Jelle Pijl overleden

HENGELO – ,,We gaan in hem een goede en zeer sportieve collega missen’’, reageerde Dick Jaspers op het overlijden van Jelle. ,,Vooral in het oosten van het land was hij geliefd en genoot hij een grote bekendheid.’’
 
De Hengelose biljarter won onder meer de beker met het team van Dinand Prinsen in Haarlo en behaalde successen met het Twentevisie van Ben Velthuis, waar toen ook Torbjörn Blomdahl en Marco Zanetti speelden. Jelle speelde ook internationaal met teams waarmee hij succesvol was. Het laatste team was tot vorig jaar Harwig Den Ham. Met dat team speelde hij in deze competitie vijf keer mee. Zijn laatste wedstrijd was op 17 november (2023). Andere teams behalve in de beginperiode Twentevisie waren onder andere Holland Mineraal, Pelgrim Professionals, A1 en Bousema Lochem met als teamleiders onder andere Ben Velthuis, Dinand Prinsen, Addy Wienk en Ronny Hazewinkel.
 
Met Dick Jaspers, Eddy Leppens, Anno de Kleine en Raymund Swertz won Jelle Pijl de teambeker voor Haarlo.
 
 

 
 
Jelle speelde in zijn vroegere jaren ook de klassieke spelen, waarvoor hij werd geschoold op Papendal. In 1981 speelde Jelle mee op het Europees kampioenschap libre in Zele en in 1983 speelde hij het Europees kampioenschap 47/2 in Wenen. Met Hengelo werd hij drie keer op rij kampioen van Nederland in de eredivisie.
 
De condoleance is zondag vanaf 13.45 bij Smelt in Hengelo, de crematie maandag om 15.30 in Usselo bij Aula De Putter.
 
 

 
 
Van deze plaats wensen de besturen, directie en medewerkers van de KNBB aan familie, vrienden en nabestaanden veel sterkte en kracht toe met het verwerken van dit verlies.
 
 
Tekst: Frits Bakker.
Foto’s Jelle Pijl

Ongekende zegereeks Koningin van het Driebanden op NK’s zet zich voort

OOSTERHOUT – De aanval op de troon van Terri strandde net voor de eindstreep. Het was toch weer Therese Klompenhouwer die de Nederlandse titel greep, ondanks een offensief van Mirjam Pruim in de finale. De eindsprint van de kampioene was weer goed voor goud: voor de 17e opeenvolgende keer in de carrière van Therese Klompenhouwer. ,,Het was mooi, spannend en van hoog niveau’’, stelde Terri vast. En Mirjam, voor het eerst in een NK finale, had tot het laatst gestreden. ,,Ik heb niet aan winnen gedacht, ik heb er gewoon alles uitgehaald.’’

 


 

De titel van de KNBB Diamonds 2024 kwam uiteindelijk terecht waar hij op basis van klasse en karakter thuishoort. Therese Klompenhouwer won die finale met 30-22 in 27 na een serie van 6 op het beslissende moment. Therese (41) analyseerde later: ,,Ik kwam niet goed uit de start, kreeg lastige ballen van Mirjam, die heel goed speelde. Met de pauze stond ik met 15-11 achter, daarna kreeg ik kleine kansen, maar ik deed er weinig mee. Mirjam profiteerde ook niet echt met een hoge serie, dus ik kon dichterbij kruipen en uiteindelijk kwam ik 20-16 voor. Toen maakte ik een paar kleine serietjes en was de titel binnen.’’

 

 

Therese (41) besefte: ,,Het was van die 17 titel zeker een van de spannendste finales, ook al vertekent het iets als je de score bekijkt.’’ Mirjam (48) bekende: ,,We weten allemaal dat Therese eigenlijk niet te kloppen is. Daar denk je dan ook niet aan als je op de helft van de partij nog voor staat. Waar ik aan denk is om technisch goed en stabiel te blijven spelen. Zoals het komt, zo komt het op het laatst van de partij. Ik ben al blij dat ik zo ver kon komen in de finale.’’

Therese Klompenhouwer bereikte de finale in de knock-outs na winst tegen Sylvia Eckel (30-7 in 22) en Monique van Exter in de halve finale (30-17 in 15). ,,Ik speelde sterk in die halve finale’’, vond ze later. Mirjam Pruim versloeg eerst Joke Martijn met 30-26 in 50 en Karina Jetten in de halve finale met 30-20 in 39.

 

 

Mirjam Pruim is verre van een nieuw gezicht, maar stond wel in haar eerste finale. De progressie is onomstreden, want op het laatste WK eindigde ze als derde. Mirjam (48) is huisvrouw, heeft een dochter (Melanie) van 23 en komt uit de klassieke spelen. ,,Op mijn 11e ben ik al begonnen met biljarten, maar ik ben zo’n 13 jaar gestopt geweest. Vanaf een jaar of tien geleden speel ik weer, en nu vooral driebanden.’’

Waar Mirjam zondagavond snel naar huis moest om een verjaardag van haar schoonzoon te vieren, vlijde Therese zich lekker thuis op de bank, weer een titel rijker. Therese: ,,Mijn moeder en haar man waren er op de finaledag, dus we hebben een drankje gedaan. En daarna lekker naar huis. We zijn thuisgekomen, Eveline en ik, en er stond een heerlijke maaltijd op ons te wachten. Zo hebben wij die titel gevierd.’’

Het podium van dit NK werd compleet gemaakt door Monique van Exter en Karina Jetten. Therese Klompenhouwer eindigde de knock-outs met 1.406. Mirjam met 0.706.

Monique van Exter kwam in de halve finale door winst op Gerrie Wierstra (30-20 in 38), Karina Jetten door een zege op Daisy Werdekker: 30-22 in 32/31.

 

Alle info Diamonds NK Driebanden Dames (incl. links naar informatiepagina Driebanden en livestreams Kozoom)

 



Tekst Frits Bakker.
Foto’s: Ton Smilde
Uitslagen: KNBB Sectie Driebanden
 

 

 

 

Dallinga haalt in voor Kozoom league met winst

SLUISKIL – Het was een dag van euforie met de nieuwe kampioen in huis, een overwinning in een vierpuntenwedstrijd en het vooruitzicht van het NK junioren in Sluiskil. Alleen de kampioen verloor bij Dallinga in de inhaalwedstrijd tegen Dekker. Jean Paul de Bruijn liet zich na een feilloze start op het eind nog aftroeven door Dave Christiani, maar de winst voor Dallinga lag toen al vast: 6-2. Het Zeeuwse team rekent nog in kansen voor de play-offs. Voor Dekker rekende Gerwin Valentijn voor: als we hier verliezen, is het voor ons gebeurd.

Peter De Backer en Steven van Acker waren de uitblinkers, Berry Dallinga had zijn bijdrage in de winst voor zijn team. Peter De Backer en Gerwin Valentijn zijn pittige rivalen, maar van een wedstrijd was geen sprake. De Belg startte met 9 en 4 in de eerste beurten en liep daarna steeds verder weg (40-18 in 16).

,,Ik heb een wat mindere periode achter de rug’’, vertelde Peter De Backer later. ,,Bij de World Cup in Egypte kreeg ik Corona, op het Belgisch kampioenschap met veel zieken werd ik ook geveld door griep. Het ging allemaal niet zo lekker, maar ik ben er weer bovenop. Ik voelde me fit, had een mooie start tegen Valentijn en kon het verder uitbouwen.’’

Dat deed Steven van Acker, na de winst van Berry Dallinga in het eerste part (40-29 in 39 tegen Blauwblomme met een serie van 9) ook in de partij tegen Barry van Beers voor de winst van het team. Ook hier was Belgische winst verzekerd: een fraaie 40-28 in 24. Dallinga gaat door de 6-2 winst voorbij de tegenstander en komt in het spoor van de top vijf in de eredivisie driebanden, Kozoom league.

Tekst Frits Bakker

Foto Peter De Backer (Dirk Acx)

 

Fraaie kijkcijfers live biljarten op tv: 281.000 kijkers totaal voor finale KNBB Jumbo Masters

BERLICUM – Ondanks een half uur vroeger op de dag dan het pool, ondanks geen promo, en ondanks pas de eerste keer live op RTL7 wisten de kijkers het driebanden te vinden: 53.000 kijkers gemiddeld, 281.000 totaal, en het hoogste marktaandeel van alle dagprogramma’s.
 

Een week eerder had het Jumbo NK Pool gemiddeld 26.000 kijkers, totaal (incl. uitgesteld kijken) 206.000.

 

 

Lijken ons lang geen slechte aantallen, mogelijk dat hierdoor bij veel geïnteresseerden-maar-niet-hardcore-liefhebbers de interesse in poolen is gewekt.

Al met al: tamelijk bemoedigend, en met dank aan Lotto die deze uitzendingen mogelijk heeft gemaakt. Een fraaie start van live biljarten op openbare tv!

#biljartenoptv #biljartenoptelevisie

 

 

Tekst: KNBB
Kijkcijfers: NMO
Sfeerfoto KNBB Jumbo Masters: Ton Smilde

Therese’s feestje

OOSTERHOUT – De eerste knock-out werd uitgedeeld door Therese Klompenhouwer, op het jaarlijkse feestje van de kampioene met de concurrentie die zij vooralsnog altijd de baas is geweest. Het Nederlands kampioenschap biljarten voor dames is zaterdagmorgen van acquit gegaan op de gezellige, lichtjes besneeuwde camping van De Eekhoorn in Oosterhout. Zestien speelsters zijn verzameld om te strijden voor de titel, maar de realiteit is dat er maar één voorspelbare winnares is, al sinds het prille begin van deze eeuw.

 



 

Therese Klompenhouwer-Van der Meer nu dus, 41 inmiddels, verhuisd naar Blaricum, op de vroege zondagmorgen nog één dag verwijderd van haar 17e nationale titel in een nieuwe, stralende periode van haar sportieve leven. De World Cups speelt ze niet meer, alleen in eigen land en dit jaar bij wijze van uitzondering in Bogota. Het is druk zat met toernooien, kampioenschappen en trainingssessies. En nu, dit weekend, met het nationaal kampioenschap.

 

 

Zestien dames, zo tussen de 20 en de 80, vielen zaterdag binnen bij de camping met zijn vier matchtafels. En zoals altijd was het daar vanaf de start gezellig druk met veel getetter vooraf en tussen de partijen en fanatieke gevechten op het biljart. Het is een mooi gezelschap, want allemaal kennen ze elkaar van vorige toernooien, zelden valt er een onvertogen woord, allemaal zijn ze in alle standen op het biljart geportretteerd door het onvermoeibaar klikkende biljartfenomeen Ton Smilde.

Wat het opvallende was op de vroege zaterdagmorgen na de opening? De razende, race van Therese om het toernooi te openen. Het scorebord in de Eekhoorn arena stond op 25-3 na 19 beurten, de niet meer piepjonge tegenstandster was meedogenloos over de knie gegaan.

De kampioene won haar poule natuurlijk voor Monique van Exter (ook geplaatst), Joke Breur en Pauline Beersma. Het moyenne van Therese was nog lang niet waar ze later op zal uitkomen (0.937), de hoogste serie nog heel bescheiden: 5.

 


 

Karina Jetten, als tweede poulewinnaar voor Daisy Werdekker, had ook een valse start in moyenne (0.652), Gerrie Wierstra won haar poule met 0.521 voor Sylvia Eckel, een totale verrassing, omdat Monique Wilkowski en Gerrie Geelen werden uitgeschakeld. En tenslotte stelde Mirjam Pruim haar kandidatuur voor een podiumplaats met winst in haar poule, 0.700, voor Joke Martijn.

De beste match op deze dag van voorronden was die van Therese (25 in 19), gevolgd, hoe ironisch, door die van Gerrie Geelen tegen Monique Wilkowski (25-11 in 30), Mirjam Pruim tegen Ineke Kooistra (25-11 in 31) en Karina Jetten tegen Sabine Bakker (25-15 in 32). De beurtenlimiet was 50, vier van de 24 partijen werden voortijdig afgevlagd. Karina Jetten tekende met 7 voor de hoogste serie uit de voorronden voor Joke Martijn met 6.

 




 

De partijen voor de kwartfinales, knock-out:

11.00:

Therese Klompenhouwer-Sylvia Eckel
Gerrie Wierstra-Monique van Exter
Karina Jetten-Daisy Werdekker
Mirjam Pruim-Joke Martijn.

Poulewinnaars:

Therese Klompenhouwer 6-0.947-5
Mirjam Pruim 6-0.700-5
Karina Jetten 6-0.652-7
Gerrie Wierstra 5-0.521-5

Nummers 2:

Monique van Exter 4-0.625-4
Daisy Werdekker 4-0.623-4
Joke Martijn 4-0.550-6
Sylvia Eckel 4-0.457-4.

 

Alle info Diamonds NK Driebanden Dames (incl. links naar informatiepagina Driebanden en livestreams Kozoom)

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Ton Smilde
Poster: KNBB Sectie Driebanden

 

Dallinga en Dekker voor Kozoom league in Sluiskil

SLUISKIL – De teams van Dallinga en Dekker spelen deze zondag (28 januari) een inhaalwedstrijd voor de 12e ronde van de Nederlandse eredivisie (Kozoom league). In het Sluiskilse biljartbolwerk is zondagmiddag onder meer de nieuwe Nederlandse kampioen Jean Paul de Bruijn te bewonderen.

Dekker en Dallinga willen de aansluiting met de top vijf van de eredivisie maken en zijn dus gebrand op een overwinning. Voor Dallinga wordt dat een moeilijke missie, want volgende week reist het Zeeuwse team naar Cues&Darts, één van de kanshebbers om de play-offs te halen.

Dallinga staat op 7 punten van de koploper SIS Schoonmaak en op 5 puntren van Team Eekhoorn, Cues&Darts en Bousema Lochem. Dekker heeft één puntje meer dan de Zeeuwen.

De partijen vanaf zondagmiddag 13.00 uur in Sluiskil zijn:

Peter De Backer-Gerwin Valentijn

Berry Dallinga-Henk Blauwblomme

15.00: Jean Paul de Bruijn-Dave Christiani

Steven van Acker-Barry van Beers.

Tekst: Frits Bakker

Foto Jean Paul de Bruijn (Ton Smilde)

 

Gerrie Geelen, outsider met een palmares op NK

KRIMPEN AAN DEN IJSSEL – De biljartkeu staat klaar voor weer een Nederlands kampioenschap dames, maar voor trainen is geen tijd geweest. De 59-jarige Gerrie Geelen uit Krimpen aan den IJssel moet heen en weer hollen tussen twee sporten. Zelf behoort ze al ruim twintig jaar tot de beste biljarters van Nederland, de laatste jaren is haar dochter Justine een groot talent en prijswinnaar in kunstrolschaatsen. De 17-jarige Justine was al eens Nederlands kampioene en doet mee aan grote internationale wedstrijden. Gerrie Geelen, als moeder, heeft dus weinig tijd om te trainen voor het Nederlands kampioenschap dat dit weekend in De Eekhoorn in Oosterhout wordt gespeeld. ,,Mijn dochter traint drie, soms vijf keer per week, dus ik moet met haar heen en weer rijden naar het nationale trainingscentrum in Moerkapelle.’’ Voor moeder Gerrie is sport inmiddels wat minder belangrijk.

Toch is Gerrie Geelen, altijd in de schaduw van Therese Klompenhouwer, de wereldtopper, nog altijd een van de bekende namen in het damesbiljarten. ,,Het gebeurt nog wel eens dat ik goed eindig op zo’n NK, maar Therese bedreigen, net als vroeger, is onmogelijk. Zij is te goed voor ons, vanaf 2004, toen het eerste NK dames was, is Therese elk jaar kampioen geworden.’’

Gerrie Geelen is haar carrière op het biljart al vroeg gestart. ,,Mijn ouders hadden een café met een biljart in Krimpen aan den IJssel. Ik was daar aan het spelen, toen ik 15 was. In het café zat iemand die geïnteresseerd was in mij. Hij wilde me wel les geven. Dat bleek Ad Koorevaar te zijn. Daarna ben ik serieuzer gaan biljarten.’’

Damesbiljart stond toen nog in de kinderschoenen. Sterker nog: een NK dames werd niet gespeeld. Dat duurde nog tot 2004. Gerrie Geelen deed wel al mee aan een World Masters in Heemstede in 1999 waar Orie Hida kampioen werd en Gerrie als tweede eindigde.

Op het eerste Nederlands kampioenschap in 2004 werd Geelen tweede na Klompenhouwer, maar op het eerste WK in Valencia, waar Therese in de kwartfinales werd uitgeschakeld, haalde Gerrie Geelen de finale, die ze verloor van Orie Hida met 3-2. En op het Europees kampioenschap in Manisa, Turkije, werd ze een jaar later tweede na Therese Klompenhouwer en voor Gülsen Degener.

Het waren de jaren waarin speelsters opdoken die nu nog altijd spelen: niet alleen Therese, ook Nishimoto, Michalkova, Degener en Le Bruyn. En zelfs de huidige Europese voorzitster Diane Wild was daar een van de deelneemsters aan het WK. ,,Op een zeker moment hadden wij van de bond en het IOC een A-status gekregen: Therese, Karina Jetten en ik. Dan kregen we een soort van salaris. Jammer genoeg is dat na 2012 weggevallen, omdat biljarten niet tot de Olympische Spelen werd toegelaten.’’

Gerrie Geelen heeft de passie nog altijd, de ambitie is wat minder geworden. ,,Ik ben mijn carrière eigenlijk gestart in het libre. Daarin kreeg ik les van Tonny Schrauwen, die heel wat Nederlandse spelers naar de top heeft gebracht. Het driebanden is later pas gekomen. Ik heb er een paar mooie podiumplaatsen aan overgehouden, maar altijd was er Therese om nog hoger te eindigen en heel veel kampioenschappen te halen.’’

Voor Gerrie Geelen is meedoen al lang belangrijker dan winnen. ,,In mijn goede dagen kan ik best nog winnen van sterke speelsters. Het is alleen te wisselvallig, omdat ik niet meer train. Waarom ik toch nog meedoe? Ik kan de sfeer niet missen en ik biljart graag. Ik hou zelfs ook van winnen, dus ik laat me niet zo maar verslaan. Zoals nu ook: ik leef naar het Nederlands kampioenschap toe, want vaak zijn het heel mooie toernooien.’’

Het Nederlands kampioenschap driebanden voor dames wordt dit weekend op zaterdag 27 en zondag 28 januari gespeeld in De Eekhoorn in Oosterhout. Therese Klompenhouwer gaat op jacht naar haar 15e opeenvolgende titel.

Het totale prijzenbedrag is 3.000 euro, de winnaar krijgt 1.000 euro, de nummer twee 500 euro, de nummers drie 250 euro. De nummer 1 verdient een startbewijs voor de World Cup van dit jaar in Veghel.

De poule-indelingen:

Poule A: Therese Klompenhouwer, Blaricum

Monique van Exter, Lelystad

Joke Breur, Terneuzen

Pauline Beersma-Gerritsen, Almelo

Poule B:

Karina Jetten, Vise (B)

Daisy Werdekker, Tilburg

Jetty Beersma, Almelo

Sabine Bakker, Grootebroek

Poule C:

Monique Wilkowski, Sint Michielsgestel

Gerrie Geelen, Krimpen aan de IJssel

Sylvia Eckel, Hansweert

Gerrie Wierstra Van Middendorp, Voorthuizen

Poule D:

Mirjam Pruim-Emmens, Almelo

Joke Martijn, Leiden

Petra Lips-Versluis, De Kwakel

Ineke Kooistra, Amsterdam.

Tekst: Frits Bakker

Foto Gerrie Geelen (Ton Smilde)

 

 

Nederland trekt talent Luca Philipoom aan

PULDERBOS – Het beste van de jonge Belgen in biljarten is van kleur verschoten. De 15-jarige Luca Philipoom is een geboren Belg, maar speelt volgende week zijn eerste Nederlands kampioenschap driebanden voor junioren. De overgang naar het Oranjeteam is mogelijk, omdat Luca twee paspoorten heeft. Zijn vader Jef Philipoom, de voormalig wereldkampioen, is Belg, zijn moeder Bianca is Nederlands. ,,Ik mocht kiezen voor welk land ik wil spelen’’, verduidelijkt Luca. ,,En ik vond dat er in Nederland een veel betere opleiding voor jongere biljarters is met veel trainingsuren, twee professionele trainers en coaches.’’

De biljartende zoon van Jef, die ooit in zijn beste jaren de Leeuw van Pulderbos werd genoemd, wil maar wat graag in de voetsporen van zijn vader treden. Dat was al vroeg bekend, maar op zijn zesde jaar maakte Luca nog even een uitstapje naar voetballen. ,,Ik was nog zo klein, dat ik op het biljart nergens bij kon. Daarom vond ik het niet zo leuk meer en ben ik bij de club van het dorp, FC Pulderbos, gaan voetballen.’’ Maar al snel kroop het bloed waar het niet gaan kon. Het ‘kleine leeuwtje’ staat nu, op zijn 15e jaar, elke dag drie uur aan het biljart, heeft al heel wat internationale ervaring opgedaan, krijgt 12 uur les per maand in Nederland en speelt daar ook het kampioenschap voor junioren, vrijdag 2, zaterdag 3 en zondag 4 februari in Hotel Restaurant Dallinga in Sluiskil.

Kozoom en de KNBB zochten de Belgische Nederlander op voor een voorbeschouwing op het NK. Luca Philipoom praat over zijn jeugd, voorkeur voor oranje, sportieve ambities, de groei en ontwikkeling van jong talent, de Nederlandse aanpak en zijn titelkansen.

Frits Bakker/Kozoom: Hoe voelt dat Luca, als jonge Belg die op zijn 15e jaar voor Nederland gaat spelen? Wat was de voornaamste reden? Hoe kwam je tot dat besluit?

Luca Philipoom: Het was al eens eerder ter sprake gekomen, omdat wij ook wel zagen dat er in Nederland veel beter met de jonge spelers wordt omgesprongen. We hebben op het EK junioren in Antalya met de Nederlandse voorzitter Paul Brekelmans en met Jean Paul de Bruijn gesproken wat de mogelijkheden waren. Dat is ruim een half jaar geleden. Daar is de beslissing genomen: het grote voordeel was dat ik daar training kreeg en coaching en dat de Nederlandse bond veel meer mogelijkheden bood. Zo is het gegaan met die overgang, alles is snel geregeld. Ik volg nu de trainingen van Jean Paul de Bruijn en Christ van der Smissen samen met de andere Nederlandse talenten.

FB: Je vader Jef is voor België wereldkampioen en Europees kampioen geworden. Jouw biljarthart ligt vanaf nu dus in Nederland. En over je vader gesproken: jij hebt vast en zeker ook de ambities om heel ver te komen.

Luca Philipoom: Ik heb op mijn 11e jaar mijn keuze gemaakt voor biljarten en heb er alles voor over om de top te halen. Vroeger trainde ik met mijn vader, nu doen we af en toe een partijtje, maar dat werkt niet goed. Het is beter dat een vreemde trainer me beter gaat maken. Ik voel me volwassener worden, technisch beter, mentaal sterker. Ik was nogal wild aan het biljart. Ik kon snel boos op mezelf worden als ik verloor. Nu ben ik al veel rustiger geworden, kan ik me beter concentreren, ook als het eens wat minder gaat.

FB: Het is wel al bijna het leven van een profsporter hé? Met school, trainen, toernooien, wedstrijden?

Luca Philipoom: Het zijn best lange dagen. Ik volg een opleiding sport en wetenschap, in mijn vierde jaar. Daarnaast ga ik elke dag drie uur trainen in De Ploeg, een kwartiertje van huis met de auto. Thuis hebben we een klein biljart, daar speel ik nooit meer op. Dan zijn er de bondstrainingen van de Nederlandse bond in het SIS centrum in Uden met de twee trainers, 12 uur per maand. Dus ja, eigenlijk best wel veel uren.

FB: Hoe kijk jij tegen de stelling aan van: jonge biljarters in Nederland en België zijn zeldzaam, de sport vergrijst in deze landen. Zoals het nu gaat, raken we achterop bij Zuid Korea, Vietnam Spanje en Turkije. Wat zou jij tegen jonge sporters zeggen die willen biljarten?

Luca Philipoom: Het is zo’n mooie sport, ook voor jongeren, dat hij zeker niet mag verdwijnen. Vooral de laatste twee, drie jaar komen er weer meer jongeren. De Nederlandse bond is heel actief, mijn moeder doet veel voor het Verhoeven jeugdcircuit in België. Dus het ziet er weer veel beter uit dan een paar jaar geleden. Ook in Europees verband wordt veel gedaan met toernooien en trainingskampen van de CEB en Longoni. Mijn tip, die mijn ouders van Frédéric Caudron kregen toen ik nog heel jong was: start gelijk met driebanden in plaats van de klassieke scholing met vrij spel. Jonge biljarters moeten gelijk driebanden gaan spelen, dat doen Koreanen, Spanjaarden en Turken ook. Daar komen op dit moment de meeste talenten vandaan.

FB: Wat wil jij met je opleiding in sport en wetenschap gaan doen?

Luca Philipoom: Ik kan er later alle kanten mee op. Het wordt wel steeds zwaarder, maar ik wil mijn school afmaken. Waar dat later toe leidt, weet ik nog niet. Mijn eerste ambitie is om als biljarter de wereldtop te halen.

FB: Wat zou het een enorme verrassing zijn als jij in je eerste kampioenschap gelijk Nederlands kampioen wordt. Hoe groot is die kans?

Luca Philipoom: Waarom zou het niet kunnen, ik heb hard gewerkt. De favorieten zijn Tom Slikker, de kampioen van vorig jaar, Joris van ’t Zelfden, die heel goed speelt, en wie weet waar ik kan komen. Ik ga mijn best doen tegen de top, want tenslotte ben ik nog veel jonger dan de favorieten. Ik ga ze het toch proberen lastig te maken. Ik heb er in elk geval keihard voor getraind. Dat kan ik mezelf niet verwijten.

De voorbeschouwing op het Nederlands kampioenschap komt over een week.

Voorronden:

Poule A:

Tom Slikker, Den Helder

Leon Dudink, Blokker

Gilano Vloedmans, Hillegom

Sean van Buren, Hilversum

Poule B:

Nick Dudink, Blokker

Xavier Siahaya, Geleen

Joeri Wilkowski, Sint Michielsgestel

Jayden van Buren, Hilversum

Poule C:

Joris van ’t Zelfden, Driewegen

Luca Philipoom, Pulderbos

Levi van der Hout, Ridderkerk

Robin Dobbeleir, Axel

Tekst: Frits Bakker

Foto Luca Philipoom (Paul Brekelmans)

 

 

 

 

 

 

Jean Paul de Bruijn bekroont soevereine KNBB Jumbo Masters

BERLICUM – Jean Paul de Bruijn, de nieuwe Nederlandse kampioen driebanden, kreeg zondagmiddag voor volle tribunes in het Beneluxtheater de huldiging die de Zeeuw verdiende. De danseres op het biljart na de Masters in Berlicum zong de gelukkige kampioen toe, de slingers en rooksignalen vulden de arena. Het kampioenschap, dat Dick Jaspers uitzwaaide als titelhouder, werd betwist in een finale tussen een Zeeuw en een Hagenaar. Jean Paul de Bruijn zegevierde tegen Glenn Hofman met een onverwacht hoge score: 40-21 in 22 beurten. Jean Paul de Bruijn, als de nieuwe aanvoerder van de Nederlandse ranglijst, mag met Jeffrey Jorissen voor Nederland naar het Wereldkampioenschap voor landenteams in Viersen. Voor de Zeeuw was het zijn vierde Masterstitel in zijn carrière en in het tijdperk waarin Dick Jaspers het soevereine boegbeeld is. De Masters lieten zien dat een nieuwe generatie op komst is. ,,Ik ben dolblij met mijn titel, want de concurrentie wordt sterker met heel veel jonge talenten.’’

 





 

Glenn Hofman, met zijn 33 jaar, is die status misschien al ontgroeid, maar stond wel al drie keer in de Mastersfinale. Hij verloor dat gevecht voor goud in 2015, 2016 en dit jaar, maar heeft nog een lange carrière voor zich.

 


 

De twee finalisten begonnen niet imposant sterk aan de Masters. Het slot was voor Jean Paul de Bruijn onverbeterlijk, voor Glenn Hofman bleef alleen de apotheose uit. Dat liet de finale zien voor de camera’s van RTL7 in Kozoom. De wedstrijd kwam traag op gang, alleen Jean Paul de Bruijn vond de flow om te schitteren met een plotselinge demarrage van 5, 7, 3, 3 en 10. Het bracht de score van 15-15 naar groot voordeel voor de Zeeuwse crack (39-19) en drie beurten later naar de finish van de finale.

Het podium met een geëmotioneerde kampioen werd compleet gemaakt door Glenn Hofman, Jean van Erp en Sam van Etten. De knock-outs met de 8 finalisten gingen van acquit met een thriller, waarin Jean van Erp het vonnis velde voor 23-voudig kampioen Dick Jaspers met 40-38 (22/21). Het traject daarna gaf eigenlijk geen al te boeiende scores meer te zien. Dat gold vooral voor de drie partijen op de slotdag.

Glenn Hofman won de halve finale tegen Jean van Erp met 40-23 in 25 beurten. Jean Paul de Bruijn finishte in de andere halve finale tegen Sam van Etten met 40-18 in 18 beurten. En tenslotte in de finalepartij heerste Jean Paul de Bruijn soeverein tegen Glenn Hofman.

Vreugde vermengde zich op die slotdag met deceptie. Jean Paul de Bruijn groeide in het toernooi en ging naar een wondermooie machtsgreep. Glenn Hofman, Sam van Etten en Jean van Erp hadden momenten van glorie tegen Jeffrey Jorissen, Joey de Kok en Dick Jaspers. De teleurstelling was vooral te zien in de gemiste apotheose bij Glenn Hofman (die zo graag zijn eerste Masterstitel had gewonnen) en Sam van Etten. De Noord-Hollander zakte weg in zijn partij tegen Jean Paul de Bruijn, maar had in zijn tweede Masters niettemin weer een grote stap voorwaarts gezet.

Mooi voor de statistieken was het ook dat twee spelers met een kort Koreaans profavontuur in de finale stonden. Jean Paul de Bruijn verzekerde dat de twee finalisten daar goede vrienden waren geworden en een ervaring rijker waren teruggekeerd.

Jean Paul de Bruijn dankte in zijn speech na afloop veel mensen en vooral de KNBB, de organisatie, vrijwilligers en biljartfans die de spelers een formidabele Masters hadden bezorgd. En tenslotte ook zijn grootste supporter en vrouw Anita, die na het winnen van het kampioenschap huilend in zijn armen viel.

 

 

In het totale overzicht eindigde Dick Jaspers met het hoogtste gemiddelde van 2.164, Sam van Etten met de hoogste serie van 13.

De eindstand van de KNBB Jumbo Masters, top 8 (moyenne, hoogste serie):

1 Jean Paul de Bruijn 1.448-10

2 Glenn Hofman 1.482-12

3 Sam van Etten 1.271-13

4 Jean van Erp 1.235-7

5 Dick Jaspers 2.164-12

6 Barry van Beers 1.405-6

7 Joey de Kok 1.208-6

8 Jeffrey Jorissen 1.235-7

 



 

Relevante links
Informatiepagina KNBB Jumbo Masters (KNBB)
Alle uitslagen, schema’s en standen KNBB Jumbo Masters (Driebanden)
Alle artikelen over de KNBB Jumbo Masters (KNBB)
Livestream KNBB Jumbo Masters (Kozoom, gratis na inlog)

 

Tekst: Frits Bakker
Foto ©Ton Smilde

Glenn Hofman-Jean Paul de Bruijn in finale

Jean Paul de Bruijn speelde een halve finale tegen Sam van Etten die één richting uitging. De Zeeuw had een serie van 8 in de vroegste fase, een van 8 door de pauze en nog een 7 tegen het eind, waarmee hij voortdurend in de flow van de wedstrijd zat. Sam van Etten, ironisch gezien met de hoogste serie van het hele toernooi (13), kwam niet verder dan 1 en 2 en bleef heel de partij ver achter zijn tegenstander. ,,Ik ben blij met mijn toernooi, niet met deze wedstrijd’’, bekende hij later. Het werd 40-18 in 18 beurten.

Finale 15.30: Glenn Hofman-Jean Paul de Bruijn.

 

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Ton Smilde