Afgelopen weekend, de dag na de KNBB Jumbo Bekerfinale in Oosterhout, vond op dezelfde locatie als de Bekerfinale een landenwedstrijd driebanden plaats, Nederland-België. Een niet-KNBB event, een initiatief van Stichting BEN.

Gezien het vernieuwende format werd met spanning uitgekeken naar deze landenwedstrijd. Zouden de spelers het leuk vinden? Zou het publiek het leuk vinden? Zou het serieus genoeg genomen worden? En, zou ook echt sprake zijn van teamspel, en van teamspirit?

 

 

Wie aanwezig was, viel al snel op: weliswaar was er niet heel veel publiek, maar de theaterzaal zat wel gezellig vol, en de sfeer was ook goed. Het format zorgde voor voldoende afwisseling: begonnen met korte setjes zonder nabeurt, vervolgens een lange driebandenpartij en afsluiten met ‘van acquit’. En, niet onbelangrijk: er kwamen topspelers in actie, niet alleen mannelijke, maar ook jongeren en dames.

En, het scoreverloop was ook spannend! België schoot uit de startblokken, Nederland trok het langzaamaan gelijk, en bij het acquit gedeelte pakte Nederland alsnog de 19-16 overwinning.

Dat was zoals wij het zagen vanaf een afstandje: leuk, positief, en met potentie. Maar wat vonden de direct betrokkenen? Wij legden vijf vragen voor aan Jean van Erp, aan Therese Klompenhouwer en aan organisator Ad Smout van Stichting BEN.

 

 

Hoe tevreden was je? Bijvoorbeeld, over het spel/de teamspirit van de teams?

Jean: “Ik vond het een leuke opzet. Persoonlijk niet super gespeeld, en de teamspirit was er wel maar dat moet denk ik meer groeien. Heeft te maken met de eerste keer denk ik.”

Therese: “Ik was redelijk tevreden, behalve over mijn laatste acquit, bij het laatste onderdeel. Die miste ik en dat was onnodig. Als team hebben we het heel goed gedaan, we hebben allemaal ons steentje bijgedragen bij de uiteindelijke einduitslag.”

Ad: “Erg tevreden: sportief, en toch volop strijdlust.”

 

Van de drie onderdelen (tot 9/van acquit, etc.) , welke vond je het leukste?

Jean: “De setjes van 9, en de acquit heeft ook wel wat.”

Therese: “Elk spelelement heeft zijn eigen charme. Setjes van 9, zorgen dat je weinig fouten maakt en meer verdedigend, Partij tot 20: iets meer ruimte voor open spel en hogere series, dus meer kans om terug in de wedstrijd te komen en vanaf acquit: iets meer spanning, omdat je maar één kans krijgt om punten te scoren.”

Ad: “Van acquit vond ik het meest spectaculair, mede omdat daar uiteindelijk de beslissing in moest vallen.”

 

Wat vond je van de locatie/setting?

Jean: “Daar kan ik kort over zijn. De locatie was super!”

Therese: “De locatie was perfect. Mooie setting en goede organisatie.”

Ad: “Prima.”

 

Wat is volgens jou de potentie van een landenwedstrijd?

Jean: “Ik hoop het, al is het moeilijk te voorspellen. Als het bijvoorbeeld elk jaar om en om georganiseerd wordt denk ik wel dat het potentie heeft.” 

Therese: “Ik denk dat het best potentie kan hebben. Helemaal met deze onderdelen, want het kan alle kanten op.”

Ad: “Die potentie is er. Wij denken in het format zoals nu, de beste mannelijke spelers (ranking), van de dames en een jeugdspeler. Dit geeft het beste de sterkte van een land weer.”

 

Wat kan nog verder worden verbeterd?

Therese:  “Ik vind dat het al best goed in elkaar zat. Korte partijen, dus leuk om naar te kijken. Het mag van mij wel wat uitbundiger, dus van mij mag het publiek wel op de banken met luchthoorns na een mooie bal of een gewonnen set.”  :-)

Ad: “Dit moet na de evaluatie blijken. Wat mij betreft zijn we op de goede weg.”

 

 

Tekst: Rolf Slotboom/KNBB

Foto’s ©Ton Smilde

SLUISKIL – Het biljartbolwerk van Dallinga in Sluiskil is komend weekend (zaterdag 10 en zondag 11 juni) organisator van het Nederlands kampioenschap driebanden voor junioren. De 20-jarige Zeeuw Joey de Kok, boegbeeld van zijn generatie, verdedigt zijn titel in een finaleveld van acht spelers. Henny Wezenbeek, de wedstrijdleider namens de KNBB, heeft twee poules van vier samengesteld, die eerst in de poules de voorronden spelen en daarna de finales.

Het Nederlands kampioenschap is voor de KNBB (Sectie driebanden) de start van een nieuw tijdperk. Voorzitter Bennie Deegens, in samenspraak met jeugdcoördinator Paul Brekelmans: ,,We gaan een heel nieuw jeugdbeleid opzetten met trainingen en een degelijke opleiding voor de jeugd. Daarvoor worden deze maand de definitieve beslissingen genomen. De spelers die in aanmerking komen voor trainingen worden daarna zo snel mogelijk benaderd.’’

Joey de Kok is voor de komende twee jaar nog één van de speerpunten. ,,Dit wordt mijn voorlaatste Nederlands kampioenschap’’, aldus de Zeeuw, die in de vorige twee kampioenschappen zowel op groot als klein biljart de titel veroverde. Op het recente Europees kampioenschap vertegenwoordigde hij Nederland. ,,Het is niet helemaal geworden wat ik ervan had verwacht. In de voorronden speelde ik niet op mijn niveau. En in de knock-out werd ik uitgeschakeld door een sterke Fransman.’’

De regerend kampioen heeft daarna stevig doorgetraind naar de nationale titelstrijd in eigen provincie. Joey de Kok, opgegroeid in één van de mooiste Zeeuwse biljartcafé’s, doet er alles aan om zich verder te ontwikkelen, onder meer met maandelijkse trainingen van Jean Paul de Bruijn. ,,Ik heb tot nu toe nog geen bondslessen gehad, maar gelukkig heeft mijn vader er alles voor over om me verder te stimuleren.’’

Zo heeft hij thuis bij zijn vader een matchtafel om te trainen en reizen zijn vader en moeder (Wim en Wendy) overal mee naartoe om Joey te supporteren. Het jonge talent benut zijn vrije uren zo veel mogelijk om te trainen. ,,Ik heb een volledige baan als koerier bij een groente- en fruitbedrijf. Soms begin ik diep in de nacht en kan ik later op de dag trainen. Jean Paul de Bruijn is van grote waarde, die heeft me gebracht waar ik nu sta.’’

Vorig weekend deed Joey de Kok mee aan de interland, die na de bekerfinale in De Bussel in Oosterhout werd gespeeld. ,,Heel leuk om mee te maken, maar ook wel spannend. Je moet biljarten terwijl de topspelers zitten mee te kijken. Het waren korte setjes, best spectaculair dus.’’

In Hans Snellen, Michael Vink en Sam van Etten ziet hij zijn belangrijkste concurrenten voor een nieuwe titel. ,,Ik ben normaal gesproken favoriet, maar dat wil nog niets zeggen.’’ Sam van Etten, een wereldtopper in de klassieke spelen, debuteerde vorig jaar op het Nederlands kampioenschap. ,,Hij traint tegenwoordig ook driebanden en zal ongetwijfeld vooruit gaan in zijn ontwikkeling.’’

 

Zaterdag beginnen de wedstrijden in Hotel-Restaurant Dallinga om 11.00 uur, zondag om 12.00 uur.

 

 

Deelnemers aan het NK in Sluiskil:

Joey de Kok, Lewedorp

Michael Vink, Groede

Bradley Roeten, Den Haag

Hans Snellen, Rijsbergen

Sam van Etten, Schermerhorn

Jordy Jong, Zwaagdijk

Lars van de Mortel, Eindhoven

Leon Dudink, Blokker.

 

De poule-indeling is als volgt:

Poule A:

Joey de Kok

Bradley Roeten

Hans Snellen

Lars van de Mortel

 

Poule B:

Michael Vink

Leon Dudink

Sam van Etten

Jordy Jong.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto ©Ton Smilde/Kozoom

OOSTERHOUT – Het beste van Frédéric Caudron was voor de laatste dag bewaard van de bekerfinale. Jean Paul de Bruijn had een gouden eindsprint en Steven van Acker sleepte zijn team in de voorlaatste ronde stijlvol door de halve finales. Het Zeeuwse team van Dallinga toonde zich een ware cupfighter in de finalestrijd van het bekertoernooi, dat dit weekend zijn ontknoping kreeg in Oosterhout. De Brabanders van Medisch Centrum Breda werden op de slotdag met minimaal verschil verslagen op punten en mogen zich zo langzamerhand de eeuwige tweede van het vaderlandse biljarten noemen.

Waar de Zeeuwen al voor de vierde keer in vijf jaar de beker mee mochten nemen, slaagde de Bredase équipe er na een sterk voortraject wéér niet in om eindelijk een hoofdprijs in de prijzenkast te zetten. Hoe sterk Roland Forthomme ook was in het voortraject, hoe onverslaanbaar Barry van Beers ook was, de beker ging toch weer voorbij aan het team uit Zundert. De thriller op de slotdag, voor het eerst deze week voor een redelijk gevulde tribune, deed de balans net doorslaan naar de Dallinga-boys, de grossiers in titels en bekers in de laatste vijf jaar.

 

 

Frédéric Caudron besefte: ,,Ik was niet op mijn best in de eerste dagen, maar kreeg de vorm net op tijd te pakken.” Jean Paul de Bruijn: ,,Het is geweldig om het jaar af te sluiten met deze beker.” Steven van Acker was een sterke en belangrijke derde man in dit team. Patrick Vasseur, de teamcaptain, kon net als Bart Ceulemans dat niveau niet halen.

De finale was een replay van de wedstrijd in de voorronden, toen Medisch Centrum Breda wel de winst greep. Roland Forthomme, Peter Ceulemans, Barry van Beers en Raymon Groot waren op basis daarvan de favoriet voor bekerwinst. Vreemd genoeg speelden de Brabanders in de aanloop naar de finale ook met drie winnaars in het team. Raymon Groot kon tot dan toe niet delen in het succes. In de beslissende wedstrijd toonde de jongste speler van het team wel zijn kwaliteiten met winst op Patrick Vasseur (3-1) en een gemiddelde van 1.572. Toen ook Barry van Beers won van Steven van Acker (3-2) en Frédéric Caudron met 3-1 van Roland Forthomme had gewonnen, was de allesbeslissende partij het gevecht tussen Peter Ceulemans en Jean Paul de Bruijn. De stand op dat moment: 4-2 voor Medisch Centrum Breda.

 

 

Bij een tussenstand van 2-2 in sets, na een 2-0 voorsprong van Jean Paul de Bruijn, moest de vijfde set in die wedstrijd de bekerwinnaar aanwijzen. De Zeeuw kon door een overwinning de twee teams op 4-4 brengen, maar door een gunstige marge in caramboles werd Dallinga.com dan winnaar. Bij winst van Peter Ceulemans, ging de beker naar de Brabanders. De partij ging gelijk op naar 10-10 in vijf beurten, naar 12-11 en met een slotserie van drie kon De Bruijn zijn teamgenoten in de arena laten juichen.

Dallinga.com had de finale gehaald door een overwinning op Buffalo.nl: Frédéric Caudron won met 3-0 van Glenn Hofman, Steven van Acker met 3-0 van Jeffrey Jorissen, Herman van Daalen versloeg Patrick Vasseur met 3-2 en de partij van Jean van Erp en Jean Paul de Bruijn kon worden afgebroken bij een 2-1 voorsprong van de Hagenaar.

Medisch Centrum Breda haalde de finale door winst op TOVV/Royal Pro door de gewonnen partijen van Peter Ceulemans, Barry van Beers en Raymon Groot op Martin Spoormans, Richard Bitalis en Danny Molier.

 

 

Eindstand KNBB Jumbo Bekerfinale:

1 Dallinga.com 1.153-8

2 Medisch Centrum Breda 1.300-12

3 Buffalo.nl 1.112-11

3 TOVV/Royal Pro 0.986-9

5 Eureka Billard 1.080-8

6 Bousema Lochem 1.197-13

7 ’t Hartje/Van Wanrooy 1.040-8

8 BC Arnhem 0.850-9.

 

Alles over de KNBB Jumbo Bekerfinale

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s vrij te gebruiken o.v.v. ©Ton Smilde

 

OOSTERHOUT – Wie had er nu verwacht dat Frans van Schaik en Danny Molier, los van elkaar, uiteindelijk voor een happy end zouden zorgen voor TOVV/Royal Pro. Dat Eureka Billard, de kampioen van de eredivisie, op de slotdag van de bekerfinale al uit het toernooi zou liggen. We mogen zelfs wel zeggen: eruit gevlogen in een driekamp met Buffalo.nl en TOVV/Royal Pro. Twee keer gewonnen, nog één te gaan, geen vuiltje aan de lucht, hadden we allemaal verwacht. Maar zie wat er gebeurt op de derde en laatste dag van de voorronden. Eureka verliest met 6-2 van Buffalo.nl en verspeelt de plaatsing voor de halve finales op één setje.

TOVV/Royal Pro was dolgelukkig natuurlijk na de uitsluiting van Frans van Schaik op donderdagavond. En Buffalo.nl was de koning te rijk, want na zó’n belabberde start zo knap herstellen, dat verdient alle bewondering. Vooral voor Jeffrey Jorissen, de onbetwiste uitblinker van het team. Roland Forthomme was een andere ster van deze voorronden met winst op Davy van Havere, Frédéric Caudron en Murat Naci Coklu (1.956, 1.853 en 2.143).

 

 

Buffalo.nl en TOVV/Royal Pro dus naar de halve finales van de Jumbo bekerfinale, Eureka Billard vervroegd naar huis. De twee andere finalisten zijn Medisch Centrum Breda en Dallinga.com. De Brabanders bleven ongeslagen, de Zeeuwen grepen de plaats in de eindronde als een sluipschuitter, door een zwaarbevochten overwinning op ’t Hartje. Frédéric Caudron, Jean Paul de Bruijn en Steven van Acker sloten de voorronden met winst af. De vierde man van Dallinga, Patrick Vasseur of Bart Ceulemans, zijn vooralsnog de zwakke schakels wil het team een gooi doen naar de beker.

Het toernooi kreeg voor Buffalo een andere wending, nadat de Hagenaars op de eerste dag met 6-2 van TOVV hadden verloren. Het herstel diende zich eerste aan tegen BC Arnhem (8-0) en op vrijdag tegen Eureka Billard, dat met 6-2 werd verslagen. Jeffrey Jorissen was de grote man bij de Hagenaars met drie winstpartijen, twee keer met 1.607 en in de laatste partij met 1.571. Jean van Erp was ook voortreffelijk tegen Raimond Burgman, die hij met 3-0 versloeg en Glenn Hofman maakte het karwei af tegen Dave Christiani met 2-1 (1.615/1.160).

TOVV beleefde zijn dag van glorie door de 8-0 winst tgen BC Arnhem. Birol Uymaz, Martin Spoormans en Richard Bitalis wonnen alle drie met 2-1, maar toen moest Danny Molier, met argusogen bekeken, het nog afmaken tegen Martijn Egbers. Dat bleek nog geen sinecure voor de opvallende invaller. Hij verloor de eerste set met 15-8 in 24, won de tweede in een zeer pover onderonsje met 15-9 in 29, maar leek toen opeens bevrijd van alle spanning en druk. In de beslissende set, die TOVV naar de halve finale moest brengen, schoot Molier uit zijn slof met een serie van zeven in de vijfde beurt (10-6) om drie beurten later keurig te finishen met 15-10 (acht beurten).

Waar ging het eigenlijk mis bij Eureka Billard, toch eigenlijk de grote kanshebber? Dave Christiani was niet goed (twee keer verlies), Raimond Burgman ook niet, vooral in de kansloze partij tegen Glenn Hofman en John Tijssens, goed gestart, ging in zijn volgende twee partijen twee keer op de pijnbank tegen Frans van Schaik en Jeffrey Jorissen. En hoe wrang kon het zijn: laat die ene winstpartij van Frans van Schaik nou net beslissend zijn voor de plaatsing.

Medisch Centrum Breda, met Raymon Groot als zwakste broeder, sloot de voorronden af met een remise tegen Bousema. Roland Forthomme en Barry van Beers waren goed voor zeges op Murat Naci Coklu en Markus Galla, hoewel Van Beers maar net overeind bleef in de beslissende set (15-14).

Bij Dallinga was Steven van Acker het meest overtuigend met 1.500, Caudron klopte Koorevaar, maar won een setje met 15-14 en verloor er één op één carambole. Patrick Vasseur verloor met 2-1 van Wim van Cromvoirt, Jean Paul de Bruijn bleef ongeslagen tegen Frank Martens, maar had ook twee keer 15-14 nodig om zijn team aan de winst te halen.

 

 

De halve finales zaterdag om 11.00 uur in De Bussel in Oosterhout:
Medisch Centrum Breda-TOVV/Royal Pro
Buffalo.nl-Dallinga.com

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Ton Smilde

OOSTERHOUT – De Amsterdammer Frans van Schaik maakt niet langer deel uit van het team van TOVV/Royal Pro tijdens de Jumbo bekerfinale in Oosterhout. De teamcaptain, Danny Molier, heeft de biljarter aan de kant gezet na een incident over een etentje op donderdagavond. ,,Ik ben razend, dit heb ik nog nooit meegemaakt”, brieste Frans van Schaik, die deze middag zijn wedstrijd tegen John Tijssens won met 2-1.

De versie van Frans van Schaik over het incident: ,,Birol Uymaz zei vanmiddag tegen me: we gaan eten om kwart over vijf. Ik zei, sorry, maar ik heb even een afspraak, kan het ook later? Maar even later was iedereen gewoon weg. Ik belde met Danny Molier, die zei: we zitten bij de Griek te eten. En later stuurde hij mij een bericht dat ik uit het team was gezet. Ik kon mijn oren niet geloven.”

Danny Molier repliceert dat de zaken allemaal iets anders liggen. ,,Dat hij uit het team is gezet, is een groot woord. Ik heb gezegd dat we in het belang van het team hebben besloten dat hij niet meer meespeelt. Frans van Schaik heeft dingen over zijn medespelers gezegd die de sfeer binnen het team aantasten. Ik wil er verder niets over zeggen, maar geloof me, dit was de enige oplossing voor ons om het bekertoernooi netjes af te maken. Dat hij het etentje aanvoert als oorzaak, is onjuist. Het was slechts de druppel voor mij. Wij konden echt niet verder met Frans van Schaik in het team.”

Voor Van Schaik, zo verzekert hij, kwam de beslissing als een donderslag bij heldere hemel. ,,Ik vertrek bij het team na dit seizoen, want ik ga met Sander Jonen naar Haarlem. Maar ik zal je zeggen: ik heb Danny Molier gespaard, ik kan zo tien reden opnoemen waarom ik daar wegga. Ik heb er verder met geen woord over gerept, maar reken maar dat ik nu woedend ben. Danny Molier is zogenaamd de teamcaptain, maar Birol Uymaz regelt dus alles. Die bepaalt wanneer ik moet gaan eten en wil nu dus kennelijk niet meer met mij spelen. Het is echt ongelooflijk. Ik speel dertig jaar divisie en heb nog nooit zoiets meegemaakt. Ik heb notabene mijn biljartschool op woensdagavond bij Molier in Vlaardingen. Je weet toch niet wat je meemaakt.”

 

 

TOVV heeft morgen, vrijdag, op de derde dag van de voorronden, nog kans om zich te plaatsen voor de halve finales van de bekerfinale. Het Vlaardingse team verloor weliswaar van Eureka Billard met 6-2, maar won met 6-2 van Buffalo.nl. Frans van Schaik: ,,Als we morgen met 8-0 van BC Arnhem winnen, gaan we gewoon door. Maar Danny Molier heeft doodleuk tegen me gezegd dat ik uit het team ben, niet meer mag spelen en dat hij zelf morgen in de laatste wedstrijd speelt.”

Het bekertoernooi gaat morgen de laatste kwalificatiedag in met Eureka Billard en Medisch Centrum Breda als enige teams die ongeslagen zijn. De twee teams gaan met vier punten uit twee wedstrijden aan kop in de poules. Medisch Centrum Breda boekte vandaag, donderdag, een belangrijke overwinning op Dallinga.com. Daarbij was de winst van Roland Forthomme op Frédéric Caudron opvallend: 2-1, gemiddelde Forthomme 1.863, Caudron 1.590. Jean Paul de Bruijn was de beste teamspeler met winst op Peter Ceulemans, 2-1, moyennes 2.055/1.823.

Bousema Lochem en ’t Hartje van Wanrooy speelden in deze poule gelijk met 4-4.

 

 

Buffalo.nl herstelde zich in de andere poule van een slechte start en versloeg BC Arnhem met 8-0 en 24-0 in setstanden. Glenn Hofman (2.045 gemiddeld), Jean van Erp (1.800) en Jeffrey Jorissen (1.607) waren de uitblinkers van het team, Herman van Daalen won zijn partij met 1.000 gemiddeld. Eureka Billard versloeg TOVV met 6-2: alleen Frans van Schaik won voor TOVV. Dave Christiani versloeg Birol Uymaz met 2-1.

 

De standen na twee ronden:

Poule A:
1 Eureka 2-4-1.068
2 Buffalo.nl 2-2-1.221
3 TOVV/Royal Pro 2-2-1.051
4 BC Arnhem 2-0-0.851

Poule B:
1 MC Breda 2-4-1.453
2 Dallinga.com 2-2-1.179
3 Bousema Lochem 2-1-1.138
4 ’t Hartje 2-1-1.118

 

Wedstrijden voor vrijdag:
Eureka-Buffalo
TOVV-BC Arnhem
MC Breda-Bousema Lochem
Dallinga-’t Hartje

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s © Ton Smilde/Kozoom

OOSTERHOUT – De laatste carambole van Martin Spoormans, in de laatste avondpartij, velde het vonnis over Den Haag De altijd grillige en in zijn betere dagen gevaarlijke Belgische veteraan walste met 1-1 als setstanden met een slotserie van zes over Jean van Erp. Daardoor greep TOVV/Royal Pro de 6-2 winst en balanceert Buffalo.nl op het randje van uitschakeling. Het was de meest verrassende score van de eerste dag van de Jumbo bekerfinale in Oosterhout.

 

 

Volgens veel biljarters was het een ‘koude start’ van de bekerfinale, met te veel airco en slechte contacten van de ballen. Dat was te zien aan de moyennes, die vaak rond de één schommelden en dikwijls zelfs onder die magische één. Meest schrijnende bewijs: Glenn Hofman die met 2-1 verloor van Birol Uymaz en 0.800 op het scorebord zette. ,,Ik speelde slecht, heel slecht”, bekende de immer eerlijke Haagse kopman.

Het beste van de dag kwam uit de keu van Roland Forthomme (3-0, 1.957) in de late avonduren, toen de temperatuur eindelijk was gestegen in de overigens fantastische speelzaal van De Bussel. Veel publiek was er op deze eerste dag nog niet, maar dat zal hopelijk wel veranderen in de komende dagen.

Jeffrey Jorissen probeerde met een uitstekende partij tegen Frans van Schaik (3-0, 1.607) te redden wat hij kon voor de Hagenaars, maar door het verlies van Glenn Hofman, Jean van Erp en Herman van Daalen mocht dat niet baten. Voor Jean van Erp waren de druiven zuur: de Brabander leek Spoormans aardig in bedwang te hebben, maar in een zeer povere derde set sloeg de Belg toe in het zicht van de finish.

 

 

De vier winnaars van de openingsdag zijn Eureka Billard, Dallinga.com, TOVV en Medisch Centrum Breda. Vol overtuiging was de winst niet voor Dallinga tegen Bousema Lochem. Bart Ceulemans kon het niet bolwerken tegen Therese Klompenhouwer, maar dankzij Frédéric Caudron (2-1 tegen Coklu, 1.370 voor Caudron, 1.500 voor Coklu), Jean Paul de Bruijn (2-1 tegen Stefan Galla) en Steven van Acker (2-1 tegen Harrie van de Ven) de matchpunten mee naar Zeeland nam.

Eureka Billard opende ook niet groots tegen BC Arnhem. Dave Christiani werd zelfs verslagen door een opvallende Murat Gökmen (2-1). John Tijssens was veel sterker dan Karel Brand (1.363 tegen 0.593), Henk Habraken versloeg Rudy Gerritsen met 2-1, Raimond Burgman (ook maar 1.097) versloeg Ramazan Durdu met 3-0.

 

 

Medisch Centrum Breda startte tegen ’t Hartje veelbelovend op de tafels van Roland Forthomme en Peter Ceulemans. Barry van Beers tekende voor de beslissende winstpartij tegen Frank Martens (2-1, 1.300) en alleen Raymon Groot liet in zijn kaarten kijken tegen Ad Broeders (3-0 voor Broeders).

Glenn Hofman oordeelde over de kansen van Buffalo al wat voorbarig: ,,We liggen er zo goed als zeker nu al uit.” De Hagenaars zijn evenwel al vaker uit een geslagen positie teruggekomen. Eureka Billard is dus gewaarschuwd. TOVV/Royal Pro diende zich in deze poule als outsider aan.

Medisch Centrum Breda en Dallinga.com hebben na één dag goede papieren in de andere poule. Bousema Lochem kan nog gevaarlijk zijn, ’t Hartje moet al een klein stuntje verrichten om de halve finales te halen.

Donderdag beginnen de wedstrijden om 13.00 uur.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom

HO CHI MINH CITY – De bloemenkrans hing rond de nek van Eddy Merckx, de trofee en de hoofdprijs van 10.000 euro waren voor de winnaar van de spectaculaire World Cup in Ho Chi Minh. De kleine Belg, genoemd naar de vroegere kannibaal in het wielrennen, beklom in de Vietnamese miljoenenstad het hoogste podium en is terug aan de top van het mondiale biljarten. Met zijn zege in de finale tegen Torbjörn Blomdahl (40-32 in 17 beurten) maakte Merckx een eind aan een korte periode zonder grote internationale successen. De tweevoudige wereldkampioen was een acrobaat met zeven levens in Ho Chi Minh. Twee keer balanceerde hij op de rand van de uitschakeling, nog vaker moest hij terugvechten uit benarde posities, maar uiteindelijk werd hij gehuldigd als de prachtige triomfator.

Het Belgische volkslied klonk eindelijk weer voor één van ’s werelds grootste spelers in het profcircuit. Vijftien maanden na zijn laatste World Cup overwinning in Luxor demonstreerde Merckx in Ho Chi Minh weer zijn grote kwaliteiten: techniek, tactiek, een perfect afstoot gekoppeld aan een killersinstinct zonder weerga. ,,Ik ben twee keer goed beloond voor mijn vechtlust”, zei hij kort voor de slotpartij, nadat hij Marco Zanetti in een close finish in de halve finale met 40-39 had verslagen.

 

 

Toen hij eenmaal in de winning mood was, sloeg Merckx in de finale ook de aanvallen van Torbjörn Blomdahl (twee keer tien) af en zette hij met kleine demarrages (7, 3, 8, 2 en 3 in de laatste zeven beurten) de kroon op zijn toernooi. De eindzege was meer dan verdiend. Merckx was ook de beste partijwinnaar (11 beurten) en schitterde met hoge series.

Torbjörn Blomdahl, tevreden over zijn World Cup, zei na afloop: ,,Ik heb te veel technische fouten gemaakt, daardoor was Merckx de verdiende winnaar.” Maar, concludeerde de Zweed: wat was Ho Chi Minh weer een bewijs, dat het driebanden een enorme ontwikkeling doormaakt. Het is bewonderenswaardig hoe routiniers als Blomdahl zelf, Marco Zanetti, Eddy Merckx, Dick Jaspers, Frédéric Caudron en Dani Sánchez zo fier overeind blijven in deze bloeiende periode van hun sport.

Eddy Merckx baande zich een weg naar de finale door overwinningen op Trung Hau Do Nguyen (40-11 in 11), Nguyen Quoc Nguyen (40-39 in 30), Chi Yeon Cho (40-33 in 15), Marco Zanetti (40-39 in 31) en tenslotte Torbjörn Blomdahl. De Zweed kruiste de degens met Hoang Hung Ho (40-26 in 20), Jae Guen Kim (40-35 in 27), Nikos Polychronopoulos (40-28 in 15), Murat Naci Coklu (40-29 in 19) voordat hij door Merckx van het goud was gehouden.

Door zijn overwinning bleef Merckx elfde op de wereldranglijst, die wordt aangevoerd door Dick Jaspers, Dani Sánchez en Frédéric Caudron.

 

 

De derde World Cup in Ho Chi Minh City gaat de historie in als het toernooi met een recordaantal hoge series: 44 in totaal van tien en meer: 26 Aziatische, 18 Europese. Om te vergelijken, World Cup in Bursa dit jaar 39 keer tien en meer, World Cup in Luxor 32. Eddy Leppens schitterde al met twintig (!) in het voortoernooi, Sung-Won Choi in het hoofdtoernooi met 19, Eddy Merckx zelfs met 18, 14, 11 en 10, Torbjörn Blomdahl met 16, 13 en 2x 10.

De Europese hegemonie, met vier spelers in de halve finales, tekende zich af na een veelvoud van hoogstaande en spannende partijen. De sterke Vietnamezen en Koreanen maakten deel uit van een enerverende show in de arena van Ho Chi Minh, met veel boeiende gevechten. De partij tussen Murat Naci Coklu en Minh Cam Ma was een van de hoogtepunten. De Turk en Vietnamees sloten af met een remise in de reguliere partij. In de shoot-out scoorden beide spelers eerst zeven keer, daarna won Coklu met 2-0. De publieksheld, Nguyen Quoc Nguyen, werd gevloerd door Eddy Merckx. De Belgische vechtmachine kwam van ver terug (serie 14) en versloeg de excentrieke Vietnamees met 40-39.

Nikos Polychronopoulos en Tayfun Tasdemir excelleerden ook in zo’n briljant slot. De Grieks/Turkse botsing ging na 40-40 (eindsprint van Tasdemir) naar Polychronopoulos, die in de shoot-out vijf keer scoorde tegen Tasdemir twee keer.
De beste partij kwam op naam van van Eddy Merckx (40 in 11). De nummer één van de wereld en de wereldkampioen vlogen in de eerste ronde uit het toernooi. Dick Jaspers verloor van Dong-Koong Kang, Dani Sánchez van Quyet Chien Tran. De koppositie van Jaspers op de wereldranglijst wankelde, maar één ronde later verdween ook Frédéric Caudron uit de World Cup.

Sung-Won Choi, met 19 van acquit, Torbjörn Blomdahl, uit met 16 en Eddy Merckx met twee geweldige eindsprints naar 40-39 behoorden zeker ook tot de grote sterren van het toernooi.
Van de drie World Cups in Ho Chi Minh City won Tayfun Tasdemir de eerste in 2015, Frédéric Caudron de tweede in 2016. De moyennes in het hoofdtoernooi waren al die jaren buitengewoon hoog: 1.776 in 2015, 1.672 in 2016.

Halve finales:

Eddy Merckx-Marco Zanetti 40-39 (31)
Het beste van Eddy Merckx was voor het laatst bewaard. Zoals de Belg ook vroeger in het toernooi tegen de Vietnamees Nguyen net op tijd kon toeslaan (serie 14, winst 40-39), kwam Merckx ook in de halve finale tegen Marco Zanetti in de beslissende fase tot leven. Het zag er tot dan toe in de wedstrijd niet zo best uit: zwakke start (9-9 in 8), geen posities, geen hoge series en weinig vertrouwen. Bij een stand van 28-18 voor Zanetti stond de echte Merckx op. De serie van tien dichtte de kloof (31-31 in de 22e), daarna werd het een opwindend gevecht tussen twee spelers onder hoogspanning. Zanetti kwam met vijf op 38 en miste drie keer voor zijn laatste bal. Merckx greep de ultieme kans en ging uit met vier in de 31e beurt. ,,We spraken nog lang even na over de laatste misser van Marco”, zei Merckx later. ,,Hij kon het niet begrijpen hoe hij dat had kunnen doen. Maar ja, zei ik, dat is biljarten he, ge wint pas als de laatste is gemaakt.”

Torbjörn Blomdahl-Murat Naci Coklu 40-29 (19)
De Zweedse balvirtuoos meldt zich na een korte terugval in zijn carrière weer in de finale van een World Cup. De overwinning op Murat Naci Coklu tekent zich af in de tweede helft van de wedstrijd. Blomdahl loopt met 10 in de 8e beurt naar 21-13, maar drie beurten later is Coklu terug op 22-21. Tot de 15e beurt gaat het gelijk op (28-28), vanaf dan heerst Blomdahl: 35-29 is de aanloop naar 40-29. ,,Het was een moeilijke partij, waarin we allebei mooie ballen hebben gemaakt”, zei Blomdahl na afloop. ,,Ik was op het eind net iets beter dan mijn tegenstander.” Het incidentje met de (Molinari)keu, toen hij een verlengstuk nodig had voor een van zijn laatste punten? ,,Ik was zo zenuwachtig dat ik de verlenging niet op mijn keu kon draaien.”

De eindstand van Ho Chi Minh:
1 Eddy Merckx 1.923-18
2 Torbjörn Blomdahl 1.959-16
3 Murat Naci Coklu 1.773-10
4 Marco Zanetti 1. 728-11
5 Myung-Woo Cho 1.966-15
6 Chi-Cheon Cho 1.915-15
7 Nikos Polychronopoulos 1.380-12
8 Jae-Ho Cho 1.480-11
9 Can Capak 2.051-13
10 Tayfun Tasdemir 2.051-12
11 Quyet Chien Tran 1.945-16
12 Sung-Won Choi 1.837-19
13 Dong-Koong Kang 1.756-7
14 Frédéric Caudron 1.717-8
15 Nguyen Quoc Nguyen 1.490-10
16 Jae Guen Kim 1.442-7.

De nieuwe wereldranglijst:
1 Dick Jaspers 404
2 Dani Sánchez 402
3 Frédéric Caudron 384
4 Marco Zanetti 359
5 Nikos Polychronopoulos 295
6 Torbjörn Blomdahl 290
7 Murat Naci Coklu 237
8 Haeng Jik Kim 229
9 Jérémy Bury 225
10 Sameh Sidhom 217
11 Eddy Merckx 212
12 Quyet Chien Tran 206
13 Jae-Ho Cho 201
14 Nguyen Quoc Nguyen 197
15 Jung-Han Heo 192
16 Sung Won Choi 186
17 Tayfun Tasdemir 175
18 Minh Cam M 161
19 Eddy Leppens 150
20 Semih Sayginer 147

De ranglijst van hoogste series:
1 Eddy Leppens 20
2 Sung-Won Choi 19
3 Eddy Merckx 18
4 Torbjörn Blomdahl 16
4 Quyet Chien Tran 16
6 Myung Woo Cho (2x 15)
6 Quang Hai Dinh 15
6 Chi Yeon Cho 15
6 Jung Ju Shin 15
10 Eddy Merckx 14.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s Kozoom

HO CHI MINH – De Nederlander Dick Jaspers is al in de eerste ronde van de World Cup in Ho Chi Minh uitgeschakeld. In zijn openingspartij van het toernooi verloor de nummer één van de wereld van de Koreaan Dong-Koong Kang. Jaspers kon zijn kwaliteiten geen moment etaleren en ging met 40-31 ten onder in 23 beurten.

Daardoor riskeert de Nederlander ook zijn nummer één positive op de wereldranglijst. Als Dani Sánchez zijn eerste partij wint van Quyet Chien Tran is de Spanjaard de nieuwe aanvoerder van de ranglijst.

De eerste ronde in het hoofdtoernooi werd gedomineerd door de Koreaan Sung-Won Choi met een openingsserie van 19. Hij versloeg daarna Sameh Sidhom met 40-14 in 13 beurten. Marco Zanetti was ook een van de uitblinkers met winst op Hyung Kon Kim: 40-30 in 14 beurten.

 

 

De Koreaanse botsing tussen twee van de grote talenten, Haeng-Jik Kim en Myung Woo Cho, eindigde in een overwinning voor de 18-jarige Cho: 40-28 in 22.

De volgende partijen:
Nguyen Quoc Nguyen-Semih Sayginer
Eddy Merckx-Trung Hau Do Nguyen
Hyung Min Seo-Chi Yeon Cho
Dani Sánchez-Quyet Chien Tran.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Kozoom

HO CHI MINH CITY – Drie dagen voor het vertrek naar de World Cup in Ho Chi Minh City won Dick Jaspers zaterdag een Grand Prix in Nederland en Dani Sánchez een Grand Prix in Spanje. De top twee van de wereld is klaar voor een nieuwe krachtmeting. De Nederlander toonde zijn topvorm met een partij van 40 in 9 beurten, de Spanjaard speelde ook een partij uit in 9 beurten (4.444) en won de finale in 18 beurten. Dani Sánchez, de wereldkampioen, waagt zich niet aan een voorspelling. Dick Jaspers, de nummer één op de wereldranglijst en perfectionist van de voorbereidingen: ,,Ik hoop dat ik goed uitgerust aankom na een reis van twee keer zeven uur.”

 

 

Wat deden andere spelers uit de top tien van de wereld in de aanloop naar de derde World Cup van dit jaar? Frédéric Caudron en Eddy Merckx slaagden er niet in de Belgische beker te winnen (Roland Forthomme was de winnaar). Nikos Polychronopoulos won voor de vierde keer op rij de Griekse titel. Verder was het een rustig weekend in het circuit. Stil rond Marco Zanetti, de nieuwe Europese kampioen, rond Torbjörn Blomdahl, uit de top vijf gezakt na het verlies van zijn wereldtitel en Europese titel. En al zeker geen nieuws over de Aziaten, met de coming-man Nguyen Nguyen Quoc, die zo gefocust zal zijn op de World Cup in eigen omgeving.

Van de Nederlanders in de voorronden gaat Sylvia Eckel morgen, dinsdag, als eerste van start. Therese Klompenhouwer, Jean Paul de Bruijn en Ronald van Geyt komen een dag later in actie op een van de acht tafels in de speelzaal. Dick Jaspers is uiteraard al geplaatst voor het hoofdtoernooi. De andere Nederlanders die doorgaans aan World Cups meedoen, hebben zich niet aangemeld.

 

 

Voor Ho Chi Minh City is het de derde World Cup in drie jaar. Het keurkorps van beste spelers van de wereld strijkt neer in de Vietnamese miljoenenstad. Maandag 22 mei beginnen de voorronden, zondag 28 mei is de finale.

De ranglijst van de World Cups, na Bursa (Caudron) en Luxor (Sánchez) wordt geleid door Dick Jaspers met 108 punten, ondanks zijn twee verloren finales. Dani Sanchez en Frédéric Caudron volgen met 96 en 88 punten. Jaspers voert de wereldranglijst aan met 404 punten voor Sánchez met 402 en Caudron met 384 punten. Het magische drietal verdedigt in Ho Chi Minh City respectievelijk 8, 8 en 16 punten van Luxor 2016. De Spanjaard kan de nummer één positie veroveren als hij een beter resultaat haalt dan zijn Nederlandse rivaal. Eddy Merckx (11e op de ranglijst) en Jérémy Bury (6e) zullen iets meer onder druk staan, omdat ze 80 en 54 punten moeten verdedigen.

De top 14 van de ranglijst is op volle sterkte in Ho Chi Minh en zijn automatisch geplaatst bij de laatste 32 spelers. De drie wildcars zijn uitgedeeld aan Hugo Patino (UMB), Quyet Chien Tran en Minh Can Ma van de organisatie.

Bij de 149 deelnemers zijn 59 Koreanen, 32 Vietnamezen, 14 Japanners en in totaal 105 spelers van het Aziatische continent. Verder één Amerikaan, drie Colombianen, vijf Egyptenaren. Van het Europese continent besloten 35 spelers de reis naar het verre Vietnam te maken, onder wie zestien Turken.

 

 

De wedstrijden in de voorronden, van 22 tot 24 mei op acht speeltafels, worden gespeeld van 11.00 tot 20.00 uur lokale tijd. Met 5 uur tijdsverschil tussen West Europa en Vietnam betekent dat dat de eerste wedstrijden beginnen om 6 uur en eindigen rond 15.00 uur. De wedstrijden vanaf 25 mei, op zes speeltafels, beginnen om 10.00 uur Vietnamese tijd.

Belangrijke en sterke groepen in de laatste kwalificatie: Roland Forthomme en Xuan Cuong Ma, Semih Sayginer en Huberney Catano, Lütfi Cenet en Murat Tüzül, Anh Vu Duong en Can Capak, Hyung-sun Kim en Jae Guen Kim, Adnan Yüksel en Myung Woo Cho, Dinh Nai Ngo en Javier Palazon.

Alle wedstrijden worden uiteraard uitgezonden door Kozoom.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Kozoom

ROSMALEN – Hij klonk alsof het zijn eerste was, maar Dick Jaspers had zo net zijn 57e Grand Prix driebanden in Nederland gewonnen. ,,Ik ben er echt heel blij mee, hoor, want het is niet makkelijk om in eigen land een toernooi te winnen’’, sprak hij een paar minuten nadat hij in De Hazelaar in Rosmalen de finale had gewonnen van Jean Paul de Bruijn met 40-27 in 24 beurten.

 

 

Het was zijn eerste dit jaar, in de tweede Grand Prix van dit seizoen. Jean Paul de Bruijn won de eerste in Vlaardingen en stond opnieuw in de finale, wat aangeeft hoe veel progressie de Zeeuw dit jaar op alle fronten heeft gemaakt.

Dick Jaspers speelde veruit zijn beste partij tegen Raimond Burgman in de halve finale: winst met 40-17 in 9 beurten. ,,De beste wedstrijd die ik de laatste maanden heb gespeeld’’, concludeerde Jaspers. ,,Ik heb bijna niets fout gedaan, heel veel moeilijke posities opgelost en sterk van begin tot einde.’’ Die partij gaf hem vertrouwen voor de finale tegen Jean Paul de Bruijn.

Jaspers, altijd vol respect voor zijn tegenstanders: ,,Het zijn twee fantastische biljarters, Raimond Burgman en Jean Paul de Bruijn. Technisch, tactisch heel sterk, altijd gevaarlijk, ook al heb je ze op een grote achterstand gezet. Je moet tegen dat soort jongens altijd op je hoede blijven. Dat heb ik gedaan.’’

In de finale sloeg Jaspers de kloof in de negende beurt met een serie van tien (23-9). Daarna heb ik het toch wel tien beurten moeilijk gehad, hoor. Het liep niet meer zo lekker en ik moest toch oppassen. Jean Paul kan zo maar een grote serie maken en terugkomen in de partij. Maar goed, ik kon het mooi afmaken en gelukkig weer een finale winnen. Ik heb er best een paar verloren de laatste tijd. Dat waren dan wel finales in de World Cups, niet te vergelijken met een Grand Prix, maar toch ben ik blij met elke overwinning in een finale.’’

 

 

Dinsdagavond vertrekt Jaspers naar de World Cup in Vietnam. ,,Goh, wat een reis weer’’, verzucht hij al op voorhand. ,,Twee keer zeven uur met een tussenstop in Dubai. Maar ach, ik moet er maar positief tegenaan kijken. Ik hoef zelf niets te doen en kan lekker zitten en lezen.’’

De Grand Prix van Rosmalen kreeg een podium met Dick Jaspers, Jean Paul de Bruijn, Raimond Burgman en John Tijssens, die terugkeerde in de Grand Prix en die comeback vierde met een gedeelde derde plaats. Jaspers haalde een eindgemiddelde van 2.130.

Dave Christiani, Jeffrey Jorissen, Glenn Hofman en Jean van Erp haakten af in de kwartfinales van het toernooi. Het hoogste niveau werd gehaald in de halve finales: Jaspers versloeg Burgman met 40-17 in 9, De Bruijn won van Tijssens met 40-14 in 18.

De eindstand van de Grand Prix in De Hazelaar met gemiddeldes en hoogste serie:
1 Dick Jaspers 2.137-13
2 Jean Paul de Bruijn 1.658-12
3 Raimond Burgman 1.496-8
4 John Tijssens 1.391-9
5 Glenn Hofman 1.651-10
6 Jean van Erp 1.483-9
7 Jeffrey Jorissen 1.355-8
8 Dave Christiani 1.265-7
9 Barry van Beers 1.514-13
10 Therese Klompenhouwer 1.417-9
11 Frans van Schaik 1.392-11
12 Raymund Swertz 1.255-11
13 Harrie van de Ven 1.253-8
14 Roland Uijtdewillegen 1.236-8
15 Kay de Zwart 1.168-8
16 Sander Jonen 1.030-7.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Henry Thijssen