ROSMALEN – John Tijssens zorgde vrijdagavond voor een huzarenstukje door Jean van Erp, een doorgewinterde Grand Prix speler, uit de halve finale van het toernooi in Rosmalen te houden. Tijssens versloeg Van Erp met 40-36 in 26 beurten en gaf daarmee zijn come-back op het podium glans. De Grand Prix van Rosmalen gaat zaterdag naar de climax.

 

 

John Tijssens treft om 13.00 uur in de halve finale Jean Paul de Bruijn. In de andere halve eindstrijd speelt Dick Jaspers tegen Raimond Burgman.

 

 

Jaspers was de beste winnaar in de kwartfinales door Dave Christiani te verslaan in 16 beurten (40-19, serie 13). Raimond Burgman werd ook nauwelijks bedreigd door Jeffrey Jorissen (40-27 in 25) en Jean Paul de Bruijn versloeg de ster van de vorige Grand Prix, Glenn Hofman, met 40-30 in 20 beurten.

 

 

In de achtste finales was Jean Paul de Bruijn de beste winnaar: 40-18 in 21 beurten tegen Sander Jonen. Dick Jaspers versloeg Kay de Zwart in 23 beurten, Dave Christiani rekende af met Therese Klompenhouwer in 30 beurten, Jeffrey Jorissen was de betere tegen Roland Uijtdewillegen in 30 beurten, Glenn Hofman versloeg Harrie van de Ven in 23 beurten, Jean van Erp won eveneens in 23 beurten van Barry van Beers en John Tijssens had een betere eindsprint tegen Frans van Schaik: 40-36 in 37.

 

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Paul Brekelmans

ROSMALEN – Het echec van een tegenvallend WK is nog niet echt verwerkt. Therese Klompenhouwer, onttroond als wereldkampioene, heeft zich dagenlang afgevraagd wat er mis is gegaan in de mondiale titelstrijd voor dames, vorig weekend in het Belgische Zoersel. Ze was er met hoge verwachtingen naartoe gereisd, goed in vorm, vast van plan om haar derde wereldtitel op te halen. Maar één slechte partij, tegen Marianne Mortensen uit Denemarken, verstoorde alle illusies.

Zes dagen later stond ze donderdag in de Grand Prix van Rosmalen aan de tafels. Met een zekere twijfel over vorm en zelfvertrouwen, maar wel getergd en vastberaden om een kleine misstap in haar carrière voor even te vergeten.

Drie partijtjes in de eerste ronde van de knock-out in De Hazelaar en hoppaaaa… De wraak van de kampioene was niet mals. Twee overwinningen, één keer een krap verlies tegen Jean Paul de Bruijn, maar over drie partijen wel 1.616 gemiddeld. O, o, o, Therese… wat een bizarre week.

Verliezen kan, op een WK. Maar van Marianne Mortensen, een lieve, kleine Deense die een ronde later met 0.300 gemiddeld van de tafel stapte? Wij durven te beweren: als Therese honderd keer tegen deze dame speelt, dan wint ze er gegarandeerd 99. Maar laat het nou zaterdag net die ene dag zijn…

De realiteit was langzaam doorgedrongen, de echte Therese stond een dag later weer voor de camera’s van Kozoom met een eerlijk verhaal. En bruisend van ambitie. Ik kom terug, hoor, klonk het stoer. Ik hoop dat er volgend jaar weer een WK is en dan ga ik absoluut voor mijn derde titel.’’

 

 

Frans van Schaik, op een ander niveau, is ook zo’n vreemd verhaal. De entertainer van de Masters, dit jaar, maar ook de schlemiel aan het biljart. De jolige Amsterdammer kon geen fatsoenlijke bal uit zijn keu krijgen en speelde een gemiddelde waarvoor hij zich maanden heeft geschaamd. Kader Fransie, zoals hij gekscherend wordt genoemd op de chat van Kozoom, kon toch wel beter driebanden dan hij daar had laten zien?

En ja… dat kan hij, Frans van Schaik. Kijk maar naar de eerste ronde van het hoofdtoernooi in De Hazelaar. Winnen van Barry van Beers, van Raymon Groot en van René Dericks… en 1.600 gemiddeld. Kijk, Frans, zo kennen we je weer, zo zien we je veel liever. Biljarten moet je, zonder al te veel praatjes. De rest is maar bijzaak, al zal je voor de bezoekers van de Masters altijd als de showmaster van het driebandenwereldje door het leven gaan.

 

 

De geplaatste spelers voor de volgende ronde van de GP in Rosmalen:

 

Poule A:

1 Raimond Burgman 6-1.481-8

2 Sander Jonen 4-1.063-7

 

Poule B:

1 Dick Jaspers 6-2.033-10

2 Kay de Zwart 2-1.180-8

 

Poule C:

1 Jean van Erp 4-1.440-8

2 Harrie van de Ven 4-1.438-8

 

Poule D:

1 Dave Christiani 4-1.256-6

2 Roland Uijtdewillegen 4-1.184-7

 

Poule E:

1 Jean Paul de Bruijn 6-1.538-11

2 Therese Klompenhouwer 4-1.616-9

 

Poule F:

1 Frans van Schaik 6-1.600-11

2 Barry van Beers 4-1.512-10

 

Poule G:

1 Glenn Hofman 4-1.666-10

2 Raymund Swertz 4-1.172-11

 

Poule H:

1 Jeffrey Jorissen 5-1.318-8

2 John Tijssens 3-1.300-9.

 

De partijen voor de eerste knock-out ronde vrijdag:

 

14.00:

Jaspers-De Zwart

Christiani-Klompenhouwer

Jorissen-Uijtdewillegen

Burgman-Swertz

 

16.00:

De Bruijn-Jonen

Hofman-Van de Ven

Van Erp-Van Beers

Van Schaik-Tijssens.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto Therese Klompemhouwer ©Paul Brekelmans, foto Frans van Schaik ©Ton Smilde

ROSMALEN – John Tijssens heeft de laatste kwalificatie van de Grand Prix in De Hazelaar in Rosmalen met glans overleefd. Na lange tijd van absentie staat de Brabander vandaag (woensdag) voor het eerst weer in het hoofdtoernooi van een Grand Prix toernooi. Zijn eerste tegenstander is Jerry Hermans. Jack van Peer was een van de uitblinkers op dinsdag in de kwalificatie met een serie van 14.

 

 

Peter Vlaar bood in Poule A van de laatste kwalificatie nog de meeste tegenstand tegen Tijssens: 30-25 in 30 beurten. Tegen Bert van Manen werd de wervelwind helemaal niet bedreigd in een eenrichtingspartij: 30-13 in 14 beurten. Peter Vlaar gaat als tweede mee naar de volgende poulefase.

Raymund Swertz handhaafde zich ook op het hoge niveau dat hij in deze voorronde demonstreert. De Limburger won in 19 en 25 beurten van Wim van den Berg en Richard de Bruin. Herman Slikker werd tweede, ook met vier matchpunten.

De artistiek biljarter René Dericks, die op het EK in Brandenburg ook al meedeed aan het kegelbiljart, komt ook in het driebanden uitstekend voor de dag. Hij werd met 4 punten en 0.869 poulewinnaar voor Wim van Cromvoirt.

 

 

Wil Janssen en Robert van Stevendaal, ook vooral bekend als kaderspeler, plaatsten zich als nummers één en twee in Poule D met respectievelijk 0.710 en 0.670. Volkan Cetin, erkend World Cup speler, was de beste in Poule E voor Jeffrey van Nijnatten.

Poule F had de sterkste samenstelling in deze kwalificatieronde met Harrie van de Ven, Raymon Groot, Albert Kooistra en Emilio Sciacca. De poulewinst was voor Harrie van de Ven voor Raymon Groot. Sciacca speelde 1.217, maar eindigde zonder matchpunten.

Jack van Peer en Wilco van Wijk haalden het in Poule G voor Ruud Nieuwenburg en Marcel van Berkel. Jack van Peer schitterde met een serie van 14, de hoogste van deze ronde. Paul Bruijstens en Tom Beemsterboer eindigden ongeslagen in Poule H voor Henriek Hanegraaf en Hans Handgraaf.

 

De geplaatste spelers:

 

Poule A:

1 John Tijssens 4-1.363-9

2 Peter Vlaar 2-1.166-8

 

Poule B:

1 Raymund Swertz 4-1.363-6

2 Herman Slikker 4-1.176-7

 

Poule C:

1 René Dericks 4-0.869-6

2 Wim van Cromvoirt 2-0.742-7

 

Poule D:

1 Wil Janssen 2-0.712-3

2 Robert van Stevendaal 2-0.670-5

 

Poule E:

1 Volkan Cetin 4-0.779-8

2 Jeffrey van Nijnatten 2-1.145-6

 

Poule F:

1 Harrie van de Ven 4-1.250-5

2 Raymon Groot 2-0.964-7

 

Poule G:

1 Jack van Peer 4-0.952-14

2 Wilco van Wijk 4-0.923-7

 

Poule H:

1 Paul Bruijstens 4-0.882-5

2 Tom Beemsterboer 4-0.869-4.

 

 

De partijen voor woensdag in de eerste ronde met de geplaatste spelers:

11.00:

Raimond Burgman-Paul Bruijstens

Sander Jonen-Peter Vlaar

Jerry Hermans-John Tijssens

Jeffrey Jorissen-Tom Beemsterboer

 

13.00:

Jean van Erp-Harrie van de Ven

Huub Wilkowski-Wim van Cromvoirt

Barry van Beers-René Dericks

Frans van Schaik-Raymon Groot.

 

De vervolgpartijen zijn om 15.00, 17.00, 19.00 en 21.00 uur.

 

Tekst: Frits Bakker

ROSMALEN – John Tijssens en Raymund Swertz waren de hoogvliegers in de pre-kwalificatie van de Grote Prijs in Rosmalen. Van de vier poules die zijn gespeeld, zijn Tijssens en Swertz de uitblinkers met gemiddeldes van 1.562. Tijssens speelde zijn partijen van 25 caramboles uit in 13 en 19 beurten, Swertz in 18 en 14 beurten.

 

 

Poule A:
Henriek Hanegraaf plaatst zich met twee overwinningen en 0.862 voor John van Essen met twee punten en 0.710. Hans de Bruin mist de kwalificatie op moyenne.

Poule B:
Richard de Bruin wint zijn laatste partij tegen Jos Goverde met 25-8 in 14 beurten (1.785). Daarmee werkt hij zijn slechte start weg: verlies tegen Marcel van Berkel met 25-18 in 29 beurten. Van Berkel is poulewinnaar, ongeslagen met 0.724. De Bruin eindigt met 2 punten en 1.000.

Poule G:
Zowel Raymund Swertz als Jack van Peer blijft ongeslagen, Swertz met 1.562 gemiddeld, Van Peer met 0.943. Robert Koster en Riny Zwiers kunnen tegen dat geweld niet op.

Poule H:
Hans Handgraaf wint de beslissende partij voor de tweede kwalificatieplaats tegen Monique Wilkowski met 25-8 in 23 beurten. Tijssens gunt Handgraaf maar 9 punten en Jim Anneveldt maar 7. Tweede na Tijssens is Handgraaf met 0.944.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Swertz, Tijssens

ZOERSEL – De 41-jarige Japanse Orie Hida was ooit de eerste wereldkampioene in het driebanden voor dames. Dertien jaar later stond ze zondagmiddag in Zoersel (België) weer op het hoogste podium en verborg ze haar emotiesk weer net zo intens en ingetogen toen het Japanse volslied door de speelzaal klonk. Met de overwinning, goed voor haar vierde wereldtitel in totaal, bekroonde de Aziatische routinier het toernooi waarin de Nederlandse Therese Klompenhouwer na twee titels werd onttroond en de 20-jarige Koreaanse Mi Rae Lee net als vorig jaar de druk van de finale niet aankon.

De twee andere Nederlandse deelneemsters, Karina Jetten en Mirjam Pruim-Emmens kwamen niet door de voorronden. Jetten boekte één overwinning in drie partijen.

Op de slotdag van het zevende WK versloeg Orie Hida eerst Gülsen Degener in een thriller met één carambole verschil (30-29 in 47 beurten). De piepjonge Mi Rae Lee, die oogt als een lief en aardig schoolmeisje, leek klaar te zijn voor de greep naar goud na winst op de Deense Marianne Mortensen (30-8 in 26), maar verbleekte in de finale. De meer dan twintig jaar oudere Japanse was de beste in de finale tussen twee stijlvolle, maar ook tamelijk trage speelsters met 30-19 in 37 beurten.

 

 

De minzame lach op het gezicht van de nieuwe kampioene ging gepaard met eindeloze buigingen naar de tegenstander, de arbiter en de toeschouwers in de mudvolle speelzaal van De Kapel. Veel meer dan een ‘I am so happy’, met toegeknepen ogen, kon ze daarna niet delen met de verslaggevers en later voor de camera’s van Kozoom. De ongehuwde Japanse, die op het vorige WK onthulde dat ze zo graag wil trouwen en een kindje krijgen, is een toonbeeld van eenvoud en vriendelijkheid in het selectieve gezelschap van damesbiljartsters.

Ze was dolblij met de titel, niet met het niveau waarop ze had gespeeld, maar dat kon eigenlijk niet één van de zestien speelsters zijn. Van de deelnemers eindigde niemand boven de één gemiddeld, alleen de onttroonde Therese Klompenhouwer kwam er met 0.980 nog het dichtst in de buurt. De hoogste serie (acht) werd gedeeld tussen Orie Hida en Mi Rae Lee, die er haar partij tegen Marianne Mortensen mee uitmaakte.

De Deense, voor het eerst op het podium van een WK, verrichte zaterdagavond een klein mirakel door Therese Klompenhouwer als de topfavoriet uit het toernooi te stoten. Dat werd de Nederlandse op de finaledag nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt, toen Mortensen in de halve finale slechts 8 keer scoorde en de 0.400 niet haalde.

De Aziatische finale maakt duidelijk dat het damesbiljarten in Zuid-Korea en Japan meer en jongere talenten heeft dan in Europa. Therese Klompenhouwer was de enige die deze hegemonie kon doorbreken met twee opeenvolgende titels in 2015 en 2016. De toekomst van het driebanden voor dames, benadrukte ook Orie Hida, ligt onder meer in handen van Mi Rae Lee, die in dit toernooi demonstreerde over een prachtige techniek te beschikken, maar te veel ups en downs had en zoals vorig jaar (tegen Klompenhouwer in de finale) op het beslissende moment niet kan toeslaan.

Het zevende wereldkampioenschap was niet gezegend met veel hoogtepunten. Twee partijen, van Therese Klompenhouwer en Orie Hida, in 15 en 17 beurten, en de slotserie van Mi Rae Lee (acht) waren het beste wat er op het wereldpodium was te zien. Behalve de jonge Koreaanse diende zich geen nieuw talent aan. De podiumplaatsen waren verder voor de gevestigde speelster, die al jarenlang op WK’s en andere internationale toernooien rondlopen.

De Belgische Danielle le Bruyn haalde de finaleronde niet. Het was haar niet kwalijk te nemen, omdat ze een maandenlange, harde voorbereiding achter de rug heeft. Gülsen Degener, die nog nooit een finale speelde op een WK, was er dichtbij. Ze had na een mooie start (tien caramboles voorsprong) kansen om Orie Hida te verslaan, maar werd geveld door een inzinking in het tweede deel en miste de finaleplaats op één simpele carambole. ,,Ik was klaar om eindelijk de titel te veroveren”, zei de Turkse na afloop. ,,Maar ik hoop dat ik de inspiratie kan vinden om te blijven biljarten en sterk terug te komen.”

 

 

De eindstand van het WK (gemiddeldes, hoogste serie):

 

1 Orie Hida (Japan) 0.878-8

2 Mi Rae Lee (Zuid-Korea) 0.640-8

3 Gülsen Degener (Turkije) 0.703-6

3 Marianne Mortensen (Denemarken) 0.601-6

5 Therese Klompenhouwer (Nederland) 0.980-5

6 Shin Young Lee (Zuid-Korea) 0.744-5

7 Jaimie Buelens (België) 0.569-4

8 Namiko Hayashi (Japan) 0.545-3.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s: Ton Smilde/Kozoom

HALLE-ZOERSEL – Hoe vaak hebben ze in tien jaar tegen elkaar gespeeld: Therese Klompenhouwer, de tweevoudige wereldkampioene, en Marianne Mortensen, de 53-jarige Deense speelster zonder opvallend palmares. Tien keer? En altijd won Therese Klompenhouwer, tot die ene wedstrijd, deze zaterdagavond op het WK voor dames in Halle-Zoersel. De Nederlandse titelverdedigster speelde verre van goed, Marianne Mortensen steeg boven zichzelf uit en won met 30-26 in 34 beurten.

 

 

Kansen verkeken dus voor Therese Klompenhouwer op een derde wereldtitel op rij. Korte reactie van haar kant: ,,Het was niet goed.” Daarna, stilte…

Marianne Mortensen was dolgelukkig. ,,Mijn eerste keer dat ik van Therese win, ik ben er heel blij mee”, zei de Deense uit Aarhus, die samen met haar man de zorg heeft over tien kinderen in de leeftijd van 0 tot 6 jaar.

 

 

Wie de overgebleven kanshebbers dan wel zijn? Orie Hida, de 41-jarige Japanse met drie wereldtitels op haar naam. Mi Rae Lee, de jonge Koreaanse, die vorig jaar al in de finale stond. En Gülsen Degener, met nog geen grote titel op haar naam, maar wel heel goed in de partij voor de kwartfinale tegen de andere Koreaanse, Shin Young Lee.

 

De halve finales voor zondag:

Marianne Mortensen-Mi Rae Lee

Gülsen Degener-Orie Hida

 

 

Twee winnaars kwamen boven de één gemiddeld in de vier kwartfinales, Marianne Mortensen speelde voor zichzelf een historische partij tegen Klompenhouwer in 34 beurten, alleen Mi Rae Lee kan haar talenten nog maar niet laten zien. Bizar was vooral ook dat Namiko Hayashi, haar Japanse tegenstander, al helemaal de weg kwijt was: voor een kwartfinale op een WK is 61 beurten voor 25 caramboles natuurlijk veel te veel.

De kenners wijzen nu Orie Hida als de grote kanshebster aan, omdat Mi Rae Lee niet in grootse doen is, Marianne Mortensen al lang blij is dat ze op het podium staat en Gülsen Degener wel het toernooi van haar leven moet spelen om deze titel op haar naam te schrijven. Toch gelooft ze in haar kansen na het vreugdedansje voor de camera’s: ,,Ik wil natuurlijk winnen”, zei ze zelfverzekerd.

Bij Klompenhouwer was de teleurstelling groot. Vooral tegen Mortensen was een verliespartij haast onvoorstelbaar, hoezeer de Deense zich kennelijk ook heeft verbeterd dit jaar. De Nederlandse zei voorafgaand aan het WK: ,,Ik zal sterk en scherp moeten zijn, want de concurrentie wordt elk jaar sterker.” Twee dagen van voorronden in het WK konden dat niet bevestigen. Het niveau van de voorronden lag zelfs lager dan de vorige jaren. Therese zelf sprong er weer bovenuit met een gemiddelde boven de één: 1.086 tegen vorig jaar 1.293.

Drie speelsters slechts kwamen boven de 0.700: behalve Klompenhouwer alleen Orie Hida met 0.903 en Shin Young Lee met 0.728. Mi Rae Lee, van wie veel werd verwacht, haalde niet de 0.781 in de voorronden die haar vorig jaar naar een plaats in de finale leidden.

Waar dat aan lag? De biljarts moeilijker dan vorig jaar in Korea? Is er nou meer sprake van stilstand of een kleine achteruitgang dan van progressie. Kijk ook naar de hoogste series: vorig jaar 9, 8 en 7. Dit jaar in de voorronden: 7, 6 en 5.

Vijf van de acht kwartfinalisten schommelden tussen de 0.584 en 0.646. Therese Klompenhouwer leek in een mooie opbouw: 24 beurten in de eerste, vijftien in de laatste partij, de beste partij van twaalf wedstrijden in de voorronden (1.666).

Moest het WK na die povere voorronden nog op gang komen? Het leek er wel op, want in drie van de vier partijen werd er bij vlagen al attractief gespeeld, vooral door Orie Hida en Gülsen Degener. Die twee routiniers treffen elkaar morgen in de halve finales.

 

De ranglijst na de voorronden van de geplaatste speelsters:

1 Therese Klompenhouwer 6-1.086-7

2 Orie Hida 6-0.903-6

3 Shin Young Lee 6-0.728-6

4 Namiko Hayashi 4-0.646-5

5 Mi Rae Lee 4-0.644-6

6 Gülsen Degener 4-0.632-4

7 Jaimie Buelens 4-0.588-4

8 Marianne Mortensen 4-0.584-4.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Ton Smilde

BRANDENBURG – Twee dolgelukkige Turken, Tayfun Tasdemir en Can Capak, omhelsden elkaar in de arena van het Europees kampioenschap na de overwinning in de finale tegen de onttroonde kampioen Nederland. De nieuwe Europese kampioen driebanden voor landenteams heet Turkije na een spectaculair slot van het toernooi in de Stahlpalast in Brandenburg. De Turkse routiner Tasdemir en de nog altijd jonge belofte Capak werden beloond met een staande ovatie. Voor Tasdemir was het zijn tweede Europese titel, voor Capak zijn eerste grote internationale succes. ,,Ik ben zo trots voor ons team en voor Turkije.”

De finale gaf na afloop een volstrekt logische score te zien, omdat de Turken een veel betere vorm demonstreerden dan de twee Nederlandse titelhouders 40-19 in 14 beurten. Veel sensationeler was de wonderbaarlijke comeback van Tayfun Tasdemir en Can Capak in de halve finale tegen Griekenland. De knock-out voor de latere kampioen dreigde bij een schier hopeloze tussenstand van 30-9 in 15 beurten. Tasdemir: ,,We werden in die eerste helft volkomen onder de voet gelopen en konden helemaal niets terugdoen.” De peptalk tussen de twee Turken in de pauze deed wonderen.

 

 

Plotseling stond er in die tweede helft een herboren team aan de tafel, met een weergaloos sterke Tasdemir en een bij vlagen briljant spelende Capak. De score werd eerst, na een eerste opleving met negen, teruggebracht naar 30-20, vervolgens naar 32-29 en in de twintigste beurt namen de Turken voor het eerst de leiding (35-33). De ommekeer in de wedstrijd was verbazend: de eerst zo sterke Grieken werden geveld door een onverwachte black-out. Waar de Turken finishten met 9-4-5-2-4-1, waren Nikos Polychronopoulos en Kostas Kokkoris monddood gemaakt met een povere reeks van 0-1-1-1-0-0-0, goed voor een eindstand van 40-33 in 22 beurten.

,,Het is de magie van het biljarten, het verschil tussen veel en weinig score”, stelde Polychronopoulost gelaten vast. ,,Voor de pauze liep het bij ons allemaal goed, daarna was het andersom. Wij kunnen onszelf niets verwijten, we hebben een heel goed toernooi gespeeld.”

De omslag in de burenruzie gaf het Turkse koningskoppel vleugels voor de finale. Tasdemir: ,,We moesten heel sterk eindigen om de tweevoudig Europees kampioen te kunnen verslaan. Het teamwork was fantastisch en in die beslissende serie van 13 hebben we het kampioenschap verdiend. Dat spreekt uit de finaleronde, waarin we bijna twee gemiddeld hebben gespeeld.”

Dick Jaspers erkende: ,,We zijn in de finale niet in de wedstrijd geweest en hebben geen kans gehad om de Turken af te stoppen.” Raimond Burgman: ,,We zijn verslagen door een fantastisch tegenstander. Daarom zijn we niet teleurgesteld. Het had een hattrick kunnen zijn, maar na twee keer goud is zilver ook een mooie beloning.”

Het podium werd gecompleteerd door Griekenland en Denemarken.

Halve finales:
Nederland-Denemarken 40-23 in 24
De vlotte start van de Nederlanders, met een voorsprong van 25-1 in zes beurten, is beslissend voor de wedstrijd. Het wordt ook nog 21-7, onder meer door twee gelukstreffers van Dick Jaspers en wat de Denen ook proberen, ze krijgen het ritme niet te pakken. Lars Dunch is de beste van de twee, Allan Schröder is niet op zijn best en het totaal is te weinig om de tegenstander te bedreigen. De Denen zijn aimabele verliezers en leggen zich in de eindfase neer bij het meesterschap. Het Hollandse collectief slaat toe met kleine series en vooral veel degelijk spel.

Turkije-Griekenland 40-33 in 22

De Turken kwamen wonderbaarlijk terug uit geslagen positie. Het begin van de wedstrijd werd gedomineerd door de Grieken, die met Nikos Polychronopoulos en Kostas Kokkoris een frisse, sterke indruk maakten en een comfortabele voorsprong namen: 30-9 in 15 beurten. Tayfun Tasdemir: ,,We speelden een beetje ongelukkig en kregen geen vat op het spel.” De partij draaide volledig om na de pauze, waarin de Turken elkaar in een stevige pep-talk hadden toegesproken. De ruime voorsprong werd teruggebracht door een serie van 9, gevolgd door 9 en 2. Vanaf dan waren het alleen nog de Turken die heersten. In de 20e beurt was de score in het voordeel van Tasdemir/Capak (35-33) en twee beurten later maakte Tasdemir de winnende carambole: 40-33.

De eindstand (gemiddelde, hoogste serie):

1 Turkije 1.869-13
2 Nederland A 1.467-10
3 Griekenland 1.666-9
3 Denemarken 1.100-8
5 België A 1.328-10
6 Frankrijk 1.462-9
7 Nederland B 1.084-8
8 Turkije B 1.205-6
9 België B 1.254-7
10 Duitsland A 1.072-7
11 Oostenrijk 1.062-12
12 Finland 1.052-5.

De rangschikking van dit Europees kampioenschap is bepalend voor de plaatsing voor het Wereldkampioenschap voor landenteams volgend jaar in Viersen, waar voor het eerst slechts met 16 teams wordt gespeeld.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom

BRANDENBURG – Het Nederlands A team, titelhouder op het Europees kampioenschap met Dick Jaspers en Raimond Burgman, heeft de halve finale bereikt door een overwinning op het B-team van Nederland: 40-26 in 25 beurten. Morgen, vrijdag, in de halve finale, speelt Nederland om 11.30 uur tegen Denemarken met Allan Schröder en Lars Dunch.

De andere halve finale gaat tussen Griekenland en Turkije A. Het Duitse thuisteam, de Belgen met Frédéric Caudron en Steven van Acker, Frankrijk en het Turkse B-team met Semih Sayginer werden uitgeschakeld in de kwartfinales.

 

 

De Europese kampioen Nederland kwam in de derby tegen Oranje B, met Jean van Erp en Dave Christiani niet echt in gevaar. Het stond al snel 13-2, 20-10 na negen beurten en uiteindelijk konden Jaspers en Burgman het soepel afmaken.

Griekenland, dat als beste runner-up mee naar de kwartfinales ging, verraste met winst op België (40-31 in 22). De Fransen kwamen na een grote achterstand tegen Denemarken nog ver terug, maar struikelden net voor de finish: 40-37 in 32. Turkije A won moeiteloos van Turkije B met 40-14 in 17, de beste partij uit de kwartfinales.

Vrijdag 11.30:
Nederland A-Denemarken
Griekenland-Turkije A
Alles live op kozoom.com
 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Ton Smilde/Kozoom

WROCLAW – Eind juli vindt in het Poolse Wroclaw de tiende editie plaats van de World Games (20-30 juli 2017). Dit multisportevenement geldt als de Olympische Spelen voor niet-olympische sportdisciplines en wordt georganiseerd door de International World Games Association (IWGA).In Wroclaw nemen circa vierduizend atleten uit meer dan honderd verschillende landen het in 31 sporten tegen elkaar op.

 

Nederland
Nederland heeft zich tot nu toe in twaalf sporten gekwalificeerd: bowlen, handboogsport, inline-skaten, jiu jitsu, kanopolo, karate, kickboksen, korfbal, powerliften, touwtrekken en wakeboarden. En, sinds deze week ook in biljart.

Biljart
Het biljarttoernooi wordt afgewerkt in de Centennial Hall van het Wroclaw Congress Center, en duurt van 26 tot en met 30 juli. Gespeeld worden de varianten driebanden voor mannen, 9-ball poolbiljart voor heren en dames, en 15 reds snooker.

Voor het poolbiljart zijn helaas geen Nederlandse deelnemers zijn geplaatst. Weliswaar staan Nederlandse poolspelers nummer 4 en 5 op de Europese Ranking en hebben zij ook twee EK-titels gepakt, maar helaas niet die in 9-ball variant die wordt gespeeld op de World Games.

Wel is in het driebanden een Nederlander actief, een absolute wereldster: regerend nummer één van de wereld Dick Jaspers. Zijn goede prestaties op het EK in Brandenburg verzekerden hem van een plek op de World Games. Jaspers heeft inmiddels zijn deelname bevestigd.

 

 

Samenwerking en online platform
De deelnemende Nederlandse bonden werken, met ondersteuning van NOC*NSF en onder aanvoering van het KNKV, samen toe naar de World Games. Op 20 april presenteerden zij een online platform, waarop het publiek de Nederlandse delegatie kan volgen op weg naar en tijdens de World Games in Wroclaw.
 

Meer informatie over de World Games

Meer informatie over de World Games

Tickets voor de World Games

Gedetailleerd wedstrijdschema

 

Wedstrijdschema NL per dag (sporten op alfabetische volgorde)
 

Donderdag 20 juli
Openingsceremonie

Vrijdag 21 juli
Korfbal

Zaterdag 22 juli
Bowlen, korfbal

                                                     
Zondag 23 juli
Korfbal                                         
                                                     
Maandag 24 juli

Bowlen, inline-skaten, korfbal

Dinsdag 25 juli
Inline-skaten, karate, korfbal, powerliften, wakeboarden

Woensdag 26 juli
Biljart, kickboksen, powerliften, wakeboarden

Donderdag 27 juli
Biljart, wakeboarden

Vrijdag 28 juli
Biljart, jiu jitsu, kanopolo, kickboksen, muaythai* (wakeboarden**)

Zaterdag 29 juli
Biljart, handboogsport, jiu jitsu, kanopolo, muaythai*, touwtrekken

Zondag 30 juli
Biljart, handboogsport, kanopolo, muaythai*, touwtrekken
Sluitingsceremonie

 

*Kwalificatieprocedure voor World Games loopt nog.

**Reservedag

 

Tekst: Rolf Slotboom/World Games 2017

Foto Dick Jaspers  ©Ton Smilde/Kozoom

BRANDENBURG – De Belg Frédéric Caudron en de Italiaan Marco Zanetti spelen om 18.00 uur zondagavond de finale van het Europees kampioenschap driebanden. De twee voormalige ploegmaats van het gouden Agipi team wonnen in de halve finales respectievelijk van Dick Jaspers en David Martinez. Frédéric Caudron veroverde twee keer eerder in zijn carrière de Europese titel, Marco Zanetti was één keer de beste van Europa.

De Belgische allrounder nam tegen Jaspers een voorsprong van 24-8, maar twee beurten later had de Nederlander de score weer gelijk gezet door series van vijf en elf in de 12e en 13e beurt (24-24). In de laatste fase was Caudron het meest trefzeker. Jaspers kreeg nog kansen op 33-30. Twee beurten later, met zes en één, ging Caudron naar het einde: 40-30 in 19 beurten.

,,Het was geen fantastische partij, maar wel een mooi scoreverloop”, zei Caudron na afloop. ,,Ik had een mooie voorsprong, maar met Jaspers weet je nooit. Hij kan in een paar beurten terug in de partij zijn. Dat gebeurde ook, maar gelukkig kon ik het daarna wel afmaken.”

Jaspers kon terugkijken op een sterk toernooi en doet goede zaken voor zijn eerste plaats op de wereldranglijst. De Nederlander komt later in de week ook nog in actie in het kampioenschap voor landenteams, waarin hij met Raimond Burgman de Europese titel verdedigt.

Marco Zanetti zette zijn aanval in het begin van de partij tegen David Martinez in met series van 7 (4e beurt) en 9 (7e beurt), waardoor hij een kloof sloeg naar 23-9 en even later 29-11. De Spanjaard had geen sprankje geluk in zijn spel. Zanetti: ,,Op het eind van de partij kreeg ik wat moeilijke posities, maar mijn voorsprong was groot genoeg om riant te eindigen.” De eindscore: 40-30 in 19.

Voor Caudron was het de derde keer op rij dat hij een belangrijke partij won van Jaspers na de World Cup finale in Vietnam (40-20 in 17) en de World Cup finale in Bursa (40-14 in 7).

Marco Zanetti keek vooruit naar de finale en riep onmiddellijk de historische halve finalepartij op het EK vier jaar geleden in de herinnering. Caudron evenaarde in die partij tegen Zanetti het wereldrecord serie (28), desondanks won de Italiaan de wedstrijd. Daarna veroverde hij Europees goud in de finale tegen Christian Rudolph.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto: Dick Jaspers