ANKARA – Het eerste goud was al binnen, de tweede gouden plak was twee dagen later de beloning voor een super geslaagd weekend. De Nederlandse sport heeft ook echte leeuwinnen en winnaars op het biljartpodium. Therese Klompenhouwer won in Ankara vrijdag het Europees kampioenschap individueel driebanden voor dames en twee dagen later met Karina Jetten ook EK goud voor teams. Het Nederlandse damesbiljarten staat daarmee ver boven alle andere Europese landen waar driebanden wordt gespeeld.

Het oranje bolwerk heeft ook grote winnaars bij de dames in wielrennen, atletiek, voetbal en hockey, maar toont die hegemonie nergens zo indrukwekkend in het biljarten. Dat komt voornamelijk door Therese Klompenhouwer, die alle Europese titels (11 in totaal) in de historie van het damesbiljarten mee naar Nederland nam. Twee keer werd in recente jaren ook een Europees teamkampioenschap gespeeld, twee keer won Nederland: vorig jaar Therese met Monique van Exter, dit weekend Therese met Karina Jetten.7

 

 

Dit jaar werd Turkije, een land met vele biljarters, maar geen concurrenten voor Therese, verslagen in de finale. In de finale versloeg Therese Klompenhouwer een aloude rivale, Gülsen Degener, met 30-19 in 29 beurten. Karina Jetten versloeg Güzin Mujde Karakasli met 30-19 in 43. De tegenstand voor Nederland was het grootst in de halve finale waar Denemarken (Charlotte Sörensen, Nanna Petersen) niettemin ook allebei werden verslagen.

 


 

Het beste voorbeeld van Therese’s suprematie is dat de Nederlandse vrijwel alleen partijen boven de 1 gemiddeld speelde en één zelfs met bijna 2 gemiddeld. In het individuele kampioenschap met 24 speelsters, speelde de helft partijen van onder een half gemiddeld en alleen Karina Jetten, Gülsen Degener en Jaimie Buelens bij uitzondering een partij van net 1 gemiddeld.

Het 11e Europees kampioenschap was zelden zo zwak bezet, want in het individuele toernooi haalde niemand de 1 gemiddeld. De moyennes stegen in het teamtoernooi, waarin de spanning kennelijk minder was. Nederland stond op het podium boven Turkije, Denemarken en België. De beloning voor Therese was bovendien dat ze naar de World Games mag in China met Jaimie Buelens als tweede speelster.

Was de Nederlandse hegemonie ooit zo groot als dit jaar? Dat mocht naar aanleiding van de lage moyennes een vraag zijn. Therese Klompenhouwer mag na 11 titels op rij vaststellen dat er als een roepende in de woestijn nog altijd geen echte tegenstand was. De Europese bond doet hard zijn best om het damesbiljarten te promoten, maar in de schaduw van Therese blijft het niveau matig en is er een groot gebrek aan profbiljartsters zoals die er in de Koreaanse profliga veel zijn.

Daar spelen wel potentiële rivalen voor Therese, maar ze zijn door het spelen in de Koreaanse liga geschorst voor wedstrijden in de reguliere wereldbond. De koningin van Europa, Therese Klompenhouwer, zit vast op haar troon. Ze kon zich dit weekend veroorloven om in de finale tegen Jaimie Buelens een offday te hebben. Zelfs op zo’n slecht moment is het onmogelijk om van Therese te winnen. De dominantie van de 11-voudige Europees kampioene inspireerde Karina Jetten in het teamtoernooi om boven zichzelf uit te groeien.

Therese, die pas getrouwd is en een gezin met twee meiden heeft, beseft maar al te goed dat ze in de Koreaanse profliga veel meer kan verdienen. De Koreaanse Ga-young Kim won zondag een groot toernooi en al voor de derde keer een hoofdprijs van zo’n 50.000 euro. Therese kreeg voor haar Europese titel zondag 1600 euro die ze met Karina Jetten moet delen. Therese verzekert echter: ,,Ik wil niet maandenlang in Zuid Korea leven om daar toernooien te spelen. Mijn levensmotto als sporter is om titels te winnen in de traditionele wereldbond. Mijn thuis is in Nederland, mijn geliefden en vrienden wonen hier. Ik woon liever in een land waar ik minder verdien met mijn sport, maar gelukkiger ben.’’

 


 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: CEB

SLUISKIL – Het slotakkoord was er één met een zeldzame apotheose. Het Zeeuwse biljartbolwerk in Sluiskil schudde op zijn grondvesten toen twee partijen in de prangende, doodstille slotminuten het vonnis moesten vellen over winnen of verliezen. Voor de Nederlandse eredivisie speelden deze zondagmiddag Dallinga en Team Eekhoorn tegen elkaar. Het stond 2-2 in de pauze van de wedstrijd en alles lag op een paar caramboles van het einde nog helemaal open. Op een cruciaal moment stond de partij Polychronopoulos tegen De Bruijn op 40-39 en ook Ceulemans tegen Van Acker was 40-39. De twee Zeeuwen hadden de winst van het team voor het grijpen, maar uiteindelijk maakte Steven van Acker wel de gelijkmaker en Jean Paul de Bruijn niet.

Het sprankelende slot gaf De Eekhoorn de volle winst (5-3, in de uitwedstrijd) en liet Dallinga met een kater achter (3-5 verlies, in de thuiswedstrijd). Zo dicht lagen net wel en net niet winnen dus in een paar luttele minuten bij elkaar op deze zondagmiddag.

De Griek Nikos Polychronopoulos was de gevierde matchwinnaar, omdat hij vanuit een haast onmogelijke positie toch nog over Jean Paul de Bruijn denderde met 40-39 in 23 beurten. Peter De Backer had eerder in de wedstrijd met een geweldige serie van 14 en winst tegen Frans van Kuyk  al voor ontluikende Zeeuwse glorie gezorgd (40-29 in 22) en Steven van Acker hield nog net de deur van succes open tegen Peter Ceulemans door gelijk te maken (40-40 in 23). Maar o, o, die gelijkmaker van Jean Paul de Bruijn, wat zat het thuispubliek daar op te wachten, zodat de wedstrijd toch nog in een verdiend gelijkspel zou eindigen. De Bruijn miste evenwel zijn laatste in een nabeurt van 3. De Eekhoorn boys blijven de nummer twee op de ranglijst, het Dallinga team zakt onder de middenmoot naar de achtste plaats.

De Brabanders omzeilden een gevreesd obstakel in het Zeeuwse, wonnen de wedstrijd en blijven gelijk oplopen met SIS Schoonmaak, dat 1 punt voor blijft doort de 8-0 overwinning in Den Haag tegen J&F Auto’s met de beste optredens voor Jean van Erp, Raymund Swertz en Raimond Burgman. Topbiljart Zundert liet in eigen huis een kostbaar puntje liggen tegen Bousema, waar Thorsten Frings belangrijk was door de 40-39 tegen Johan Loncelle en alleen Sam van Etten de andere winnaar voor Zundert was. Jeffrey Jorissen versloeg de sterke Spanjaard Sergio Jimenez, die net als hij deze week naar het WK voor landen in Viersen reist, met 40-30 in 34.

Ruben Legazpi (40 in 16), Huub Wilkowski (40 in 18), Omer Karakurt (40 in 19) en Bart Ceulemans (40 in 20) waren de beste winnaars van deze 16e speelronde.

De twee laatste teams op de ranglijst, Team Nachtwacht en Aartsbouw Sprundel, spartelen tegen in de degradatiestrijd dankzij de Turkse kopmanne Turgay Orak (gelijk tegen Anno de Kleine) en Omer Karakurt (winst op Dave Christiani).

Cues&Darts kwam met 8-0 winst tegen van DKM Tools dankzij de globetrotters Robinson Morales, Ruben Legazpi, Huub Wilkowski en Burak Hashas. Voor Burgmans leverde Bart Ceulemans een voortreffelijke wedstrijd af tegen Ronny Brants (40-25 in 20).

Tekst Frits Bakker

Foto Steven van Acker (Harry van Tiel)

 

De zestiende ronde van de Nederlandse eredivisie is slechts voor een viertal spelers zondag de aanloop naar het Wereldkampioenschap voor landenteams, dat volgende week in Viersen, Duitsland, wordt gespeeld. Voor de Nederlanders Jean Paul de Bruijn en Jeffrey Jorissen is het een laatste test om de vorm aan te scherpen. De buitenlandse spelers die zondag in de Kozoom League in Nederland spelen en daarna doorreizen naar Viersen zijn Ruben Legazpi en Sergio Jimenez die voor Spanje spelen. Eddy Merckx, samen met Jef Philipoom voor België, krijgt vrij van SIS Schoonmaak, dat met Jean van Erp als kopman speelt in Den Haag tegen J&F Auto’s.

 


 

Therese Klompenhouwer hoopt dit weekend haar tweede Europese titel te halen in Ankara, na de individuele titel van vrijdag met het landenteam. De kampioene speelt dus niet met J&F Auto’s en wordt vervangen door de Duitser Dustin Jäschke. Nikos Polychronopoulos, de kopman bij Team Eekhoorn in de uitwedstrijd tegen Dallinga, is reserve voor het Griekse team in Viersen dat speelt met Kokkoris en de jonge Seleventas. Peter Ceulemans, ook van Team Eekhoorn, is reserve voor België, waar hij als kampioen van zijn land volgend jaar wel het WK in Viersen mag spelen.

SIS Schoonmaak verdedigt de toppositie in de Kozoom league met 1 punt verschil op Team Eekhoorn en 2 op ST Zundert. SIS reist dus naar Den Haag voor de ontmoeting met J&F Auto’s, Team Eekhoorn naar Sluiskil voor het treffen met Dallinga en Zundert speelt de thuiswedstrijd tegen Bousema Lochem. Robinson Morales, op het podium van de World Cup in Bogotá, speelt in de eredivisie, niet in Viersen. Glenn Hofman, die in Bogotá ook op het podium stond, heeft een weekend vrij van Cues&Darts.

De buitenlandse kopmannen in de verschillende teams zijn Nikos Polychronopoulos bij Team Eekhoorn, Robinson Morales bij Cues&Darts, Sergio Jimenez bij Zundert, Omer Karakurt bij Team Nachtwacht, Turgay Orak bij Aarsbouw, Wesley de Jaeger bij DKM Tools en Dustin Jäschke bij J&F Auto’s,

 

De opstellingen voor de 16e speelronde:

J&F Auto’s-SIS Schoonmaak

Dustin Jäschke-Jean van Erp

Kay de Zwart-Raimond Burgman

Joey de Kok-Raymund Swertz

Herman van Daalen-Martien van der Spoel

 

STZ Zundert-Bousema/JBScues

Sergio Jimenez-Jeffrey Jorissen

Thorsten Frings-Johan Loncelle

Sam van Etten-Paul Bruijstens

Francis Forton-Frans van Schaik

 

Team Nachtwacht-Dekker/APSprundel

Omer Karakurt-Dave Christiani

Ismail Yasin-Barry van Beers

Harrie van de Ven-Gerwin Valentijn

Frank Martens-Henk Blauwblomme

 

DKM Tools-Cues&Darts/Xtreme

Wesley de Jaeger-Robinson Morales

Roland Uijtdewillegen-Ruben Legazpi

Jack Wijnen-Huub Wilkowski

Eddy Willems-Burak Hashas

 

Dallinga.com-Team Eekhoorn

Jean Paul de Bruijn-Nikos Polychronopoulos

Steven van Acker-Peter Ceulemans

Peter De Backer-Frans van Kuyk

Berry Dallinga-Kurt Ceulemans

 

Aartsbouw Sprundel-Burgmans Biljarts

Turgay Orak-Anno de Kleine

Ronny Brants-Bart Ceulemans

Dirk Weeremans-Marco Janssen

Tom Persyn-Johan Roijers

 

Tekst: Frits Bakker
Archieffoto’s Jeffrey Jorissen/Jean Paul de Bruijn ©Ton Smilde

ANKARA – Het was een zeldzaam moment van zwakte en stress dat Therese Klompenhouwer overkwam in de finale. Het spel was onherkenbaar in die wedstrijd om het goud, het moyenne ondermaats en zelden was ze zo kwetsbaar op het biljart. Maar uiteindelijk greep de Nederlandse biljartster vrijdagmiddag toch de titel op het Europees kampioenschap driebanden voor vrouwen en ging de vuist na de winnende carambole omhoog: Therese veroverde dus haar 11e kampioenschap op een totaal van 11 Europese toernooien. Die opluchting overheerste, niet het gevoel van onmacht. De uitslag van die finale: 30-22 in 51 beurten.

 

 

De tegenstand van de Belgische Jaimie Buelens was onverwacht dreigend, zowat tot de helft van de finale. Therese speelde ver onder haar niveau, schommelde zelfs onder gemiddeldes van 0.500 en moest later bekennen dat deze Europese titel de zwaarst bevochten was van de 11 die ze in totaal heeft gewonnen, in een kampioenschap waarin vrijwel alle deelnemers niet konden imponeren.

Therese was, voor haar doen ook moeizaam, toch wel weer de beste van allemaal met uitschieters tegen Karina Jetten in de kwartfinale (30-9 in 16, 1.875) en een zeer degelijke halve finale tegen Estela Cardoso (30-17 in 27, 1.111). Daar stak het optreden in de finale schrijnend tegen af, want 30 in 51 is niet des Therese’s, verre van dat zelfs.

Jaimie Buelens leek aanvankelijk te profiteren van die zwakte, want stond 14-10 voor en 24-21. De stress werd de Belgische te veel in de slotfase, waarin ze haast niet meer scoorde en Therese de kans kreeg om haar 11e titel toe te voegen aan haar imposante palmares.

Therese zocht na afloop tevergeefs naar excuses, maar bekende gewoon: ,,Ik voelde niet de juiste energie, had niet de goede afstoot en alles liep ook nog tegen. Op een gegeven moment kwam er een zekere twijfel: ga ik aanvallen, wil ik zo veel mogelijk scoren, of moet ik ook verdedigen, nu het niet echt goed gaat. Ht bleef moeizaam gaan, het was echt niet goed wat ik deed. Maar ik ben blijven doorzetten, want ik wilde natuurlijk wel absoluut winnen. Tenslotte mag ik als Europees kampioen ook naar de World Games in China volgend jaar. Ik heb mezelf toch nog beloond, met dat serietje van 7 kon ik op het eind weglopen. Toch blij hoor met de titel.”

 

 

Op het podium stond Jaimie Buelens als runner-up, een mooie prestatie voor de Belgische die zo lang in de schaduw van Danielle Le Bruyn heeft gestaan, maar nu een definitieve doorbraak voor ogen heeft. Buelens won in de kwartfinale van Gülsen Degener met 30-25 in 47 beurten en in de halve van Güzin Mujde Karakasli met 30-24 in 51.

De uiteindelijke beste 16 na de voorronden van dit EK waren Therese Klompenhouwer, Ioanna Kormpi, Mélanie Hallier, Karina Jetten, Estela Cardoso, Yenny Battner, Charlotte Sörensen, Angeliki-Savvina Skolarikou, Steffi Träm, Karolien Matthys, Güzin Mujde Karakasli, Nanna Peters, Jaimie Buelens, Monique Wilkowski, Gülsen Degener en Helga Mitterböck.

 

 

Tekst: Frits Bakker.
Foto Therese Klompenhouwer ©CEB (aan tafel) en ©Christel van Reekum (met medaille)

Foto Therese met Monique Wilkowski & Karina Jetten ©CEB

 

ANKARA – Het succesverhaal begon voor Therese Klompenhouwer in 2005 met de eerste Europese titel driebanden voor dames. Het zijn er inmiddels 10 uit 10, want in alle Europese toernooien was de Nederlandse de winnaar. Het allereerste toernooi dat ze won, werd gespeeld in het Turkse Manisa. Voor het vierde jaar in totaal reizen de dames nu naar Turkije, dit keer Ankara. Het 11e Europees kampioenschap wordt donderdag en vrijdag (14 en 15 maart) gespeeld met 24 speelsters in de voorronden. Het individuele toernooi wordt gevolgd door het Europees dameskampioenschap voor teams op zaterdag 16 en zondag 17 maart. En ook daar verdedigt Therese Klompenhouwer de titel met Nederland, die ze vorig jaar haalde met Monique van Exter. De wedstrijden zijn in het Turkse federatiecentrum in Ankara en worden uitgezonden op Kozoom.

 

 

De regerend kampioene Therese Klompenhouwer is schier onverslaanbaar, maar zeker meedogenloos, want nooit in de historie van het EK dames vanaf 2005 heeft de Nederlandse een misstap begaan. De meest geduchte rivale komt de laatste jaren uit Denemarken, waar Charlotte Sörensen zich zo langzamerhand ontwikkelt tot een speelster die Therese op een van haar beste dagen zou kunnen bedreigen. Andere bekende speelsters zoals Karina Jetten, Gülsen Degener, Danielle Le Bruyn, Steffi Träm, Jaimie Buelens en Guzin Mujde Karakasli konden in de jacht op de kampioene geen serieuze greep doen naar de hoogste trofee.

De hegemonie in eigen land neemt voor een Nederlandse sportster, weliswaar in een veel kleinere sport, vormen aan van Marianne Vos in wielrennen en Femke Bol in atletiek. Therese Klompenhouwer is de enige echte profspeelster in het Europese damesbiljarten en ligt een straatlengte voor op de concurrentie. Het moet wel gezegd dat de Aziatische speelsters (Orie Hida, Sruong Pheavy, Natsumi Higashiuchi, Ayako Sakai, Jieun Han) de overstap hebben gemaakt naar de Koreaanse profliga en Therese op een WK niet meer kunnen bestoken. Maar zeker in Europa, waar damesbiljarten een amateursport is, blijft Therese de onbetwiste koningin.

De Europese bond heeft de intentie om de discipline verder te stimuleren, vooralsnog is de progressie van georganiseerde toernooien en opleidingen evenwel niet zichtbaar. Het wordt dus ook in de komende dagen weer een verwoede poging om tegen het fenomeen te schitteren, (tevergeefs) wachten op een mindere dag en hopen dat de titelrace kan stagneren.

Therese treft in de groepsfase de jongste Deense, Nanna Petersen, en een vrij onbekende Turkse, Ayca Oren. Charlotte Sörensen is gekoppeld aan Helga Mitterböck en Christel Morel. Danielle Le Bruyn staat onder andere tegenover een Franse routinier, Mélanie Hallier en Jaimie Buelens krijgt een Griekse met een klinkende naam: Angeliki-Savvina Skolarikou. De groep des doods is misschien wel die van de nieuwe Belgische topper, Karolien Matthys, die tegen Katja Titze en Estela Cardoso aantreedt. Steffi Träm is niet te onderschatten, ook niet door Monique Wilkowski. Irena Michalkova is altijd een outsider, ook voor Güzin Mujde Karakasli. Waar veel van de Turken naar uitkijken is nog altijd Gülsen Degener, die met Karina Jetten al vele oorlogen heeft uitgevochten.

De Europese damespromotor is Eva Viding Bussel, de aangegeven dresscode is verplicht, de groepen spelen naar 25 punten, bij de laatste 16 naar 30 (maximaal 50 beurten). De hoofdprijs is 1700 euro, de tweede verdient 800 euro, nummers 3 en 4 krijgen 500 euro en vijf tot en met 8 gaan met 250 euro naar huis.

Het is twee uur later in Ankara dan in West Europa. Kozoom start de uitzendingen vanaf donderdag 10.00 uur Turkse tijd. Therese Klompenhouwer speelt haar eerste partij om 12.30 (10.30 in Nederland).

De voorronden:

Poule A:

Therese Klompenhouwer (Ned), Ayca Oren (Tur), Nanna Petersen (Den)

Poule B:

Charlotte Sörensen (Den), Helga Mitterböck (Oos), Christine Morel (Fra)

Poule C:

Danielle Le Bruyn (Bel), Ioanna Kormpi (Grie), Mélanie Hallier (Fra)

Poule D:

Jaimie Buelens (Bel), Ana Juarez (Spa), Angeliki-Savvina Skolarikou (Grie)

Poule E:

Estela Cardoso (Spa), Katja Titze (Dui), Karolien Matthys (Bel)

Poule F:

Steffi Träm (Dui), Monique Wilkowski (Ned), Miranda Taban (Tur)

Poule G:

Guzin Mujde Karakasli (Tur), Irena Michalkova (Tsj), Yenny Bajtner (Zwe)

Poule H:

Gülsen Degener (Tur), Karina Jetten (Ned), Natascha Al Mamar (Oost).

 

Alle info, links, wedstrijdschema & uitslagen:
https://www.knbb.nl/agenda/ek-driebanden-dames-0

 

Tekst: Frits Bakker
Archieffoto Therese TeamNL: Touch

De maximale overwinning van SIS Schoonmaak in de eredivisie ging gepaard met twee topoptredens. Eddy Merckx won zijn partij met 40-18 in 14 beurten en een slotserie van 15. En Raimond Burgmans liet in zijn partij ook weer het beste van het beste zien: 40 in 16 beurten. Ook andere wedstrijden stonden in de schijnwerpers op deze 15e speeldag. Therese Klompenhouwer versloeg zondagmiddag één van de grootste talenten bij de junioren, de Turk Burak Hashas, met 40-37 in 26. Het team van Dekker, bevrijd van zorgen over de speellocatie, versloeg Bousema met een riante score: 7-1. En Anno de Kleine overrompelde de Turkse topspeler Omer Karakurt met een geweldige serie van vijftien in de slotbeurt: 40-35 in 20.

Wat een dag dus in de Kozoom league, waar twee van de koplopers een misstap maakten en iets achterop raakten. SIS Schoonmaak had door de 8-0 tegen Aartsbouw een zorgeloze middag, zoals gezegd met een prachtig optreden van Eddy Merckx tegen Ronny Brants: een geweldige 40-18 in 14 met series tussendoor van 11, 7 en 15 naar de eindstreep. Raimond Burgman versloeg Tom Persyn met 40-20 in 16 en om de wedstrijd van de koploper nog indrukwekkender te maken, won Jean van Erp van Dirk Weeremans met 40-15 in 22 en Tom Löwe van Ad Broeders met 40-19 in 31. Dat leverde het imponerende gemiddelde van 1.927 op voor de koplopers.

Team Eekhoorn handhaaft zich keurig op de tweede plaats door de 6-2 overwinning op het eigen DKM Tools team. De beste overwinning was voor Frans van Kuyk, die Roland Uijtdewillegen versloeg met 40-16 in 21. Nikos Polychronopoulos was de betere van Ronny Lindemann (40-25 in 24) en Peter Ceulemans, zij het moeizaam, won van Davy van Havere met 40-36 in 41 beurten.

Bousema (tegen Dekker, 1-7) was niet de enige ploeg uit de kopgroep die een gevoelig verlies moest slikken, omdat Christiani, Van Beers, Valentijn en Blauwblomme een 7-punter scoorden. Mooi was vooral de partij tussen Barry van Beers en Johan Loncelle, waarin Barry met 6 de finish bereikte in de 23e beurt en Johan met 3 gelijk kon maken. Ook zo’n boeiend gevecht leverden Henk Blauwblomme en Frans van Schaik, gewonnen door de Belg in de laatste beurten met series van 4 en 5: 40-39. Dave Christiani, op centercourt, versloeg Jeffrey Jorissen met 40-29 in 19.

De teambaas van de Haagse biljarters, Cor Trampe, voorspelde deze week een sensationeel potje voor zijn team tegen Cues&Darts doorgaans zeker thuis een gevreesde tegenstanders. De Hagenaar kreeg gelijk. Zijn team, nog lang niet zeker van degradatiezorgen, won in de uitwedstrijd met 3-5. Glenn Hofman was de enige die won voor Cues&Darts van Kay de Zwart met 40-29 in 30. Pierre Soumagne kwam niet verder dan een 40-40 tegen Joey de Kok, die al vroeg in de partij een 12 scoorde. Maar twee andere ’Hagenaars’ trokken de winst over de streep. Therese Klompenhouwer deed dat sensationeel tegen Burak Hashas, die ze met een 8 en 2x 4 in de slotfase op de pijnbank legde. Opvallend: Hashas eindigde met 7 keer nul. ,,Ik heb een beetje verdedigd’’, zei Therese achteraf, maar hij miste ook een paar makkelijke ballen.’’ En hoe kwam het dan tot de maximale winst voor J&F Auto’s? Wel, omdat Herman van Daalen zichzelf overtrof en Volkan Cetin versloeg met 40-30 in 31.

Topbiljart Zundert voldeed aan de verwachtingen in de thuiswedstrijd tegen Dallinga: 6-2. De enige Zeeuwse winst kwam van Peter De Backer tegen Francis Forton met 40-31 in 20. Thorsten Frings stelde de zege veilig voor de Brabanders door winst op Jean Paul de Bruijn met 40-38 in 36. Ook opvallend was dat Lennart Schraauwen, een sporadische invaller, won van Berry Dallinga met 40-31 in 49.

Burgmans Biljarts en Team Nachtwacht speelden met 4-4, het meest dankzij Anno de Kleine en zijn slotserie tegen Omer Karakurt.

Tekst: Frits Bakker

Foto Therese Klompenhouwer (Ton Smilde)

 

 

CAPELLE – Dick Jaspers is een wandelende encyclopedie als het gaat om zijn eigen palmares als biljarters. Veel biljarters zouden de tel al lang kwijt zijn, maar niet Dick Jaspers. De 58-jarige Brabantse topspeler wist uit zijn hoofd dat hij vóór de start van de Grand Prix van Capelle op 65 overwinningen stond en hij is nog lang niet van plan om met biljartpensioen te gaan. Zaterdagavond won Jaspers in Capelle zijn 66e, dit keer in een finale tegen Huub Wilkowski. De eerste van vier Grand Prix toernooien dit jaar, gevolgd door Rosmalen, Sittard en Doesburg, start de nieuwe ranglijst. Dick Jaspers is gelanceerd en wil niet, zoals dit jaar, plaatsing voor het landen WK in Viersen missen.

De beste Nederlandse biljarter moet dit jaar voor Viersen thuisblijven en hoopt vurig dat Jeffrey Jorissen en Jean Paul de Bruijn goede vervangers zijn. ,,Beetje vreemd gevoel dat ik er niet bij ben, maar het is goed zo’’, stelt hij nogal gelaten vast. Niet dat Jaspers met zijn tijd geen raad weet. Volgende week vertrek ik naar Boston om drie dagen clinics te geven, veel lesgeven dus, dat is zeker wel de moeite waard.’’

De topvorm die hij toonde in de World Cup van Bogotá (veruit beste gemiddelde van heel de wereldtop met 2.352) kreeg deze week een vervolg in de Franse teamliga met een wedstrijd van 40 in 15 beurten. ,,Ik heb in de Grand Prix niet bijzonder sterk gespeeld, hoor, maar heb goed volgehouden’’, bekent hij. ,,Ik vond Raymund Swertz en Huub Wilkowski bijvoorbeeld wel een heel goede indruk maken.’’ Voor wat de conclusie over zichzelf waard is, want Jaspers kwam de voorronde en de knock-outs bijna moeiteloos door, ook al was het zonder die uitzonderlijke moyennes.

,,Ik kwam uit een drukke tijd, maar ik heb al voor hetere vuren gestaan’’, betoogt Jaspers. ,,Vooral in de World Cup heb ik heel goed staan spelen. Daar had ik erg naartoe geleefd. Het was wrang om met die hoge moyennes in de kwartfinales eruit te liggen tegen een uitstekende Sidhom. Maar ik hield zeker ook voldoening over van mijn hoge niveau. En nu staan dus die drie dagen Boston te wachten, daarna een demo in Rumpt en de Franse competitie in Andernos. Maar inderdaad zal het vreemd zijn om Viersen niet te spelen.’’

Dick Jaspers won de Grand Prix in Capelle met 1.666 gemiddeld, Huub Wilkowski was nummer 2 met 1.282 voor Adrie Demming en Dave Christiani. Raymund Swertz was een mooie tweede in moyenne met 1.652 en had met Jeffrey Jorissen de hoogste serie met 13.

Huub Wilkowski startte de finale tegen Jaspers uitmuntend en leidde zelfs even met 8-0. Jaspers had al voor balans gezorgd bij 11-11 in 4, nam voor het eerst de leiding met 18-15, Wilkowski spartelde nog tegen op 19-18, maar zag Jaspers weglopen naar 25-18, 29-20 (in 12) en tenslotte 40-27 in 16. Voor Jaspers was het de bevestiging van een prima vorm, Huub Wilkowski was de laatste weken niet zo best, maar voelt het vertrouwen stijgen door deze mooie tweede plaats. Wilkowski, die geen full-prof is, want samen met zijn vrouw Monique een zaak runt, speelde over 4 wedstrijden in deze Grand Prix 1.700. Hij evenaarde zijn beste prestatie in een Grand Prix: anderhalf jaar geleden verloor Wilkowski de finale in Doetinchem van Jean Paul de Bruijn.

Dick Jaspers versloeg in de knock-outs (1/8e finale) eerst Gerwin Valentijn met 40-20 in 27, won in de kwartfinale van Raymund Swertz met 40-34 in 23, in de halve finale van Dave Christiani met 40-32 in 31 en in de finale van Huub Wilkowski (40-27 in 16). Huub Wilkowski won achtereenvolgens van Raimond Burgman met penalties (na 40-40 in de shoot-out 8-1) en van Adrie Demming in de halve finale met 40-37 in 24.

Adrie Demming, al eens finalist in een Grand Prix, verbaasde vriend en vijand met zijn optredens. De Roosendaler verschalkte in de poules met 4 voor het hoofdtoernooi eerst Gerwin Valentijn, Jeffrey Jorissen en Menno de Vries. In de knock-outs met 16 versloeg Demming een andere Brabander, Jack van Peer met 40-31 in 29, in de kwartfinales won hij van Jerry Hermans (40-33 in 31) en tenslotte werd hij in de halve finale verslagen door Huub Wilkowski met 40-37.

De eindstand in de GP van Capelle:

1 Dick Jaspers 1.666-11

2 Huub Wilkowski 1.282-11

3 Adrie Demming 1.316-11

4 Dave Christiani 1.111-9

5 Raymund Swertz 1.652-13

6 Raimond Burgman 1.375-12

7 Jerry Hermans 1.231-11

8 Harrie van de Ven 1.213-11

9 Jean Paul de Bruijn 1.389-9

10 Barry van Beers 1.350-9

11 Jean van Erp 1.333-7

12 Gerwin Valentijn 1.128-9

Tekst: Frits Bakker

Foto top drie met Jaspers, Wilkowski, Demming (Paul Brekelmans)

 

CAPELLE – De Grand Prix driebanden in Capelle gaat vandaag, zaterdag, met zestien spelers naar het eind in één marathon van partijen. De zestien overgebleven spelers na de twee dagen met 32 spelen vanaf deze zaterdagmorgen (11.00 uur) naar de finalepartij. Dick Jaspers opent vanmorgen tegen Gerwin Valentijn, Jean Paul de Bruijn tegen Raymund Swertz. Daarmee zijn tegelijk wat kanshebbers genoemd voor de Nederlandse Grand Prix zege. De volgende Grand Prix toernooien in de cyclus zijn in Rosmalen (juni), Sittard (augustus) en Doetinchem (november).

De ongeslagen winnaars in de vier poules van 8 voor de laatste kwalificatie waren Dick Jaspers (6 matchpunten, 1.690), Jean van Erp (1.276), Adrie Demming (1.250), Kay de Zwart (1.188), Harrie van de Ven (1.142) en Frans van Schaik (1.025). De hoogste series kwamen op naam van Jeffrey Jorissen (13), Joey de Kok (12), die allebei werden uitgeschakeld, Dick Jaspers, Raymund Swertz en Adrie Demming (11).

Dick Jaspers had het hoogste gemiddelde met 1.690 voor Raymund Swertz met 1.611, Barry van Bers met 1.451, Gerwin Valentijn met 1.423, Jean Paul de Bruijn met 1.360 en Raimond Burgman met 1.356.

 

 

De spelers met ’Masters ambities’ die de slotdag van zijn Jeffrey Jorissen (2 punten, 1.253), Sam van Etten (2, 1.295) en Joey de Kok (2, 1.044). De jongste van de spelers op vrijdag, Joris van ’t Zelfden, leek op weg naar de knock-outs, maar struikelde op 1 carambole tegen Sam van Etten.

Op de vrijdag (het tweede deel van vier poules van vier, na de eerste 4 op woensdag) was Jean Paul de Bruijn de winnaar van Poule C voor Jack van Peer. Het Zeeuwse treffen tussen Jeepee en Joris van ’t Zelfden, zijn leerling, eindigde in 40-26 in 25 voor de meester. Barry van Beers won in Poule C met 4 punten, net als Volkan Cetin, die tweede werd met een iets minder moyenne. Kay de Zwart bleef in Poule D net voor Dave Christiani in matchpunten (6) en gemiddelde (1.188). In Poule E won Jean van Erp van Raimond Burgman met 40-38 in 36 en werd daardoor poulewinnaar.

De hoogste spelers in moyenne die niet doorgingen naar de laatste zestien:

Sam van Etten met 1.295, Jeffrey Jorissen met 1.253, Henk Overmars met 1.181, Paul Bruijstens met 1.150, Menno de Vries met 1.129,  Joris van ’t Zelfden met 1.093, Nick Zuijkerbuijk met 1.051 en Joey de Kok met 1.044.

De partijen bij de beste 16 op zaterdag 9 maart:

11.00:

Dick Jaspers-Gerwin Valentijn

Jean Paul de Bruijn-Raymund Swertz

Kay de Zwart-Dave Christiani

Harrie van de Ven-Volkan Cetin

13.00:

Adrie Demming-Jack van Peer

Frans van Schaik-Jerry Hermans

Barry van Beers-Raimond Burgman

Jean van Erp-Huub Wilkowski.

 

De wedstrijden worden niet live uitgezonden. Alle schema’s, standen en uitslagen: https://www.driebanden.nl/prestatiesport/grand-prix/2024-gp-capelle

 

Tekst Frits Bakker
Foto Raimond Burgman (Ton Smilde).

 

CAPELLE AAN DEN IJSSEL – De Zeeuw Michael Vink, 27, uit het mooie Groede, heeft deze week met het hoogste moyenne het hoofdtoernooi van de Grand Prix in Capelle gehaald. In de laatste kwalificatie schitterde Vink met zijn beste partij ooit, toen hij Gert-Jan van der Veen versloeg met 30-9 in 12 beurten (2.500). Daarna versloeg Vink in zijn poule ook nog Roland Uijtdewillegen met 30-21 in 32, waardoor de Zeeuw winnaar werd van zijn poule en de Brabander, zelfs ook geen onbekende in de Masters, het hoofdtoernooi miste.
 
 
Michael Vink, die in het hoofdtoernooi speelt tegen Dave Christiani, Wilco van Wijk en Kay de Zwart, verkeert in een sterk gezelschap van spelers die uit de laatste kwalificatie komen. Marcel Scheffer, uit het team ’t Spaerne met Sander Jonen en Bert van Manen, heeft zich voor het eerst kunnen plaatsen voor een hoofdtoernooi. Martijn Egbers, bekend als voortreffelijk klassiek speler, won een poule met 4 matchpunten en 1.090 voor Wilco van Wijk. Joris van ’t Zelfden kwam als winnaar uit zijn poule met 4 punten en 0.983. Hij versloeg Nick Zuijkerbuijk met 30-22 in 18, waarna Zuijkerbuijk als nummer 2 meeging met een hoger moyenne (1.279, serie 10).
 
 
Toch was Michael Vink, die al tientallen Grand Prix toernooien speelde en 9 keer het hoofdtoernooi haalde, de opvallendste in moyenne van de laatste kwalificaties. ,,Ik heb een paar jaar niet veel kunnen spelen, maar de laatste tijd heb ik meer tijd en meer plezier. Dat komt ook door ons gezellige team van Dallinga 2 in Sluiskil, waar we nu zelfs de bekerfinale mee hebben gehaald in Rosmalen.’’
 
Gerwin Valentijn mengt zich ook weer in de strijd om de hoge posities in een Grand Prix als poulewinnaar met 1.224 voor Bert van Manen, hersteld van een hartstoring, maar nummer twee voor Erwin Kivits op gemiddelde (1.140 tegen 1.072). Harrie van de Ven ging ook door op moyenne ondanks verlies tegen Huub Adriaanse, maar een uitstekende winst tegen Hans de Groot (30-13 in 20). Hans de Groot eindigde niettemin als tweede met 2 matchpunten en een hoogste serie van 11.
 
Paul Bruijstens, Harrie van de Ven, Marcel Scheffer, Michael Vink, Martijn Egbers, Joris van ’t Zelfden, Henk Overmars en Gerwin Valentijn waren de acht poulewinnaars in de laatste kwalificaties.
 
De opmerkelijkste partijen in de voorlaatste en de laatste ronde kwamen van Gert Jan van der Veen (25-15 in 14 tegen Berry Dallinga), Joris van ’t Zelfden met 1.562 en 1.315, Martijn Egbers met 1.562, Richard Brekelmans met 1.470 en Wilco Meusen met 1.388.
 
Martijn Roefs speelde wel een heel uitzonderlijke ronde. In zijn eerste partij scoorde hij 6 keer in 21 beurten (0.285), in zijn tweede won hij met 1.315, maar het was niet voldoende voor plaatsing.
 
De geplaatste spelers in de laatste kwalificaties:
Poule A:
1 Paul Bruijstens 4-1.052-6
2 Menno de Vries 4-0.833-7
Poule B:
1 Harrie van de Ven 2-1.302-7
2 Hans de Groot 2-0.914-11
Poule C:
1 Marcel Scheffer 2-1.225-9
2 Jack van Peer 2-0.929-6
Poule D:
1 Michael Vink 4-1.363-5
2 Albert Kooistra 4-0.952-5
Poule E:
1 Martijn Egbers 4-1.090-5
2 Wilco van Wijk 4-0.895-7
Poule F:
1 Joris van ’t Zelfden 4-0.983-6
2 Nick Zuijkerbuijk 2-1.279-10
Poule G:
1 Henk Overmars 4-1.176-8
2 John van der Stappen 4-0.937-6
Poule H:
1 Gerwin Valentijn 4-1.224-7
2 Bert van Manen 2-1.140-8
 
De poules voor het hoofdtoernooi dat donderdag van start gaat in Capelle:
Poule A:
Jeffrey Jorissen, Gerwin Valentijn, Adrie Demming, Menno de Vries
Poule B:
Dick Jaspers, Raymund Swertz, Henk Overmars, Hans de Groot
Poule C:
Jean Paul de Bruijn, Joris van ’t Zelfden, Sam van Etten, Jack van Peer
Poule D:
Barry van Beers, Martijn Egbers, Volkan Cetin, Albert Kooistra
Poule E:
Dave Christiani, Michael Vink, Kay de Zwart, Wilco van Wijk
Poule F:
Jean van Erp, Marcel Scheffer, Raimond Burgman, Nick Zuijkerbuijk
Poule G:
Jerry Hermans, Joey de Kok, Harrie van de Ven, John van der Stappen
Poule H:
Huub Wilkowski, Frans van Schaik, Paul Bruijstens, Bert van Manen.
 
 
Tekst Frits Bakker.
Foto’s Michael Vink, Martijn Egbers (Paul Brekelmans)

BOGOTÁ – Het Vietnamese biljarten heeft in een paar jaar tijd de wereld van het driebanden veroverd en vierde zondag de overwinning van de 40-jarige Quyet Chien Tran. De beste speler van het opkomende Aziatische biljartland werd na afloop van de World Cup Bogotá, na zijn overwinning in de finale tegen Sameh Shidhom (50-44 in 31 beurten) omringd door zijn enthousiaste landgenoten en vrienden, die de nieuwe nummer 2 van de wereld koesteren als exponent van de generatie. Op het hoogste podium, zondag in de Colombiaanse hoofdstad, werd Quyet Chien Tran vergezeld door Sidhom (36), de Nederlander Glenn Hofman (34) en de 46-jarige Spaanse, in Colombia geboren Robinson Morales. De oudere generatie met de top tieners Dick Jaspers, Torbjörn Blomdahl, Marco Zanetti, Eddy Merckx, Tayfun Tasdemir, maar ook Myung Woo Cho (nummer één van de wereld) en de wereldkampioen Phuong Vinh Bao grepen naast de plaatsen op het podium. Dat was in de World Cup historie al vele jaren niet meer gebeurd. Quyet Chien Tran, de rijzende ster, dankte de zege in de eerste plaats aan de curieuze wedstrijd tegen Tasdemir, die een curieuze matchbal miste in de eerste ronde van de knock-outs en Tran zag finishen.

De kleine Vietnamees, vader van twee dochters, vierde dat succes al uitbundig met de paar duizend biljartfans op de tribune. Daarna versloeg Tran in de kwartfinales de Turk Tolgahan Kiraz met 50-33 in 34, Glenn Hofman in de halve finale met 50-35 in 27 en tenslotte de Egyptenaar Sameh Sidhom, die een prachtig toernooi speelde, maar er na twee verloren finales in Porto en Las Vegas ook nu weer niet in slaagde een World Cup te winnen. Quyet Chien Tran geeft voor zijn land de start van het World Cup jaar  de glans die het verdient. De Vietnamezen hebben de wereldkampioen in hun rangen, organiseren de tweede, volgende World Cup in Ho Chi Minh (20-26 mei) en dit jaar ook het Wereldkampioenschap driebanden in Binh Thuan (25-29 september). Vier spelers uit het land staan bij de beste 25 in de wereldranglijst en bovendien schitteren andere bekende Vietnamezen in de PBA toer. Daar stonden Nguyen Quoc Nguyen en Dinh Nai Ngo, twee vormalige UMB spelers, dit weekend in de halve finale van een toernooi dat werd gewonnen door Murat Naci Coklu.

Quyet Chien Tran is met zijn drie World Cup overwinningen de meest gelouterde van zijn generatie. De prachtige, technische speler met zijn feilloze afstoot, afkomstig uit een klein stadje in de zuidelijke provincie Ca Mau, komend uit een arme familie, doet zijn geboortenaam alle eer aan. Quyet Chien Tran betekent in het Engels vertaald Fight and win. Een bekend citaat van Tran, twee jaar geleden: ,,Ik wil overal strijden om te winnen, hoewel ik in het gewone leven een vriendelijk en aardig mens ben.’’ En ook van Tran: ,,Biljarten is een kunst, een intellectuele sport, die je moet spelen met je hart en met passie.’’

Die eigenschappen toonde hij in de finalefase van de World Cup in Bogotá, die zo prachtig de beleving van de Colombiaanse toeschouwers liet zien. Quyet Chien Tran veroverde de harten, net als Sameh Sihom, de andere finalist. Maar zeker ook Robinson Morales als kind van het land en Glenn Hofman, getrouwd met een Colombiaanse biljartster en dus spelend in zijn tweede vaderland.

Quyet Chien Tran startte uiterst pover in de finale tegen Sidhom: 11-6 achter na 8 beurten. Twee keer opende Tran furieus de aanval, met 7 in de 9e beurt en 12 in de 17e beurt, waarin Sidhom met 7 een voorsprong van 29-19 had genomen. De slotfase was een gevecht met wisselende kansen, waarin Tran met 5 en 6 de basis legde voor de overwinning. De Vietnamees, op weg naar de eindwinst, hield de World Cup revelatie Glenn Hofman in de halve finale in bedwang met een betere start en een groot overwicht (19-6 in 5, 32-12 in 12, 41-14 in 19). De Nederlander kreeg kansen om nog terug te komen toen Tran wat mindere beurten had, maar Hofman, met een 9 en 5, kon zijn verbluffende optredens uit dit toernooi niet meer waarmaken: 50-35 in 27.

Robinson Morales, uit de voorronden gekomen met 2.222, bedwinger onder meer van Gwendal Maréchal, Salman en Seo, bleef Sameh Sidhom in de halve finale volgen tot 29-28. Toen de Egyptenaar twee keer 5 scoorde, kon Morales niet meer counteren. De Spaanse globetrotter werd geveld door spanning en verloor met 50-34 in 30.

De World Cup was eindelijk terug in Colombia, het knotsgekke biljartland met af en toe tussen de 1000 en 2000 toeschouwers op de tribunes. Die fans leefden met veel gejuich en aanmoedingen mee met de Colombianen en in de eindfase met Robinson Morales en Glenn Hofman. De wereldtoppers, zoals Blomdahl, Jaspers, Zanetti, Merckx en Tasdemir, werden door supporters voortdurend bestookt met vragen en wilden op de foto met de grootheden. Het was een prettig weerzien met de wereld waar driebanden immens populair is.

Behalve de overwinning van Quyet Chien Tran en de podiumplaatsen van Sameh Sidhom, Glenn Hofman en Robinson Morales was het vermelden waard het hoge moyenne van Dick Jaspers (2.352) en de hoogste serie van Tolgahan Kiraz (17). Myung Woo Cho blijft de koploper van de wereldranglijst voor Quyet Chien Tran en Dick Jaspers.

 

 

De eindstand van de World Cup in Bogotá:

1 Quyet Chien Tran 14-1.693-12
2 Sameh Sidhom 10-1.598-11
3 Glenn Hofman 8-1.562-13
3 Robinson Morales 8-1.473-14
4 Dick Jaspers 8-2.352-14
5 Chang Hoon Seo 8-1.373-12
6 Tolgahan Kiraz 6-1.364-17
7 Bong Joo Hwang 4-1.428-11
8 Jun Tae Kim 6-1.656-12
9 Gökhan Salman 6-1.355-11
10 Thanh Luc Tran 5-1.445-10
11 Eddy Merckx 5-1.422-8
12 Myeong Jong Cha 4-1.242-9
13 Torbjörn Blomdahl 4-1.230-10
14 Tayfun Tasdemir 3-1.879-10
15 Nikos Polychronopoulos 2-1.520-9

De wereldranglijst:

Myung Woo Cho 435
Quyet Chien Tran 389
Dick Jaspers 341
Marco Zanetti 337
Sameh Sidhom 310
Eddy Merckx 293
Tayfun Tasdemir 273
Phuong Vinh Bao 273
Torbjörn Blomdahl 270
Jun Tae Kim 264
Martin Horn 244
Haeng Jik Kim 232
Jérémy Bury 188
Jung Han Heo 163
Tolgahan Kiraz 163
Berkay Karakurt 163
Nikos Polychronopoulos 158
Hong Chiem Thai 149
Pedro Piedrabuena 141
Peter Ceulemans 140
Robinson Morales 133

25 Roland Forthomme 117

28 Jean Paul de Bruijn 109

32 Glenn Hofman 105

Tekst: Frits Bakker

Foto Glenn Hofman (UMB)