jean van Erp met 40-5 in 14. Jean Paul de Bruijn verloor van Dick Jaspers, Jean van Erp van Barry van Beers.

 

De eindstand van de Grand Prix in Den Haag:

1 Frans van Schaik 1.052

2 Barry van Beers 1.437

3 Dick Jaspers 1.843

4 Raymund Swertz 1.131

5 Jean van Erp 1.566

6 Jean Paul de Bruijn 1.459

7 Glenn Hofman 1.378

8 Roland Uijtdewillegen 1.147

9 Peter Vlaar 0.973

10 Therese Klompenhouwer 1.264

11 Raimond Burgman 1.378

12 Jeffrey Jorissen 1.309

13 Sander Jonen 1.036

14 Dave Christiani 1.151

15 Bert van Manen 0.959

16 Jack van Peer 0.895.

 

De eindstand van de Grand Prix cyclus (deelnemers Masters):

1 Dick Jaspers 214 punten, 2.008

2 Jean Paul de Bruijn 186-1.641

3 Frans van Schaik 138-1.209

4 Glenn Hofman 128-1.440

5 Jean van Erp 122-1.533

6 Raimond Burgman 106-1.432

7 Dave Christiani 106-1.351

8 Martien van der Spoel 100-1.351

9 Barry van Beers 86-1.377

10 Jeffrey Jorissen 78-1.358

11 Roland Uijtdewillegen 74-1.293

12 Raymund Swertz 74-1.135

13 Huub Wilkowski 74-1.090

14 Therese Klompenhouwer 64-1.214

15 Sander Jonen 64-1.013

16 Harry van de Ven 62-1.239.

 

De loting voor de Masters:

 

Poule A:

Dick Jaspers

Martien van der Spoel

Barry van Beers

Therese Klompenhouwer

 

Poule B:

Jean Paul de Bruijn

Dave Christiani

Roland Uijtdewillegen

Harry van de Ven

 

Poule C:

Frans van Schaik

Raimond Burgman

Jeffrey Jorissen

Huub Wilkowski

 

Poule D:

Glenn Hofman

Jean van Erp

Raymund Swertz

Sander Jonen

 

Tekst: Frits Bakker/Kozoom

Foto’s ©Stefan Osnabrug

SANTA CRUZ – Wie staat over een week in Santa Cruz, Bolivia, op het hoogste podium als de nieuwe wereldkampioen driebanden. Volgens een lange, af en toe onderbroken traditie, zijn de top vijf spelers van de wereldranglijst het meest in beeld als grote kanshebbers. Dan spreken we over Dani Sánchez, de regerende wereldkampioen en nummer één van de ranglijst, Haeng-Jik Kim, de rijzende ster uit het verre Korea, Dick Jaspers, altijd gevreesd in de grote toernooien, Torbjörn Blomdahl, de meest gevierde kampioen van deze lichting en Marco Zanetti, de leeuw, die ondanks zijn grijze manen onverwacht kan toeslaan.

Maar wie kan in het huidige tijdperk, waarin driebanden zo’n snelle progressie maakt, spreken over topfavorieten. Het kan ook zo maar Murat Naci Coklu zijn, die al weken in topvorm is, of één van de andere Aziaten, zoals Sung-Won Choi en Jae-Ho Cho, of Frédéric Caudron, na een mindere periode terug van weggeweest met een finaleplaats in La Baule. Vergeet ook Eddy Merckx niet, onberekenbaar, op zijn best als er grote titels op het spel staan, of Nikos Polychronopoulos, de hurricane uit Griekenland. En stond ook Eddy Leppens, de grillige Belg, vorig jaar niet op het podium van het WK in Bordeaux? Glenn Hofman is de tweede Nederlander die van start gaat op dit WK.

 

 

De meest begeerde titel, die Dani Sánchez een jaar lang heeft gekoesterd, zal de 48 spelers uit het mondiale driebanden een aparte status geven. Zeker in de komende periode, waarin op hoog niveau veel over de zo lang verwachte omslag in het driebanden wordt gesproken, zal de stem van de nieuwe wereldkampioen meetellen. Torbjörn Blomdahl zei al toen hij de World Cup in La Baule won, ruim een week geleden: ,,De toekomst van onze sport staat op het spel, laten we hopen dat wij een mooi product achterlaten voor de jonge generatie die na ons komt.’’

Bij de slotceremonie van de laatste World Cup sprak Farouk Barki, president van de wereldbond, over grote plannen: ,,We gaan ons met de besturen meer dan ooit inzetten om een Olympische status te krijgen met ingang van 2024 in Parijs.’’ Het wereldkampioenschap in Bolivia, van woensdag 8 tot en met zondag 12 november, is het podium om driebanden aan de sportwereld te tonen. Zoals dat in de laatste twee jaar is gebeurd in Bordeaux, waar de entourage, de uitstraling en de enorme media-aandacht het driebanden naar een nieuwe dimensie voerden.

De nieuwe WK stad, Santa Cruz (of Santa Cruz de la Sierra) is de dichtstbevolkte stad en het hart en de hoofdstad van het departement. Santa Cruz wordt beschouwd als de economisch meest welvarende stad van het land. In tegenstelling tot La Paz en de andere grote Boliviaanse steden, hoog in de Andes, ligt Santa Cruz, met 2 miljoen inwoners, op een hoogte van 416 meter. Het klimaat is tropisch. Santa Cruz staat bekend om zijn opwindende nachtleven en is een uitvalsbasis voor een breed scala aan opwindende toeristische attracties.

De toernooizaal van het WK is de Salon de Eventos el Emperador. De 48 deelnemers zijn:
Dani Sánchez, de wereldkampioen
Zestien spelers van de wereldranglijst
Dertien spelers van de CEB (Europa)
Acht spelers van de CPB (Amerika)
Zes spelers van de ACBC (Azië)
Twee spelers van de ACC (Afrika)
Twee wildcards.

De zestien spelers van de ranking na Dani Sánchez zijn:
Dick Jaspers, Marco Zanetti, Frédéric Caudron, Haeng-Jik Kim, Torbjörn Blomdahl, Nikos Polychronopoulos, Jérémy Bury, Murat Naci Coklu, Eddy Merckx, Sameh Sidhom, Jung-Han Heo, Nguyen Quoc Nguyen, Quyet Chien Tran, Sung-Won Choi, Jae-Ho Cho en Tayfun Tasdemir.

 

 

Voor het eerst gaan uit de zestien poules twee van de drie spelers over naar de knock-out fase met 32 spelers. De voorronden gaan van start na de openingsceremonie (woensdag 11.00 uur), vanaf 12.00 uur tot en met vrijdag 10 november (laatste partijen om 11.00 uur). Daarna wordt vanaf 14.00 uur begonnen met de knock-out ronden. De achtste finales zijn vanaf vrijdag 11.00 uur, de kwartfinales zaterdag vanaf 14.00 uur, de halve finales zondag om 12.00 en 14.00, de finale om 17.00 uur.

Het tijdsverschil met Europa is vijf uur (11.00 uur in Bolivia is 16.00 uur in Europa).
De toernooidirecteur is Mr. Jos Luis Zambrana, wedstrijdleider Mr. Farouk Barki, gedelegeerden Mr. Carlos Rivera, Mr. Julio Crispin en technisch gedelegeerde Mr. Fernando Requena.
Kozoom is zondag met een geroutineerd team afgereisd naar Bolivia om alle partijen vanaf de voorronden live in beeld te brengen.

De poule-indelingen:

Poule A:
Dani Sánchez (Spa)
Tonny Carlsen (Den)
Christian Rudolph (Dui)

Poule B:
Dick Jaspers (Ned)
Erick Tellez (CR)
Sakai Nobuyasu (Jap)

Poule C:
Marco Zanetti (Ita)
Dionisis Tsokantas (Gr)
Jose Luis Bleichner (Bol)

Poule D:
Frédéric Caudron (Bel)
Huberney Cataño (Col)
Guido Sacco (Pe)

Poule E:
Haeng-Jik Kim (Kor)
Arnim Kahofer (Oos)
Jin Pyo Hong (Kor)

Poule F:
Torbjörn Blomdahl (Zwe)
Javier Teran (Ec)
Fernando Diaz (Col)

Poule G:
Nikos Polychronopooulos (Gr)
David Martinez (Spa)
Jan Hudak (Tsj)

Poule H:
Jérémy Bury (Fr)
Dinh Nai Ngo (Viet)
Hyun Min Seo (Kor)

Poule I:
Murat Naci Coklu (Tur)
Jérôme Barbeillon (Fra)
Glenn Hofman (Ned)

Poule J:
Eddy Merckx (Bel)
Can Capak (Tur)
Carlos Zarate (Arg)

Poule K:
Sameh Sidhom (Egy)
Riad Nady (Egy)
David Pennör (Zwe)

Poule L:
Jung-Han Heo (Kor)
Anh Vu Duong (Viet)
Emilio Sciacca (Ita)

Poule M:
Nguyen Quoc Nguyen (Viet)
Pedro Piedrabuena (US)
Juan Carlos Cartagena (Bol)

Poule N:
Quyet Chien Tran (Viet)
Minh Cam Ma (Viet)
Javier Vera (Mex)

Poule O:
Sung-Won Choi (Kor)
Eddy Leppens (Bel)
Jesus Salazar (Bol)

Poule P:
Jae-Ho Cho (Kor)
Tayfun Tasdemir (Tur)
Amilcar Tapia (Bol).
 

De toernooizaal van het WK is de Salon de Eventos el Emperador. De 48 deelnemers zijn:
Dani Sánchez, de wereldkampioen
Zestien spelers van de wereldranglijst
Dertien spelers van de CEB (Europa)
Acht spelers van de CPB (Amerika)
Zes spelers van de ACBC (Azië)
Twee spelers van de ACC (Afrika)

De tien laatste wereldkampioenen:

2007, Cuenca: Ryuji Umeda (Japan)
2008, St. Wendel: Marco Zanetti (Italië)
2009, Lausanne: Filipos Kasidokostas (Griekenland)
2010, Sluiskil: Dani Sánchez (Spanje)
2011, Lima: Dick Jaspers (Nederland)
2012, Porto: Eddy Merckx (België)
2013, Antwerpen: Frédéric Caudron (België)
2014, Seoul: Sung-Won Choi (Korea)
2015, Bordeaux: Torbjörn Blomdahl (Zweden)
2016, Bordeaux: Dani Sánchez (Spanje).

Recordhouders wereldtitels:
1 Raymond Ceulemans, België: 21
2 Torbjörn Blomdahl, Zweden: 6
3 Dani Sánchez, Spanje: 4
4 en 5: Dick Jaspers, Nederland: 3
Hendrik Robijns, Nederland: 3.

Tekst: Frits Bakker/Kozoom
Foto’s: Jaspers ©Kozoom, Hofman ©Ton Smilde