CHEONGJU CITY – Hij is niet de nieuwe nummer één van de wereld, want Dick Jaspers slaagde er op de vroege zondagmorgen in Korea niet in de finale van het World Cup toernooi in Cheongju City te halen. De toegang tot de finale werd hem verhinderd door de Turk Murat Naci Coklu, die Jaspers versloeg met 40-30 in 14 beurten.

 

 

Jaspers miste de kracht om in de slotfase toe te slaan en werd gevloerd door een geweldige laatste serie van Coklu. Op een vrijwel gelijke score van 31-30 maakte de Turk in de veertiende beurt uit met 9, een serie met minstens drie fantastische punten.

Dick Jaspers, op en top geconcentreerd in de partij, toonde zich na afloop een sportieve verliezer. Hij heeft ook zijn missie om de nieuwe nummer één van de wereldranglijst te halen niet kunnen realiseren, maar sluipt wel dichter naar Dani Sánchez toe.

 

 

In zijn commentaar na de halve finale zei Dick: ,,Ik heb een goed toernooi gespeeld hoor, niet supersterk, maar gewoon goed. In het begin was ik toch wel even nerveus, beetje koud, ik voelde het aan mijn afstoot en daardoor had ik een matige start. Maar ik kwam er goed uit. Murat speelde gewoon prachtig de gehele partij en vooral in de laatste slotserie van 9 zaten juweeltjes van punten erbij. Ik heb goede regelmaat getoond met mooie gemiddeldes en laatste 4 gehaald. Na mijn twee vorige wereldbekertoernooien waarin ik in de eerste ronde eruit vloog, toch weer een opsteker voor de volgende toernooien.”

Uiteindelijk was het dus de jonge 25-jarige Koreaan Haeng-Jik Kim, toegejuicht door volle tribunes met eigen supporters, die de World Cup in Cheongju City won. Hij versloeg Murat Naci Coklu in de finale (40-30 in 16) en gaat de geschiedenis in als de vierde speler ooit die twee World Cups achter elkaar won. Dani Sánchez blijft ondanks zijn vroege uitschakeling de nummer één van de wereldranglijst. Haeng-Jik Kim klimt naar de derde paats achter Sánchez en Dick Jaspers. Haeng-Jik Kim is de nieuwe leider van de World Cup klassement na vijf toernooien.

 

 

De vreugdesprong onderweg naar het podium bracht de ontlading in beeld van de nu meest succesvolle Koreaanse biljart van aller tijden. Haeng-Jik Kim won in zijn prille carrière vier wereldtitels bij de junioren, werd asiaat kampioen en won nu zijn tweede opeenvolgende wereldbeker. Het enige wat nu nog ontbreekt op zijn spel is de titel van wereldkampioen, maar niemand van de kenners betwijfelt dat hij na de tweede plaats van vorig jaar in Bordeaux in de komende jaren ook in dit kampioenschap op het hoogste podium zal staan.

De overwinning heeft hij nog niet echt kunnen vieren met vrienden en familie. ,, Ik heb wel heel veel berichten en felicitaties gekregen, maar ik moest na de huldiging en alle interviews nog 200 kilometer naar huis rijden ”, vertelde hij na de lange dag. Haeng-Jik bekend: ,, Ik was heel emotioneel, ik moest een beetje huilen voor de camera. ” Op het podium bedankte hij onder andere zijn sponsors, LG, Ventus biljarts, Hanbat kuikens en Simonis lakens. ,, Ik moet ook Glenn Hofman, de Nederlandse biljager, die een echte vriend is, bedanken voor zijn steun. We hebben minstens twintig dagen per maand contact met elkaar en na een toernooi delen we onze gevoelens. Daar ben ik hem dankbaar voor. ”

De vijfde World Cup van dit jaar kreeg een ontknoping met twee Turken (Murat Naci Coklu en Lütfi Cenet), de Nederlander Dick Jaspers en Haeng-Jik Kim. De finale tussen de Koreaanse en Murat Naci Coklu gaf een superieure Kim te zien, die zijn vroege voorsprong (20-9 na 7 beurten, 32-22 na 12) geconsolideerd en de partij uiteindelijk besliste in zijn voordeel. De regelmaat van scoren was zijn sterkste wapen in de eindstrijd. Waar Coklu na zijn sterke afwerking in de vorige partijen nu alleen maar twee keer kon komen met een serie van 7 en 9, was Kim een ​​toonbeeld uit door regelmaat, onder meer met vier series van vijf.

 

 

De eindstand in Cheongju City:
1 Haeng-Jik Kim 1.923-8
2 Murat Naci Coklu 2.021-13
3 Dick Jaspers 2.112-10
3 Lütfi Cenet 1.562-8
5 Sameh Sidhom 1,828-14
6 Jae-Ho Cho 1.629-10
7 Sung-Won Choi 1.576-13
8 Xuan Cuong Mon 1.386-11
9 Choong-Bok Lee 2.257-9
10 Torbjörn Blomdahl 2.162-10
11 Dani Sánchez 1.937-12
12 Eddy Merckx 1.755-7
13 Tolgahan Kiraz 1.720-11
14 Semih Sayginer 1,666-12
15 Jung-Han Heo 1.558-7
16 Anh Vu Duong 1.193-7
17 Roland Forthomme 2.058-10
18 Birol Uymaz 1.785-9
19 In-Won Kang 1.772-6
20 Dinh-Nai Ngo 1,714-9.

De nieuwe wereldranglijst:
1 Dani Sanchez 388
2 Dick Jaspers 372
3 Haeng-Jik Kim 350
4 Marco Zanetti 299
5 Murat Naci Coklu 283
6 Torbjörn Blomdahl 280
7 Frédéric Caudron 248
8 Jérémy Bury 232
9 Nikos Polychronopoulos 231
10 Sameh Sidhom 230
11 Eddy Merckx 220
12 Nguyen Quoc Nguyen 216
13 Jung-Han Heo 214
14 Quyet Chien Tran 203
15 Jae-Ho Cho 201
16 Sung-Won Choi 197
17 Tayfun Tasdemir 172
18 Eddy Leppens 161
19 Semih Sayginer 158
20 Dong-Koong Kang 150

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Kozoom/Korea

 

CHEONGJU CITY – Wordt het zondag in de finale Haeng-Jik Kim (25) voor zijn tweede World Cup zege op rij? Wint Lütfi Cenet (37) zijn eerste in zijn carrière of Murat Naci Coklu (43) zijn derde in drie jaar? En is Dick Jaspers na zondag weer de nummer één van de wereld? Wat een mooie climax gaat de 5e World Cup van dit jaar weer tegemoet op Koreaanse grond, waar voor het eerst in de historie van de World Cups twee Turken in de halve finale staan. Met twee echte toernooivechters als tegenstander: Dick Jaspers en Haeng-Jik Kim.

 

 

Twee andere wereldtoppers, Dani Sánchez en Torbjörn Blomdahl, hebben het toneel verlaten op de voorlaatste dag. De Spaanse wereldkampioen, in een mindere dagvorm, stuitte op Lütfi Cenet, Torbjörn Blomdahl sleepte er nog shootouts uit tegen Sameh Sidhom, maar verloor met 2-1.

De laatste top drie speler, Dick Jaspers, heeft geen al te lastig traject achter de rug met overwinningen op Hyung Kon Kim (40-15), Semih Sayginer (40-30) en Xuan Cuong Ma in de kwartfinales (40-17 in 23). De dalende curve in de moyennes van de Nederlander maken hem des te sterker voor de slotdag. In zijn laatste wedstrijd tegen de Vietnamees Ma had hij een sterke start met 7 en 9 in de eerste vijf beurten, daarna was er een korte terugval, maar was de overwinning al lang binnen.

Murat Naci Coklu, morgen tegenstander van Jaspers, maakte de meeste indruk in de kwartfinales met een veegpartij tegen Sung-Won Choi (40-13 in 14). Twee series van vijf en één van dertien in de eerste acht beurten (32-6) braken het moreel van de enige Koreaan die ooit, zelfs in eigen land, wereldkampioen werd.

De jonge Koreaan, die recordhouder is met wereldtitels bij de junioren (vier keer), doet zondag een gooi naar zijn tweede World Cup overwinning na die van Porto. Haeng-Jik Kim is de laatste favoriet van het thuispubliek. De tweekamp tegen Jae-Ho Cho in de kwartfinales was een schijngevecht. De winnaar van New York kwam niet uit de startblokken en was kansloos: 40-21 in 18.

Lütfi Cenet kreeg in de aanhef van de partij tegen Sameh Sidhom een flinke tik te verwerken. De Egyptenaar liep met een serie van 14 uit naar 21-12. Bij 24-24 in de 12e beurt was Cenet helemaal terug in de wedstrijd. De slotfase ging in met gelijke kansen: Cenet maakte uit met vier, Sidhom miste op 40-37 de nabeurt.

De afgeladen tribunes in de arena waren in de vroege sessies ook al verwend met prachtige gevechten om een plaats in de kwartfinales. Murat Naci Coklu was de onbetwiste comeback-kid, want net als tegen Tayfun Tasdemir vocht hij zich in de partij tegen de Koreaan Choong-Bok Lee terug uit een welhaast kansloze positie. Toen het 29-37 stond voor Lee, speelde Coklu uit met een feilloze 11. De overblufte Lee, die vorig jaar winnaar was van het eerste LG U toernooi, deed nog een wanhopige poging om van acquit gelijk te maken, maar miste zijn laatste punt, een lange losseband, op een millimeter (40-39 in 20).

Sung-Won Choi tegen Eddy Merckx was net zo boeiend in de eindfase. De Belg werd afgetroefd voor de pauze (21-8 in 8), maar met zijn onbeteugelde vechtlust bracht hij de partij weer tot leven. De climax werd gelanceerd door Choi, die uitspeelde op 40-36. Merckx vertrok van acquit voor vier, scoorde drie keer en miste zijn laatste door een klos (40-39 in 25).

Wat te denken van Sameh Sidhom tegen Torbjörn Blomdahl, met de jonge Egyptenaar die zijn progressie demonstreerde met een snelle demarrage. Toen de finish in zicht kwam, miste Sidhom drie keer op 38, waardoor Blomdahl zelfs nog als eerste kon uitmaken (40-40 in 23). De shootout wees Sidhom als winnaar aan: 2 tegen 1 in de verlenging.

Dani Sánchez had één van zijn zeldzame, povere partijen na de droomstart van de eerste dag. Lütfi Cenet, die de shootout overleefde tegen Kang, profiteerde door Sánchez heel de partij te domineren en de winst op te eisen met 40-22 in 20. Haeng-Jik Kim was net zo superieur tegen Jung-Han Heo (40-27 in 26) en Jae-Ho Cho versloeg Anh Vu Duong met 40-34 in 30.

Dick Jaspers werd tot 28-26 (16e beurt) in het nauw gedreven door Semih Sayginer. De Nederlander had het beste in zijn spel voor het laatst bewaard, toen Sayginer’s scoringsmachine stilviel (40-30 in 20).

Sung-Won Choi (serie van 13) werd de derde Koreaan in de laatste acht en Xuan Cuong Ma de enige Vietnamees door met een slotserie van elf Tolgahan Kiraz uit het toernooi te spelen.

 

 

De partijen voor de halve finale op zondag (Koreaanse tijd):

15.00 (8 uur West Europa):
Lütfi Cenet-Haeng-Jik Kim

17.00:
Dick Jaspers-Murat Naci Coklu.
 

Tekst: Frits Bakker/Kozoom
Foto’s Dick Jaspers ©Kozoom

DOETINCHEM – De twee koplopers in de eredivisie, de Buffalo League, bleven ook op de derde speeldag op de maximale score. SIS Schoonmaak won de lastige uitwedstrijd tegen De Veemarkt met 6-2 dankzij een knappe overwinning in de laatste sessie van Glenn Hofman op Tayfun Tasdemir (40-38 in 23). HCR Prinsen hield de buit in eigen huis door een overwinning op L&B met Dick Jaspers als hoofdrolspeler: winst tegen Eddy Merckx met 40-24 in 14 beurten.


 

Dick Jaspers had een veel betere start dan Merckx (17-11 in 7, 25-11 in 8) en gaf de voorsprong niet meer uit handen. Daardoor bekroonde hij de wedstrijd voor zijn team tegen L&B. De Brabanders, op voorhand als één van de titelkandidaten beschouwd, kunnen hun draai maar niet vinden en bivakkeren na drie ronden in de onderste regionen. Dave Christiani had wel een serieuze voorsprong tegen Eddy Leppens (20-12 in 10), maar de Belg kwam de pauze uit met een serie van 11 en gaf zijn tegenstander het nakijken. werd kort na de pauze. Gerwin Valentijn was de enige winnaar voor L&B (40-20 tegen De Kleine in 22). John Tijssens krijgt zijn ritme maar niet te pakken en verloor nu ook van Jelle Pijl.

De Veemarkt deed in eigen huis een dappere poging om van de hatelijke nul af te komen tegen de Hagenaars van SIS. De voorbode was niet echt gunstig, omdat Raimond Burgman en Jeffrey Jorissen voor 0-4 bij de pauze. De Turkse kopmannen moesten de score in evenwicht brengen, maar alleen Can Capak slaagde erin te winnen van Jean van Erp (40-32 in 27). Glenn Hofman trok de belangrijke winst over de streep in een mooi eindgevecht met Tayfun Tasdemir. ,,We gingen heel de partij op en neer’’, zei de Haagse kopman later. ,,Dan weer stond ik voor, dan weer hij, maar op het eind viel het gelukkig net mijn kant op.’’


 

De twee koplopers worden in de stand achtervolgd door drie teams met twee punten minder: A1 Biljarts, STZ Zundert ’t Hartje/Van Wanrooy. De Brabantse derby tussen ’t Hartje en Team Eekhoorn werd door Van Wanrooy gewonnen met 6-2 door overwinningen van Savas Bulut op Kurt Ceulemans, Ad Koorevaar op Kenny Miatton en Ad Broeders op Jerry Hermans. Frans van Kuyk kon de eer redden tegen Peter De Backer met 40-33 in 31.

A1 Biljarts leverde een uitstekende prestatie tegen Bousema Lochem (6-2), onder meer in een hard gevecht tussen vier Duitsers. Christian Rudolph was veel te sterk voor Martin Horn (40-20 in 19), Stefan Galla speelde een feilloze partij tegen Ronny Lindemann, 40-21 in 17.

Voor STZ Zundert werd het toch nog een moeizaam gevecht uit tegen het onderaan staande MCR. Peter Ceulemans en Barry van Beers ontbraken in het team en Roland Forthomme slaagde er in drie wedstrijden nog niet in om te winnen: de Belg verloor van Thorsten Frings met 40-27 in 24. De youngsters Raymon Groot en Sam van Etten wonnen van Hoefnagels en Loenen, Rick van Beers speelde gelijk tegen Emilio Sciacca, goed voor de belangrijke winst met 5-3.

Voor Dallinga is alleen Steven van Acker nog ongeslagen met twee overwinningen en een remise uit drie. De Belg won uit tegen DPC van Martin Spoormans (40-31 in 22). Frédéric Caudron dwong de remise af dankzij winst tegen Birol Uymaz in twintig beurten, Jean Paul de Bruijn en Berry Dallinga verloren van de Fransen Jérõme Barbeillon en Cédric Melnytsjenko.

 

De stand aan kop:
1 SIS Schoonmaak 3-6
2 HCR Prinsen 3-6
3 A1 Biljarts 3-4
4 ’t Hartje/Van Wanrooy 3-4
5 STZ Zundert 3-4.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Glenn Hofman, Jean van Erp, Steven van Acker ©Ton Smilde, uitgelichte archieffoto ©Stefan Osnabrug

CHEONGJU CITY- Maandagavond is ze aangekomen in Seoul, vanaf nu, met een kleine jetlag in de benen, ligt de focus voor Therese Klompenhouwer op de World Cup in Cheongju City. De beste speelster in het vrouwenpeloton, ondanks de gemiste wereldtitel, kijkt ernaar uit om de strijd aan te gaan met de wereldtop bij de mannen. Het is de start van een lang en slopend seizoen, waarin de Nederlandse, veelvoudige kampioene zowel nationaal als internationaal aan vrijwel alle toernooien meedoet.

Ze maakt in Zuid-Korea deel uit van een kleine Nederlandse enclave, met Dick Jaspers, automatisch geplaatst voor het hoofdtoernooi en Jean Paul de Bruijn. De Europeanen zijn toch al zwaar in de minderheid tegenover de Koreanen en Vietnamezen. Therese Klompenhouwer zou ze wel naar Korea willen toeschreeuwen: ,,Het is zo’n prachtig land, met vriendelijke mensen en een geweldige biljartcultuur.’’

Zelf is ze afgereisd met Chantal, haar vriendin en trouwe supporter. ,,We proberen ook nog een beetje te genieten van de cultuur, maar ik concentreer me alleen op het biljarten.’’ Morgen (woensdag) komt Therese voor het eerst in de arena in een poule met de niet te onderschatten Vietnamees Trung Hau Do Nguyen en een speler uit de kwalificatie van dinsdag. De wedstrijden van Therese zijn rechtstreeks te volgen op Kozoom om half negen en half twaalf Nederlandse tijd.

Kozoom en de KNBB spraken met de tweevoudig wereldkampioene en vroegen naar de sfeer, de ambities en de plannen voor dit jaar.

 

 

Kozoom/Frits Bakker: Hoe voelt het om terug in Korea te zijn, het land van je laatste wereldtitel, het land van de toekomst in driebanden?
Therese Klompenhouwer: Het voelt altijd goed om in Korea te zijn, alsof ik niet ben weggeweest. Ik voel me hier thuis en kijk er altijd naar uit om hierheen te gaan.

Kozoom/FB: Hoe is het weer, het hotel, de speelzaal?
TK: Het weer is uitstekend, net als het hotel. De speelzaal ziet er ook tip-top uit, maar ik had ook niet anders verwacht. Het is altijd in orde hier in Korea.

Kozoom/FB: Met welke ambitie sta jij in World Cups aan de start, waar toch de top van de mannenwereld speelt?
TK: Mijn ambitie is om toch weer eens het hoofdtoernooi te halen. Ik weet dat dat steeds moeilijker wordt, want het niveau stijgt alleen maar, maar ook ik sta nog steeds niet stil. Ik zal goed moeten spelen en scherp moeten zijn, dan zijn er altijd mogelijkheden. Ik weet dat ik het kan, het moet alleen op dat moment zelf nog wel lukken. Ik zit in een goede periode, dat moet ik zien vast te houden.

Kozoom/FB: Wat was je beste resultaat ooit in een World Cup?
TK: Mijn beste resultaat was in 2014. Toen haalde ik, hier in Korea, het hoofdtoernooi. Ik won in de pré kwalificatie van twee Vietnamezen en in de kwalificatie van Savas Bulut en Takeshima O. In het hoofdtoernooi lootte ik Torbjörn Blomdahl en verloor ik met 40-20 in 12 beurten. Ik werd uiteindelijk 21e met een algemeen moyenne van 1.333.

Kozoom/FB: Wat betekent het voor jou, een World Cup spelen: ervaring opdoen, sterke tegenstanders ontmoeten? En ook: weten dat je geen kans hebt om heel ver te komen?
TK: Ervaring opdoen is nog steeds belangrijk. Ik neem dat mee in mijn wedstrijden in de competities en de Grand Prix toernooien bijvoorbeeld. Ik ken de klappen van de zweep en ben daardoor mentaal sterker geworden. Ik kan van grote namen winnen, dat komt omdat ik er steeds vaker tegen speel.

Kozoom/FB: Zijn het ook een soort van uitstapjes, nu met Chantal bijvoorbeeld, iets van de wereld zien?
TK: Nee, ik zie het niet als uitstapjes. Natuurlijk vinden we alles wat eromheen gebeurt heel leuk. We zien veel en maken een hoop mooie dingen mee. Daar genieten we ook intens van en dat waarderen we ook heel erg. Maar ik ga wel om een World Cup te spelen, om alles te geven en zover mogelijk te komen.

 

 

Kozoom/FB: Maar heel weinig Nederlanders, Belgen en Fransen zijn afgereisd naar Korea? Dat komt zeker door de hoge kosten. Maar toch… de beste Nederlanders hebben toch een privilege, krijgen een vergoeding van de bond om World Cups te spelen? En toch is er heel weinig belangstelling?
TK: Ik weet niet wat de reden is dat er weinig belangstelling is vanuit Nederland en België. Dit is een hele mooie World Cup in een land waar biljarten als sport heel groot is. Veel biljartclubs, veel goede spelers en ontzettend biljart-minded. Dus voor biljarters zeker de moeite waard om hier eens naartoe te reizen, lijkt mij.

Kozoom/FB: Hoe gaat dit seizoen er verder uitzien voor jou? Waar moeten je pieken liggen?
TK: Ik speel in drie competities, daarnaast alle World Cups en Grand Prix toernooien. Het is mooi dat ik al zo goed als zeker geplaatst ben voor de Masters. Daar zou ik nou echt wel eens willen pieken. Ik weet niet hoe het komt, maar ik presteer daar altijd ver onder niveau. Dat zou ik graag eens anders zien. Verder kan ik mijn tiende Nederlandse titel bij de dames halen. Ik ben dit seizoen les gaan geven en geef redelijk wat clinics en demonstraties. Best druk allemaal, maar ontzettend leuk om te doen!

Kozoom/FB: Wie worden jouw grote rivalen voor de komende Jaren, behalve Orie Hida?
TK: Ik zie veel progressie bij de Koreaanse dames, dus ik denk dat die in de toekomst grote rivalen worden. De Japanse dames blijven ook altijd sterke tegenstanders, niet alleen Hida. Ik hoop dat Europa ook een beetje mee gaat komen bij de dames, want het niveau in Azië zal alleen maar stijgen. We mogen niet stil blijven staan.

Kozoom/FB: Zie jij progressive in het totale vrouwenbiljarten? En voel je dat er nog vooruitgang inzit bij jou zelf?
TK: Ja, ik zie wel progressie, alleen gaat het niet zo hard. Ik ben nog steeds van mening dat er te weinig grote damestoernooien zijn. Ik hoop echt dat dat verandert in de toekomst. Dat we niet alleen eens per jaar een WK of EK hebben, maar gewoon elk jaar beide en daarnaast nog twee of drie andere Internationale toernooien. Dat zou geweldig zijn.

Kozoom/FB: Hoe is je zomer geweest? Hard werken? Vakantie gehad?
TK: Zoals altijd heb ik deze zomer bij mijn vader gewerkt. Ik werk in de keuken en dat zijn lange dagen. Toch heb ik wel iets minder gewerkt dan andere jaren. Ik ben natuurlijk twee weken naar New York geweest voor het Jennifer Shim toernooi en de Verhoeven Open. Dat was tevens ook mijn vakantie, haha. Want nee, een echte vakantie zat er dit jaar niet in door het drukke biljartschema.

Kozoom/FB: Ik zag dat jij ook aan de slag gaat als een soort bondscoach?
TK: Ja klopt. Ik ben deze maand begonnen als één van de bondstrainers van de KNBB. Samen met Jean Paul de Bruijn, Raimond Burgman en Barry van Beers. Vanuit de Sectie driebanden willen ze jeugd en talenten de kans geven om zich verder te ontwikkelen in het driebanden. Er zijn tussen de 15 en 20 spelers geselecteerd. Die zijn ondergebracht bij één van de vier trainers. We gaan nu een jaar met die spelers aan de slag en kijken daarna hoe verder.

Kozoom/FB: Heb je nog wat sport gekeken de laatste weken? WK wielrennen, met de mooie Nederlandse successen? Voetbal?
TK: Zeker geen wielrennen. Ik ben niet zo’n wielerliefhebber zoals jij. Voetbal kijk ik wel, maar ook niet veel. Ben meestal aan het biljarten, dus niet zoveel tijd om te kijken.

 

 

Kozoom/FB: Vertel eens iets over het Koreaanse leven: het eten, de mensen, de stad waar je nu gaat spelen?
TK: Ik voel me goed in Korea. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en gastvrij. Het eten is lekker, vooral de Koreaanse barbecue! Ik geniet van het samenzijn met het Kimchi-team. We zijn één grote familie en ik ben blij dat ik daar een onderdeel van mag zijn!!

Kozoom/FB: Ga je nog bij Kimchi, je sponsor, op bezoek?
TK: Nee, ik denk dat daar geen tijd voor is helaas. Ik ben gisteren aangekomen en meteen doorgereisd naar Cheongju, wat bijna drie uur rijden is van Kimchi. Omdat ik morgen al moet spelen was er geen tijd om in Seoul te blijven.

Kozoom/FB: Hoe lang blijf je weg?
TK: Ik vlieg maandagochtend alweer naar huis, omdat ik maandagavond moet spelen in de Belgische competitie. Als mijn schema het had toegelaten, was ik heel graag langer gebleven of eerder gekomen, maar dat was niet mogelijk dit jaar.

Tekst: Frits Bakker/Kozoom/KNBB
Foto’s Therese ©Chantal Seve, uitgelichte foto ©Kozoom

Eerder maakte Frits Bakker al dit wedstrijdverslag van de GP Capelle.

Onderstaand een korte sfeerimpressie van de GP Capelle door één van onze nieuwe regio-reporters, Ruud Gravendijk voor Regio Zuid-West.

Foto’s zijn van Stefan Osnabrug.

 

 

Volop genieten, en Dick Jaspers superieur
 

Voor de pure biljartliefhebbers viel er afgelopen week weer veel te genieten bij het Grand Prix-driebandentoernooi in Capelle aan den IJssel.

Niet zo verwonderlijk, want de crème de la crème van de vaderlandse driebandensport gaf in het biljart- en snookercentrum in winkelcentrum De Terp acte de présence. We noemen slechts de namen van Dick Jaspers, Jean-Paul de Bruijn, Glenn Hofman, Dave Christiani, Raimond Burgman en Jean van Erp. Onder andere deze spelers zorgden voor spannende partijen én hoge series en moyennes. Smullen geblazen voor de kenners!

 

 

Het was topbiljarten in Capelle, met series van 10 of meer en gemiddelden boven de 2.000. Dick Jaspers, die al zo’n 25 jaar de scepter zwaait in de driebandenwereld, toonde zich ook deze keer de sterkste met een algemeen gemiddelde van 2.074.

Ongenaakbaar was hij in de knock-out fase. In de halve finale tegen Glenn Hofman maakte Jaspers de 40 verplichte caramboles vol in 15 beurten. Zijn tegenstander reikte tot 30 punten, dus 2.000 gemiddeld. Dave Christiani, die in de kwartfinales Jeffrey Jorissen in 14 beurten klopte met onder meer een serie van 11, verloor de halve eindstrijd verrassend van Martien van der Spoel (22-40). Outsider Van der Spoel kon het in de finale op zijn beurt niet bolwerken tegen wereldtopper Jaspers, die met 40-26 won in 17 beurten.

 

 

Intro-tekst: Rolf Slotboom
Sfeerimpressie: Ruud Gravendijk
Foto’s: ©Stefan Osnabrug/KNBB

CAPELLE A/D IJSSEL – De eerste overwinning, in de aanloop naar een slopende week, is binnen voor Dick Jaspers. De Nederlandse kampioen won de Grand Prix in Capelle a/d IJssel door in de finale Martien van der Spoel te verslaan met 40-26 in 17 beurten. Morgen volgt voor Jaspers een belangrijke wedstrijd met Prinsen in de eredivisie, daarna vertrekt de Brabander razendsnel naar Zuid-Korea, waar de vijfde World Cup van dit jaar wordt gespeeld.

 

 

Winnen en de beste zijn in een Grand Prix in eigen land geeft Jaspers nog altijd een buitengewoon prettig gevoel. Het is zijn 58e GP zege in zijn carrière, zijn tweede opeenvolgende na de Grand Prix in Rosmalen. Daarmee is hij ook weer de nummer één op de ranglijst voor de Masters. ,,Ik was niet in supervorm, maar heb wel een heel goed toernooi gespeeld’’, zei hij zaterdagavond onderweg naar huis.

,,In een Grand Prix in Nederland kom je altijd sterke rivalen tegen, zoals Jean Paul de Bruijn, Raimond Burgman, Jean van Erp, Glenn Hofman en Dave Christiani. Ik ga er nooit naartoe met de instelling om even te gaan winnen. Ik moet heel scherp en attent zijn en dat is me deze keer goed gelukt. Ik had wel in vrijwel elke partij een ruime marge, maar naar veertig punten blijft het altijd oppassen. Glenn Hofman had een sterke start tegen mij, Martien van der Spoel, die niet veel finales speelt, bleef in het begin ook goed volgen, maar uiteindelijk kon ik het in elke partij afmaken door op het einde de kloof te maken.’’

In de knock-out fase liep Jaspers achtereenvolgens over Sander Jonen (40-32 in 25), Jean Paul de Bruijn (40-29 in 24), Glenn Hofman (40-30 in 15) en tenslotte Martien van der Spoel (40-26 in 17). Hofman had de beste start en ging naar een voorsprong met een serie van negen, maar Jaspers reageerde onmiddellijk met twee opeenvolgende series van 8 en 10.

,,De overwinning is goed voor mijn zelfvertrouwen’’, verzekerde jaspers. ,,Ik heb zin in de wedstrijd van morgen tegen Eddy Merckx, omdat we met Prinsen bovenaan staan en dit een belangrijke tegenstander wordt in de strijdt om de kopposities. Daarna vertrek ik zondagavond naar Zuid-Korea om me daar goed aan te passen. Een World Cup is natuurlijk nog belangrijker. Het wordt weer heel anders, want spelen op Royal Pro lakens is toch heel anders dan op Simonis, waarop alle grote toernooien worden gespeeld. Je wordt op Royal Pro soms verrast door de scherpe carré en het is allemaal zo tempogevoelig, dat je af en toe gewoon je hart vasthoudt. Maar goed, ik klaag er absoluut niet over, het is ook wel fijn om op te spelen en wij moeten gewoon snel omschakelen. Ik ben blij dat ik lekker zeven partijtjes heb kunnen spelen, dat is goed voor mijn wedstrijdritme.’’
 


 

Martien van der Spoel speelde zich in de finale door een overwinning op Dave Christiani met 40-22 in 24 beurten. Christiani schitterde in de ronde daarvoor, de kwartfinales, met de beste partij van de knock-outs tegen Jeffrey Jorissen: 40-21 in 14 beurten (2.857/1.500).

De groepswinnaars van de eerste kwalificatieronde in het hoofdtoernooi waren Dick Jaspers (2.222), Jeffrey Jorissen (1.791), Frans van Schaik (1.643), Dave Christiani (1.573), Jean Paul de Bruijn (1.480, met een partij van 40 in 13 beurten), Raimond Burgman (1.463), Therese Klompenhouwer (1.333) en Martien van der Spoel (1.016).

De eindstand van de Grand Prix in Capelle:

1 Dick Jaspers 2.074-13
2 Martien van der Spoel 1.231-9
3 Dave Christiani 1.650-11
4 Glenn Hofman 1.458-9
5 Jeffrey Jorissen 1.740-95
6 Jean Paul de Bruijn 1.464-11
7 Raimond Burgman 1.424-8
8 Frans van Schaik 1.358-13
9 Jean van Erp 1.652-119
10 Roland Uijtdewillegen 1.393-9
11 John Tijssens 1.297-9
12 Therese Klompenhouwer 1.203-13
13 Huub Wilkowski 1.114-8
14 Tom Beemsterboer 1.069-11
15 Ruud Nieuwenburg 1.000-7
16 Sander Jonen 1.000-7.

 

Sfeerimpressie + fotoverslag GP Capelle

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Stefan Osnabrug

HAARLO/DEN HAAG – De Nederlandse eredivisie, de Buffalo League, wordt na twee speeldagen aangevoerd door SIS Schoonmaak en HCR Prinsen met de maximale vier matchpunten. Team Eekhoorn is nog ongeslagen, maar heeft één punt achterstand. De Veemarkt en MCR staan nog puntloos onderaan. De beste wedstrijd van het tweede weekend werd gespeeld door Peter Ceulemans, die won van Dave Christiani in 17 beurten.


 

De Hagenaars van SIS bleven A1 Biljarts maar net de baas met 6-2, vooral omdat de twee spelers voor de pauze de 4-0 op het scorebord hadden gezet. Raimond Burgman versloeg Kay de Zwart maar net met 40-38, Jeffrey Jorissen was de beste man van het team met winst op Addy Wienk in 25 beurten. Glenn Hofman verloor op tafel één van Martien van der Spoel in 29 beurten.

Team Eekhoorn had niet eens zijn beste vorm nodig om MCR met de maximale cijfer (8-0) terug naar huis te sturen. Frans van Kuyk was de beste winnaar in 25 beurten, Jerry Hermans, Kurt Ceulemans en Kenny Miatton kwamen in 33, 44 en 56 beurten over de eindstreep.

Roland Forthomme stelde voor Zundert de krappe winst (5-3) veilig door met 40-40 gelijk te spelen tegen Eddy Merckx in 18 beurten. Peter Ceulemans leverde een uitstekende prestatie met winst op Dave Christiani (40-21 in 17). Twee Belgen en twee Nederlanders (Caudron, Van Acker, De Bruijn, Dallinga) sleepten de winst weg bij De Veemarkt (met de Turken Tasdemir, Capak en Kiraz), onder meer dankzij twee gelijke scores voor de pauze. ’t Hartje won de uitwedstrijd tegen Bousema met 6-2, ondanks de winst van Coklu tegen De Backer.

Tekst: Frits Bakker
Foto ©Paul Brekelmans

NAREJOS – Het eerste avontuur van Joey de Kok op een wereldkampioenschap driebanden voor junioren is geëindigd met een bescheiden rol in de voorronden. De Nederlander had nog een minimale kans om zich op de tweede dag te kwalificeren voor de eindronde met acht spelers, maar het kleine wondertje bleef uit. In zijn laatste poulewedstrijd verloor De Kok van de Koreaan Beom-Yeol Lee met 25-12 in achttien beurten.

 

 

Vooral over zijn totale gemiddelde kan de Zeeuwse belofte niet tevreden zijn. Hij was naar de Spaanse kustplaats afgereisd met de illusie van een klein stuntje en met de verwachting een gemiddelde van rond de één te spelen. Zijn privé-trainer Jean Paul de Bruijn verzekerde vooraf dat Nederlandse juniorenkampioen belangrijke stappen heeft gemaakt.

 

 

De missie om mee te doen met de spelers in de wereldtop werd niet gehaald: alleen in zijn partij tegen de Peruviaan Brian Peralta sleepte Joey een krappe winstpartij uit de strijd (25-24), in zijn andere twee partijen werd hij verslagen door twee kwalitatief betere tegenstanders: Anguita en Lee. Het gemiddelde was niet wat hij ervan had verwacht: 0.704 over drie partijen.

De stand in Poule B. de poule van Joey:
1 Beom-Yeol Lee 6-1.271-11
2 Carlos Anguita 4-1.091-5
3 Joey de Kok 2-0.704-5
4 Brian Peralta 0-0.589-4

 

 

Blijft over het filmpje waarin Joey de Kok op het WK driebanden voor junioren de meest curieuze carambole van de dag maakte. Dat is op internet (Kozoom-site) al zo’n 15.000 keer bekeken! De hits voor die onwaarschijnlijke carambole gaan de wereld rond. Zoals ook de foto’s met de emoties van Joey de Kok aardig scoren.

 

 

Helaas was het sportieve succes voor de Nederlander dus nog niet om over naar huis te schrijven. Maar gezien Joey’s talent, doorzettingsvermogen en jeugdige leeftijd (20) ligt er voor hem een mooie, internationale toekomst in het verschiet.

 

Tekst: Frits Bakker
Bewerking: Rolf Slotboom
Foto’s: Ton Smilde

BORCULO – De 68-jarige Bennie Deegens uit Borculo heeft besloten zich terug te trekken als voorzitter van de Sectie Driebanden van de KNBB. Het officiële aftreden is voorzien tijdens de najaarsvergadering van de Sectie Driebanden. De sectie gaat op zoek naar een vervanger en Bennie heeft aangeboden de sectie de komende periode nog te willen bijstaan. Deegens was tot mei 2017 ook interim-voorzitter van de CEB, de Europese bond en werd tijdens het congres in Rome opgevolgd door Diane Wild.

 

 

Het aangekondigde vertrek heeft te maken met privézaken. Zelf zegt Deegens dat zijn gezondheid daarin een rol speelt en dat hij meer tijd wil besteden aan zijn gezin en privéleven.
,,Ik ben niet meer één van de jongsten en voorzitter zijn van zo’n grote sectie vergt heel veel van mijn vrije tijd. Als bestuurder wil ik graag leiding geven en vernieuwen. Ik heb een heel goed bestuursteam, met kundige mensen, maar ik vind het zelf tijd om terug te treden’’, aldus Bennie Deegens

Bennie Deegens was tweeënhalf jaar geleden de opvolger van Santos Chocron. Hij was een fervent voorstander van de huidige buitenlandersregeling (onbeperkt aantal buitenlandse spelers in teamwedstrijden), heeft het voortouw genomen in de overeenkomsten met diverse sponsors en probeerde de contacten tussen bestuur en spelers te verbeteren. Met Paul Brekelmans, zijn rechterhand binnen het bestuur, heeft Deegens een opzet gemaakt voor de ontwikkeling van jonge talenten, die in de komende maanden onder zijn impuls verder wordt geoptimaliseerd.

Deegens heeft ook andere grote verdiensten in de biljartsport. Behalve voorzitter van de CEB en de Sectie Driebanden was hij jarenlang teamleider van het succesvolle topteam van Etikon met Jean Paul de Bruijn, Patrick Niessen, Henri Tilleman en later Frédéric Caudron. Hij veroverde met dat team tien Nederlandse titels en won vijf keer het Europees kampioenschap. Verder was hij mede initiatiefnemer van biljart.tv, maakte hij deel uit van de werkgroep dopingpreventie en heeft hij meerdere jaren in het bestuur van KNBB Vereniging Carambole en ook enkele jaren in het Bondsbestuur KNBB onder andere als portefeuillehouder Topsport gediend. De Grand Dutch is mede op zijn initiatief ontstaan.

 

 

,,Ik ben niet verloren voor de biljartsport, hoor. Mijn hart ligt bij deze sport en ik zal echt nog wel hand- en spandiensten verlenen. Het zal alleen iets minder in de schijnwerpers zijn’’, aldus Bennie Deegens.

Mede namens medewerkers, directie en bestuur KNBB alvast heel veel dank en waardering voor de inzet en betrokkenheid die Bennie aan de (inter)nationale biljartsport heeft gegeven.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s Bennie Deegens ©Paul Brekelmans

NAREJOS – De omgeving is bekend bij Joey de Kok, de speelzaal ook en hij kent op zijn minst een paar van de spelers. De 20-jarige Zeeuw vertrekt morgen (woensdag) naar de Spaanse kustplaats Narejos, vlakbij Murcia voor zijn eerste kennismaking met een wereldkampioenschap driebanden voor junioren. ,,Ik heb er ontzettend veel zin in en hoop dat ik voor een stuntje kan zorgen’’, kijkt hij aan de vooravond vooruit.

 

 

Met vier Europese kampioenschappen in zijn bagage en als veelvoudig en regerend Nederlands kampioen bij de junioren is het debuut op een WK een belevenis waar Joey de Kok al lang naar uitkijkt. Vorig jaar was hij er net niet bij in Egypte, nu, in zijn voorlaatste jaar als junior staat hij tegenover de sterke Koreanen, Spanjaarden, Zuid-Amerikanen en andere talenten uit de wereld van het driebanden. ,,Mijn voorbereiding is goed geweest, ik heb heel hard getraind’’, verzekert hij. Zijn trainer/coach is Jean Paul de Bruijn, die onderschrijft dat zijn leerling mooie stappen heeft gemaakt en veel progressie toont. Joey de Kok: ,,Jean Paul is al zes jaar mijn trainer. Ik krijg twee keer per maand twee uur les en heb al heel veel geleerd.’’

,,We zijn dit jaar gerichter gaan trainen’’, maakt De Kok duidelijk. ,,Jean Paul heeft me zien spelen op het EK in Brandenburg en op het NK in Sluiskil. Daar heeft hij voor zichzelf analyses van gemaakt. Ik moet bijvoorbeeld langer blijven staan na een afstoot en meer gevoel in de bal leggen. Dat zijn zo maar wat technische aspecten. Ik hoop dat het zich vertaalt in mijn resultaten.’’

 

 

Trainen doet de Zeeuwse heftruckchauffeur uit Lewedorp meestal met zijn vader Wim de Kok. ,,We hebben een eigen biljarttafel, waar we soms tegen elkaar spelen, maar ook trainen op bepaalde spelpatronen. Ik doe het liever dan alleen trainen. Zo kunnen we elkaar motiveren.’’ De progressie in zijn spel en moyennes heeft zich dit jaar doorgezet. Joey: ,,Deze week heb ik in Nederland en België partijen gespeeld van net boven de één gemiddeld. Dat zal ik zeker nodig hebben om op het WK een klein kansje te maken om de voorronde te overleven.’’

De Spaanse organisatie is bekend: Joey de Kok speelde er vorig jaar het Europees kampioenschap, waar de Spanjaard Carlos Anguita kampioen werd. ,,Hij is één van de drie spelers in mijn poule, dus een sterke tegenstander. De Koreaan Beomyeol Lee schat ik ook heel hoog in. Ik geef mezelf wel een kans tegen de Zuid-Amerikaan Brian Peralta, maar om voor een stuntje te zorgen zal ik ook van één van die andere twee moeten winnen. Het voordeel is dat ik een outsider ben, dat ik er eigenlijk niets te verliezen heb. De druk ligt veel meer bij die andere spelers. En ik verwacht ook dat ik me kan optrekken aan die sterke spelers.’’

,,Het is in elk geval een prachtige ervaring, een mooie omgeving, vlak aan zee. Mijn vriendin, mijn vader, moeder en opa gaan mee als supporters. En Paul Brekelmans is mijn begeleider namens de bond. Ik kijk vooral uit naar de kennismaking met de Koreanen. Myung-Woo Cho, die zijn titel verdedigt, heeft een snelle doorbraak gemaakt. En ook die andere Koreaanse spelers, van wie Jung Ju Shin volgend jaar een paar wedstrijden voor Dallinga speelt in de competitie, zijn geplaatst met hoge gemiddeldes.’’

 

 

De Koreanen, weet ook Joey de Kok, staan bekend als trainingsbeesten. De 19-jarige Myung Woo Cho doet een gooi naar zijn tweede opeenvolgende wereldtitel. Dani Sánchez, de nummer één van de wereld, regerend en viervoudig wereldkampioen, ziet Myung-Woo als het grootste natuurtalent dat hij ooit op het biljart heeft gezien. ,,Hij heeft een fantastische speelstijl en een prachtige techniek, concentratie en mentaliteit”, verzekert de Spanjaard, die zelf als junior nooit een wereldkampioenschap heeft gespeeld. ,,Hij traint bijna elke dag in mijn club in Seoul en is meer dan een vriend geworden.”

Wat maakt Myung Woo Cho zo speciaal ten opzichte van andere jonge spelers?
Dani Sánchez: Hij heeft zijn talent gekregen van de natuur, zoals ik dat ooit eerder heb gezien bij Dion Nelin. Hij verbaast me vaak met het gemak waarmee hij heel moeilijke ballen speelt. De afstoot is zó recht, de techniek zó mooi en zijn concentratie is ongelooflijk voor zo’n jonge speler. Heel veel jonge Koreaanse talenten hebben een prachtige techniek, maar Myung-Woo Cho is bijzonder, nog mooier en beter in zijn spel en met zijn afstoot dan al die anderen. Technisch zijn die Koreaanse jongeren allemaal heel goed. Ze hebben een bijzondere manier van trainen aan het begin van hun carrière: trainen zonder bal, of soms met één bal, dagenlang vele uren, om de afstoot en de techniek onder de knie te krijgen.’’

Het wereldkampioenschap gaat vrijdag (15 september) van start en duurt tot en met zondag 17 september. De speelzaal is het Centro de Alto Rendimiento in Los Narejos, vlakbij Murcia, waar de Spaanse opleidingsschool is gevestigd.

 

 

De deelnemers aan het kampioenschap:

Myung-Woo Cho, Zuid-Korea (1.600), titelverdediger. 
Carlos Anguita, Spanje (1.154)
Mario Mercader, Spanje (0.676)
Gwendal Marechal, Frankrijk (1.135)
Tobias Bouerdick, Duitsland (0.825)
Arda Güngör, Turkije (0.875)
Joey de Kok, Nederland (0.692)
Caro Nelson, Colombia (0.899)
Christian Sanchez, Colombia (0.671)
Brian Peralta, Peru (0.511)
Mauro Salvador, Argentinie (0.782)
Jung-Ju Shin, Zuid-Korea (1.981)
Beomyeol Lee, Zuid Korea (1.288)
Shota Funaki, Japan (0.800)
Youssef Ossama, Egypte (0.830)
Daniel Pena, Spanje (0.792).
De poule-indeling:

Poule A:
Myung-Woo Cho
Youssef Ossama
Mario Mercader
Mauro Salvador

Poule B:
Carlos Anguita
Beomyeol Lee
Brian Peralta
Joey de Kok

Poule C:
Caro Nelson
Gwendal Marechal
Tobias Bouerdick
Shota Funaki

Poule D:
Jung-Ju Shin
Christian Sanchez
Arda Güngör
Daniel Pena.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s:
Joey de Kok ©Paul Brekelmans
Joey met zijn vriendin Ilona tijdens het EK
Joey met zijn vader Wim en moeder Wendy tijdens het EK
De grote favoriet, de Koreaan Myung-Woo Cho ©Kozoom

Banner foto archief: ©Ton Smilde