SITTARD – De Nederlandse titel in het driebanden voor dames, die al vijftien jaar opeenvolgend voor Therese Klompenhouwer is, staat dit weekend weer op het spel. De wereldkampioene komt na een dagje voorronden in de arena van De Biljartacademie in Sittard voor een strijd met een finaleveld van zestien dames.

Het Limburgse biljartbolwerk, dat zeer actief is met organiseren in de laatste jaren, kreeg vrijdag een warming-up waarin met zestien dames de eerste schifting werd gemaakt. Daarvan bleven er negen over, die nu met de zeven geplaatste speelsters in actie komen.

De zestien zijn verdeeld in vier poules van vier, de beste acht gaan de knock-out ronden in. Morgen, zondag, is de ontknoping.

 

 

De voorronden wekten nog niet de indruk, dat uit dat gezelschap een concurrente komt voor Therese Klompenhouwer. Alle gemiddeldes lagen onder de 0.500 en van de 24 partijen naar 20 punten, met een maximum van 40 beurten, haalden 15 partijen het einde niet. De Zeeuwse Sylvia van Eckel was de beste met 5 matchpunten en 0.471 voor Cynthia van Peer met 4 matchpunten en 0.471. De hoogste serie was ook voor Van Peer met 6.

De poules voor de volgende ronde zijn:

Poule A: Therese Klompenhouwer, Sylvia Eckel, Cynthia van Peer, Ineke Kooistra

Poule B: Karina Jetten, Gerrie Geelen, Joke Breur, Janine Verkerk

Poule C: Daisy Werdekker, Monique van Exter, Jetty Beersma, Hanny Hultermans

Poule D: Mirjam Pruim, Joke Martijn, Gerrie Wierstra, Pauline Beersma.

De nummers 1 en 2 uit de poules van de voorronden:

Poule A:

1 Jetty Beersma 4-0.410-3

2 Janine Verkerk 4-0.341-4

Poule B:

1 Joke Breur 4-0.467-4

2 Hanny Hultermans 4-0.394-5

Poule C:

1 Cynthia van Peer 4-0.4761-6

2 Gerrie Wierstra 4-0.423-3

Poule D:

1 Sylvia Eckel 5-0.471-5

2 Pauline Beersma 4-0.420-4

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Sylvia Eckel (Ton Smilde)

 

STOCKHOLM – Hallo, met Therese, we zijn in Stockholm, maar morgen ben ik weer thuis. De wereldkampioene is voor een vijftal dagen op citytrip met haar vriendin Eveline: een kort Zweeds uitstapje in het vooruitzicht van een gigantisch drukke tijd. Januari is een marathonmaand voor Therese Klompenhouwer, die dinsdag in Stockholm in relaxte sfeer haar 40e verjaardag vierde. Maar na haar terugkeer in Nederland worden het weken van rennen en vliegen om te verhuizen en te biljarten. Zo even snel uitgerekend: Therese legt zo’n 22.000 kilometer af in ruim vier weken. Amsterdam-Stockholm-Amsterdam-Nijkerk-Blaricum-Sittard-Berlicum-Amsterdam-Seoul-Wonju-Seoul-Amsterdam.

,,Het is eigenlijk niet te doen, maar het komt nu eenmaal zo uit’’, vertelt ze op de avond voor haar vertrek uit de Zweedse hoofdstad. Therese heeft namelijk haar huis in Nijkerk verkocht en verhuist de komende weken met haar vriendin naar een nieuw huis in Blaricum. ,,Dat betekent dus, het oude huis leegmaken, alles verhuizen en het nieuwe huis inrichten.’’ En tel daar maar bij op voor deze weken: het Nederlands kampioenschap dames in Sittard deze week in Sittard (6-8 januari), een paar dagen later de Masters in Berlicum (12-15 januari), twee dagen later vertrek naar Zuid Korea voor de World Grand Prix 3-Cushion, een drietal events in twee weken tijd (18 januari-1 februari).

,,Het is een vervelende samenloop, maar ik geef toe dat het allemaal leuk is om te doen’’, schetst Therese het contrast. Dus eigenlijk een luxe probleem voor de vijfvoudige wereldkampioene driebanden, die op haar 16e opeenvolgende Nederlandse titel jaagt in Sittard in het komende weekend. ,,Ik heb vijf dagen geen keu gezien, omdat we er echt helemaal uit zijn geweest. Veel leuke dingen gedaan samen, rondgekeken, veel gezien en genoten. Vanaf nu gaat het gas erop, leven in een snel tempo van het ene toernooi naar het andere.’’

 

 

Vrijdag is de start van het Nederlands kampioenschap met 24 speelsters, waar Therese een van de zeven geplaatste speelsters is en zaterdag pas in het toernooi komt in een eerste poule met vier speelsters. De voornaamste concurrenten op het eerste gezicht: Karina Jetten, Monique van Exter, Mirjam Pruim, Daisy Werdekker.

De Masters gaan van start met de voorronden, waarin Therese in de poule speelt met Jerry Hermans, Raimond Burgman en Jack Wijnen van wie de beste twee spelers zaterdag 14 januari doorgaan naar de knock-out met acht finalisten.

Het accent ligt in die turbulente weken vooral op het Koreaanse drieluik in Wonju, een stad op 150 kilometer van Seoul. Daar zijn 20 spelers van de wereldtop en meer dan 20 andere genodigden en wildcards uitgenodigd voor toernooien met een totaal aan prijzengeld van een kleine half miljoen (450.000 euro). Therese Klompenhouwer, de regerend wereldkampioene, is één van de zes dames in dat veld, onder andere met Dick Jaspers, Dani Sánchez, Tayfun Tasdemir, Torbjörn Blomdahl, Marco Zanetti en Eddy Merckx.

KNBB/Frits Bakker: Waar kijk je het meest naar uit in die lange marathon van partijen? En hoe voelt het om zo het jaar van start te gaan, eerst nationaal, daarna internationaal met de wereldtop?

Therese: Het is mijn plan om me vanaf dit jaar meer op de damestoernooien te gaan richten, omdat de CEB, de Europese bond, en de KNBB steeds meer aandacht aan ons besteden. Zo krijgen we behalve het Europees kampioenschap ook een EK voor landenteams en een Grand Prix voor dames in Valencia. Dat zijn mooie vooruitzichten om daar te kunnen schitteren. Dat is onder andere een reden waarom ik de Grand Prix toernooien in Nederland ga laten schieten. Ik doe volgende week mijn laatste Masters, hoe mooi ik het toernooi ook vind. Verder wil ik natuurlijk weer de Nederlandse titel voor dames, waar ik al vijftien keer achter elkaar heb gewonnen. Je kunt zeggen, er is geen tegenstand, maar altijd is er de druk om te moeten winnen. En daarna komen de Koreaanse toernooien, waar ik ben uitgenodigd net als vorig jaar. Ik speel graag in Korea, ken er inmiddels veel mensen en het is prachtig om met de beste spelers van de wereld in een toernooi te spelen. We spelen in het hoofdtoernooi in poules van acht, dat wil dus zeggen dat je dan zeker zeven partijen speelt. Het is geweldig om het jaar zo te starten en hopelijk goede moyennes te spelen.

KNBB/FB: Hoe ziet het jaar er verder uit, blijf je wel de World Cups meedoen? En de competities met je teams?

Therese: Ja hoor, al ga ik de World Cups niet allemaal spelen. Ik denk zeker in Porto, in Korea en Veghel, maar Las Vegas en Ho Chi Minh sla ik over en Ankara speel ik niet, omdat het niet uitkomt met de verhuizing. De komst van meer Europese events dwingt me om keuzes te maken. De competities met mijn teams blijf ik zeker wel meedoen in Nederland, België en Duitsland. Voor later in het jaar staat het WK in Turkije hoog op mijn lijst, dus het wordt weer druk zat. Voor de Grand Prix toernooien in Nederland kan ik eerlijk gezegd de motivatie niet meer opbrengen. Ik wil vooral zo veel mogelijk titels halen.

KNBB/FB: Zullen we er vanuit gaan dat je zondag gewoon weer Nederlands kampioene wordt? En hoe ambitieus ben je om je laatste Masters te spelen?

Therese: Ik ben topfavoriet, maar er zo maar vanuit gaan dat ik die Nederlandse titel weer win, zal ik zelf nooit doen. De Masters wil ik mooi afsluiten. Ik ben nog nooit bij de beste acht geweest, wel een paar keer heel dichtbij. Vorig jaar bijvoorbeeld. Ik won van Kay de Zwart met 3-0 en dik 2 gemiddeld. Daarna moest Jaspers van Wilkowski winnen. Dat gebeurde ook, met 3-2, waardoor Wilkowski op setstanden doorging en ik net was uitgeschakeld.

KNBB/FB: Je nieuwe leven gaat er dus anders uitzien: nieuwe vriendin, een nieuw huis, nieuwe omgeving, 40 geworden, andere mindset in je biljartcarrière. Maar eigenlijk zeg je als boegbeeld van het damesbiljarten in de wereld: de ambities zijn onverminderd.

Therese: Ik sta nu even voor een extreem drukke tijd, daar moeten we doorheen. Maar ik zei al: het wordt allemaal leuk, ik kijk er naar uit. De trainingen zijn er door het Zweedse uitstapje een paar dagen bij ingeschoten, maar daar maak ik me geen zorgen om. De vorm kan niet zo maar ineens weg zijn. Het is zelfs goed geweest om mijn hoofd even leeg te maken met zo’n drukke maand op komst. Ik kijk heel erg uit naar de komende weken met zo veel prestigieuze toernooien. Ik ben er helemaal, klaar voor en heb er zin in.

KNBB/FB: Ik zag laatst een interview in NRC met veel informatie die bekend was: toch een paar leuke highlights.

Therese: Voor het eerst stond ik op de shortlist in Nederland voor de verkiezing Sportvrouw van het Jaar. Niet veel mensen kunnen zeggen dat ze vijf keer wereldkampioen zijn geworden en negen keer Europees kampioen. Het voelde als een erkenning dat ik word gezien.

Ik werd dit jaar Europees kampioene in België met een wereldrecord: 30 caramboles in 9 beurten. Ik verbeterde mijn record met 3 beurten. Het WK was speciaal omdat ik kampioen werd in eigen land. Ik speelde weer een wereldrecord, algemeen moyenne. Over zes wedstrijden bijna 1.400. Het is fijn dat ik op grote toernooien iets extra’s kan leveren.

Biljarten is supermoeilijk, je moet fit zijn, anders werken je hersenen minder goed. Je afstoot moet kloppen, je arm moet goed voelen. Ik weet precies wat ik moet doen, maar toch zijn er momenten dat ik het niet goed kan uitvoeren. Als je onzeker wordt, is moeilijk een goede wedstrijd te spelen. Jaren geleden heb ik daar al hulp bij gehad van een sportpsycholoog. Ik weet nu wat ik moet doen: als mijn hart sneller gaat kloppen, of als ik onrustig word. Dan let ik op mijn ademhaling, blijf ik positief denken. Ik speel ook tegen mannen, maar op een damestoernooi ben ik mentaal heel sterk.

De concurrentie komt met name uit Zuid Korea. Alleen in Seoul staan al 10.000 wedstrijdtafels, dat halen wij in heel Europa niet eens. Ik moet voor alle Koreaanse speelsters uitkijken, ze zijn heel gedisciplineerd. Ik heb veel ervaring, daar win ik het nog op.

Dank Therese, voor het interview.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Therese Klompenhouwer (Ton Smilde)

 

 

 

 

 

 

HULST – De status van Nederlands kampioen driebanden staat voor Jean Paul de Bruijn over twee weken weer op het spel. De 57-jarige Zeeuwse biljarter mag ongetwijfeld een aanval van Dick Jaspers verwachten op zijn positie, want de enige Nederlandse wereldtopper zal die titel hoogst zelden aan zich voorbij laten gaan. Jean Paul de Bruijn, die nog niet zo lang geleden van de PBA, de Koreaanse profcompetitie, was teruggekeerd, greep die kans vorig jaar met twee handen. En is op de Masters (11-15 januari 2023 in Berlicum) de titelverdediger in een veld van zestien finalisten. De kampioen met zijn ups en downs, zoals 2022 ook weer heeft laten zien. ,,Ik kan nooit op voorhand zeggen dat ik in topvorm zal zijn.” Daarvoor is biljarten – en vooral de populairste spelsoort driebanden – een te onvoorspelbare sport.

 

 

Jean Paul de Bruijn kan zo maar winnen van Dick Jaspers, de nummer één van de wereld, maar net zo goed kansloos worden uitgeschakeld in de drie internationale toernooien die hij dit jaar heeft gespeeld: het Wereldkampioenschap in Korea en de World Cups in Sharm El Sheikh en Veghel. Dat is de voornaamste reden dat hij niet alles meer op een internationale carrière zet. ,,Ik heb met mijn vrouw Anita besloten dat we niet meer heel de wereld rondreizen om World Cups of toernooien te spelen. Dat wil dus ook zeggen dat ik niet meer de ambitie heb om me in de bevoorrechte top 14 van de wereld te spelen. Wat ik wel doe, is wat we graag doen. Ik speel competitie in vijf landen, speel de World Cups in Europa mee, zoals Veghel, Ankara, maar niet Ho Chi Minh en Las Vegas. Ik ben samen met Christ van der Smissen de bondscoach van jonge spelers en ik geef heel veel lessen. Voor wedstrijden, als ik het even snel uitreken, ben ik de helft van een maand op pas. Voor de rest is het coachen en lesgeven. Dus eigenlijk leef ik ook na de PBA nog altijd als een profbiljarter.”

Het beste dat Jean Paul de Bruijn ooit liet zien was een tweede plaats op het WK driebanden in Lugo in 2005. Maar daarnaast is zijn palmares indrukwekkend met één wereldtitel in het bandstoten in Alicante, 2007, zes Europese titels in die spelsoort, drie keer winst op de Masters, waaronder die titel van 2022 in een rechtstreekse finale tegen Jaspers. ,,Ik was terug van de PBA, we kwamen uit de Corona en wat kon er mooier zijn dan de Masters winnen.”

,,Het was al een hele kunst om me nog te plaatsen in twee toernooien voor de ranking waarin ik mocht meedoen na mijn schorsing.” Maar goed, geeft hij toe, hij versloeg toppers als Martin Horn en Roland Forthomme in de competities, maar in de World Cups en op het WK in Korea was het veel minder. ,,Ik heb er niet goed gespeeld, niets gepresteerd.”

Toch heb jij, Jean Paul de Bruijn, de mentaliteit en de ambitie van Dick Jaspers: altijd en overal willen winnen, altijd op en top geconcentreerd in een wedstrijd.
Jean Paul de Bruijn: ,,Ik geef mezelf altijd helemaal, waar ik ook moet spelen. Daarin kun je me wel vergelijken met Dick Jaspers, die ik al 44 jaar ken en met wie ik zo veel toernooien heb gespeeld. Het verschil tussen ons is, dat Dick wereldtop is en ik niet. Hij presteert vrijwel overal in de wereld, heeft nooit grote inzinkingen of slechte toernooien. En daarom is hij de nummer één van de wereld. Ik heb die slechte partijen wel. Dan reis ik naar een toernooi, denk ik dat de topvorm er is, dat ik goed heb getraind, maar dat het in een wedstrijd helemaal mislukt.”

En waar ligt dat dan aan? Zijn er aanwijsbare factoren, is het een kwestie van druk, van mentale stress, te gedreven zijn om te winnen?
Jean Paul de Bruijn: ,,Het is zo moeilijk om dat te verklaren. Het is niet de druk die ik mezelf opleg en niet de stress van een partij. Ik heb leren leven met die wisselende partijen en resultaten, die spelers van de wereldtop zoals Jaspers, Sánchez, Blomdahl, Caudron, Zanetti en Merckx niet hebben. Ik zal een voorbeeld noemen: als ik bij bandstoten 50 punten achter sta, dan denk ik, straks krijg ik de ballen onder controle, maak ik er 100 en sta ik er 50 voor. Dat heb ik bij driebanden niet, Jaspers wel. Die kan met een plotselinge aanval ineens een partij omdraaien en in een paar beurten winnen.”

Waren die twee jaar bij de PBA, met een profcontract, ook zo’n ervaring? Een mooi contract, af en toe sterke partijen, maar net geen top, dus ook niet de grote premies van de toernooien meegepakt, zoals Caudron en de Spanjaarden Zapata en Martinez? Was het de reden voor je vertrek na twee jaar?
Jean Paul de Bruijn: ,,Ik blijf het altijd zien als een prachtige ervaring, een bijzondere twee jaar in mijn carrière. En nee…, de reden voor mijn vertrek was niet dat ik er geen toekomst zag. Ik had er nog jaren kunnen leven van mijn sport, van contracten en verdiensten. Maar op het moment dat ik een nieuw contract overeen moest komen, waren de omstandigheden veranderd. Door de corona en de quarantaines moesten we tien maanden per jaar daar in Korea wonen. We zaten met onze privé situatie: mijn moeder, mijn schoonmoeder, de huisdieren. Dus Anita en ik vonden het niet verstandig om het contract te verlengen. Ik ben blij dat ik voor de PBA heb gespeeld, maar ook blij dat we terugzijn in Nederland. En we hebben nooit iets gemerkt van scheve gezichten dat we weg zijn geweest. Veel spelers hadden er begrip voor, dat we het hebben gedaan.”

Hoe ziet een maand voor jou er nu uit, dus als biljartprof in Nederland?
Jean Paul de Bruijn: ,,We gaan samen de wedstrijden af, de competities in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en Denemarken. En de World Cups die niet te ver weg zijn. En bijna op alle andere dagen van de maand ben ik weg voor het coachen van jongeren of lesgeven, vooral in veel Zeeuwse steden en dorpen, dikwijls met ouderen, met groepen van vijf, zes tegelijk. Ik vind het zelf ook heerlijk om te doen.”

Heeft het Nederlandse biljarten talenten die jij verder kunt brengen naar de wereldtop?
Jean Paul de Bruijn: ,,Met een paar jongens zijn we goed op weg, alleen kun je nooit op voorhand spelen of dat naar de wereldtop leidt. We zien spelers komen zoals Myung-woo Cho, de jonge Koreaan, die nu net zijn eerste World Cup heeft gewonnen. Dat zijn extreme talenten, zoals Jaspers, Caudron, Blomdahl en de andere wereldtoppers dat in hun jonge jaren waren. We trainen de talenten een paar keer per maand, die beginnen zich zichtbaar te ontwikkelen. Het is goed dat Sam van Etten, Joey de Kok en Joris van ’t Zelfden, om er een paar te noemen, de World Cups afreizen. Maar wie kan zeggen, dat er een opvolger voor Jaspers op komst is? Misschien komt die er wel nooit meer.”

Jij hebt zelf jarenlang rond kunnen kijken bij de UMB, de wereldbond, en nu ook twee jaar bij de PBA. Denk je, in jouw beleving, dat het ooit nog eens tot een samensmelting kan komen en dat alle wereldtoppers in één toernooi zijn te zien?
Jean Paul de Bruijn: ,,Ik denk het voorlopig niet, helaas, want zo lang er schorsingen zijn, zullen spelers geen risico’s nemen. Het was bij de PBA eerst de opzet om ook buiten Korea, dus ook in Europa en buiten Azië, toernooien te organiseren. Ik vrees dat het daar niet meer van komt. Want wie gaat nu een PBA toernooi in Europa spelen, terwijl hij weet dat hij dan voor een jaar wordt geschorst. We moeten er maar van uitgaan dat we zo naast elkaar blijven leven. De UMB heeft zijn toernooien, het prijzengeld is gestegen, het grootste deel van de wereldtop speelt daar. En de PBA heeft zijn bestaansrecht bewezen, want elk jaar komen er grote sponsors bij, ook die niet aan de biljartsport gerelateerd zijn.”

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Jean Paul de Bruijn (Ton Smilde)

 

SITTARD – De absolute topfavoriete is natuurlijk Therese Klompenhouwer, de 15-voudige titelhoudster op het Nederlands kampioenschap voor dames, dat dit weekend in De Biljartacademie in Sittard wordt gespeeld. De favoriete voor eigen publiek is Chantal Arntz, die in de thuisarena af en toe helpt in de bediening, een 42-jarige dame met horeca-ervaring en zevenvoudig deelneemster aan het NK. De echte Limburgse, woonachtig in Susteren, hoopt op een stuntje: de kwalificatie overleven en het hoofdtoernooi met zestien speelsters halen. Chantal Arntz beseft ook voor dit NK maar al te goed dat ze geen hoogvlieger is, zoals Therese Klompenhouwer en Karina Jetten. ,,We spelen dit NK nu voor de tweede keer in ons lokaal in Sittard. Dat motiveert me extra, want ik speel een thuiswedstrijd. En ik heb één keer hiervoor bijna de laatste acht gehaald. Dat zou geweldig zijn. Ik heb wat meer getraind dan anders, dus ik hoop op een heel mooi toernooi voor mezelf”, zegt de Limburgse, die een baan heeft in café Nooit Gedacht met een terras in Montfort, waar een vriendin de eigenaresse is.

Biljarten doet ze al heel lang, Chantal Arntz, die in Susteren negentien jaar samenwoont met Martien Kok en twee kinderen heeft. Jaren geleden begon ze met poolbiljarten in 1997, maar ze stapte in 2003 over naar de KNBB en ging na een telefoontje van Paul Brekelmans, de huidige Sectievoorzitter, acht jaar geleden driebanden spelen. ,,En nu sta ik dus al voor mijn zevende NK, waarvan onder andere twee in Mariënberg, twee in Oosterhout en nu het tweede in Sittard.”

Ze speelt nu acht jaar driebanden op groot biljart, in La Plaza in Brunssum en later dus ook in De Biljartacademie. ,,Ik ben ruim drie jaar lid in de Biljartacademie, vanaf het moment dat het daar is geopend. Nu speel ik nog alleen vrij spel daar, volgend jaar ga ik driebanden spelen in de derde divisie. Dat doe ik nu met Heinz Jacobs, Ton Krichel en Karel de Roy van Zuydewijn in La Plaza.”

 

 

Het gemiddelde schommelt zo rond de 0.400, soms is het wat meer, soms ook wat minder, afhankelijk van de vorm en hoe het spel loopt. ,,Ik zit op dit NK in een poule met Jetty Beersma, Petra Lips en Janine Verkerk. Daar hoop ik doorheen te komen.” Het NK, zo verzekert Chantal, is een toernooi waarin vriendschap belangrijk is. We gaan allemaal heel erg goed met elkaar om. Daaruit is zelfs ook een vriendenclub ontstaan, waarmee we minstens één keer per jaar een toernooi spelen: Petra Lips, Cynthia van Peer, Sylvia Eckel, ikzelf, de mannen en de broer van Sylvia. Eerst speelden we mee in het Crazy Diamonds toernooi, later zijn we zelf een wedstrijd ‘Zuid tegen Noord’ gaan organiseren in Hotel Pot in Groenlo. Dat doen we nu al een zestal jaren.”

,,Ik ben niet zo’n trainingsbeest”, vertelt Chantal, ,,maar nu heb ik er wat meer aan gedaan, omdat ik wil proberen iets hogerop te komen.” Zo traint ze wel eens een partijtje in De Biljartacademie met Mark Janssen en vorige week nog met Karina Jetten. En overigens heeft Chantal Arntz ook een aardig palmares: Nederlands kampioene in het vrij spel in Woubrugge in 2016 tot 5.00 gemiddeld en derde op het NK dames driebanden klein in 2020.

En nu we het toch over een buitengewoon sportieve dame hebben: Chantal Arntz rijdt ook nog paard en is lid van de Schutterij in Grevenbricht, waar ze wedstrijden doet in buksschieten.

De informatie over het Nederlands kampioenschap van dit weekend:
Vrijdag 6, zaterdag 7 en zondag 8 januari in De Biljartacademie, Handelsstraat 34 in Sittard.
Programma start vrijdag, zaterdag en zondag om 11.00 uur. Zondag is de finale om 15.00 uur (live op Kozoom).

De zeven geplaatste speelsters voor het Nederlands kampioenschap in De Biljartacademie in Sittard

Therese Klompenhouwer, Nijkerk
Karina Jetten, Visé, België
Gerrie Geelen, Krimpen aan de IJssel
Monique van Exter, Lelystad
Daisy Werdekker, Tilburg
Mirjam Pruim, Almelo
Joke Martijn, Leiden

De voorronden worden vrijdag gespeeld met zestien speelsters, van wie 9 speelsters zich voegen bij de zeven geplaatste speelsters.

Poule A:
Jetty Beersma, Almelo
Petra Lips, De Kwakel
Chantal Arntz, Susteren
Janine Verkerk, Stolwijk

Poule B:
Joke Breur, Terneuzen
Ineke Kooistra, Amsterdam
Nynke Kuindersma, Heerenveen
Hanny Hultermans, Dongen

Poule C:
Gerrie Wierstra, Voorthuizen
Sabine Bakker, Grootebroek
Natasja Damen, Haaksbergen
Cynthia van Peer, Oud Gastel

Poule D:
Pauline Beersma, Almelo
Sylvia Eckel, Hansweert
Esme Willems, Bergen op Zoom
Andrea Hofman, Den Haag.

Tekst: Frits Bakker
Foto Chantal (Ton Smilde)

 

Meer over de Masters en het programma kunt u hier vinden.

Wilt u de KNBB Jumbo Masters bezoeken? Bestel u kaarten dan hier.

 



 

 

ROSMALEN – De veelvoudig winnaar Dick Jaspers – Jaspers wint grofweg de helft van alle Grand Prix toernooien waaraan hij meedoet – heeft zaterdagavond in De Hazelaar in Rosmalen wederom een Grand Prix titel toegevoegd aan zijn palmares. In de finale tegen Glenn Hofman won Jaspers na een snelle knock-out, een briljante start en een riante score: 40-23 in 16 beurten.

De Nederlandse nummer één van de wereld voert de ranglijst van zestien spelers aan die begin volgend jaar (11-15 januari) de KNBB Jumbo Masters gaan spelen. De loting werd na de Grand Prix finale verricht door KNBB Sectie Driebanden voorzitter Paul Brekelmans. De derde en laatste Grand Prix van dit jaar bracht nog enkele kleine verschuivingen teweeg in het klassement. Glenn Hofman, die is teruggekeerd van de PBA toernooien in Zuid Korea, heeft een schorsing achter de rug en speelde in Rosmalen zijn eerste toernooi. De Hagenaar leverde een knappe prestatie: alleen door een finaleplaats in deze Grand Prix kon hij zich nog kwalificeren voor de Jumbo Masters. Die missie is geslaagd, want door overwinningen op Barry van Beers, Raimond Burgman en Dave Christiani op de finaledag is Glenn Hofman definitief terug van weggeweest.

De 57-jarige Dick Jaspers was met zijn rijke palmares de enige speler die de 32-jarige Glenn Hofman van een nog mooier succes kon afhouden. De demonstratie die Jaspers in zijn twee laatste partijen gaf, was iedereen te machtig. Jaspers sloot zijn halve finalepartij tegen Jack Wijnen af met winnende series van 13 en 9 en startte zijn finalepartij tegen Hofman met series van 16 en 10 in de eerste vier beurten. ,,Het was natuurlijk een fantastische start voor mij, ik had het ook sneller willen afmaken, maar daarna kwamen er ontzettend moeilijke ballen voor ons allebei”, keek Dick Jaspers later terug op de finale.

Jaspers benadrukte dat hij zijn Nederlandse tegenstanders niet had onderschat. ,,Ik weet hoe sterk ze kunnen zijn, dus ik moet altijd scherp blijven.” Voor Glenn Hofman had hij een bemoedigend woord: ,,Hij is terug in Nederland en wilde graag winnen. Ik heb het hem bijna onmogelijk gemaakt met zo’n vlekkeloze start en zo veel slechte posities. Hij kon er echt niets aan doen dat hij niet in de partij kon komen.”

 

 

De laatste aanloop naar de finale gaf één van de mooiste partijen van deze Grand Prix in Rosmalen te zien. De 60-jarige Brabander Jack Wijnen, die door zijn plaats in de halve finale net zijn ticket voor de Masters had verdiend, begon als een speer aan de wedstrijd tegen Dick Jaspers. De score stond op 13-2 voor Wijnen na vier beurten, maar toen startte Jaspers een onwaarschijnlijk mooie inhaalrace. Hij kwam eerst op 14-15, even later op 18-15 in tien beurten en ging bij die score uit met twee series: 13 voor een stand van 31-16 en 9 voor de eindstand 40-16. Kortom, vanaf 13-2 achter in vier beurten produceerde Jaspers daarna 38 caramboles in 9 en Wijnen slechts 3. Dat bracht Jaspers als eerste speler in de finale.

Glenn Hofman stond op de andere tafel tegenover Dave Christiani met maar één opdracht: winnen. Het zou de Hagenaar, die met 0 punten op de ranglijst aan zijn enige Grand Prix was begonnen, toch nog op de valreep een plaats in de Masters verschaffen. Het werd een prachtig gevecht tussen de twee spelers: Christiani had de eerste opleving met 8, Hofman antwoordde bijna onmiddellijk met 11 en vanaf dan was Hofman de speler die de controle had. Hij leidde met 22-17, 32-19 en zag vervolgens Christiani terugknokken naar 33-28 en 33-30. Hofman kreeg de eerste kans om uit te maken op 36-30, miste nog twee keer en voerde de spanning verder op. Bij 39-38 voor Hofman miste Hofman een losse band, Christiani een redelijk maakbare zig-zag bal en kon Hofman met een harmonica de partij uitblazen.

De lange dag van knock-outs met zestien spelers uit het laatste voortraject startte met een mooi staaltje van Joey de Kok. De jonge Zeeuw versloeg de geroutineerde Zeeuw, die titelverdediger is op de Masters, in een rechtstreekse partij met 40-19 in 22 beurten. Jeffrey Jorissen was in die ronde met zestien de beste en meest riante winnaar tegen Therese Klompenhouwer met 40-15 in 17 (2.352). Dick Jaspers versloeg Raymund Swertz met 40-26 in 17 (2.222), Glenn Hofman startte zijn zegereeks in de knock-outs tegen Barry van Beers met 40-25 in 23 en het meest boeiend was het bij Dave Christian tegen Jerry Hermans, die in 40-40 eindigde en met penalties werd gewonnen door Christiani: 3-1.

Dick Jaspers maakte een eind aan de illusies van Jeffrey Jorissen in de kwartfinales door winst met 40-27 in 21 beurten. Dave Christiani wervelde langs Jean van Erp in die ronde met acht met het beste moyenne: 40-26 in 19, 2.105 gemiddeld. De andere twee spelers voor de halve finales werden Glenn Hofman, met winst op Raimond Burgman (40-33 in 28) en Jack Wijnen, de revelatie, die Joey de Kok versloeg met 40-30 in 35 beurten.De eindstand van de Grand Prix in Rosmalen was:
1 Dick Jaspers
2 Glenn Hofman
3 Dave Christiani en Jack Wijnen
5 Jeffrey Jorissen, Jean van Erp, Raimond Burgman, Joey de Kok.

De poule-indelingen na de loting voor de Jumbo KNBB Masters, het NK driebanden dat wordt gespeeld van 11-15 januari 2023 in het Beneluxtheater in Berlicum.

Poule A: Dick Jaspers, Kay de Zwart, Frans van Schaik, Raymund Swertz

Poule B: Jeffrey Jorissen, Barry van Beers, Jean van Erp, Glenn Hofman

Poule C: Jerry Hermans, Raimond Burgman, Jack Wijnen, Therese Klompenhouwer

Poule D: Adrie Demming, Jean Paul de Bruijn, Joey de Kok, Dave Christiani.

 

 

Tekst: Frits Bakker
Loting: KNBB Sectie Driebanden
Foto Dick Jaspers ©Paul Brekelmans

ROSMALEN – De kick-off van het hoofdtoernooi in de Grand Prix van Rosmalen heeft vanavond geleid tot het schema van de knock-outs met zestien spelers. De eerste acht namen kwamen donderdag uit de eerste vier poules, vanavond, vrijdag, werden de andere acht spelers bekend. De meest opvallende poulewinnaars: Jean Paul de Bruijn (6 matchpunten, 1.846 gemiddeld) en Raimond Burgman (6 punten, 1.739). Wie gaan wel en wie niet naar de Grand Prix finale?

Sam van Etten, Harrie van de Ven, Huub Wilkowski en Gerwin Valentijn waren kanshebbers die in deze sessie werden uitgeschakeld. Jean Paul de Bruijn won Poule C door overwinningen op Erwin Kivits (40-27 in 22), Jack Wijnen (40-20 in 18) en Sam van Etten (40-33 in 25). Jack Wijnen eindigde als sterke nummer twee met 4 punten en 1.724 gemiddeld. Sam van Etten werd uitgeschakeld zonder matchpunten en met 0.976.

De eindzege in Poule D ging naar Dave Christiani met drie overwinningen: tegen Jerry Hermans (40-19 in 30), Harrie van de Ven (40-37 in 29) en Riny Zwiers (40-29 in 33). Christiani eindigde met 6 matchpunten en 1.304 voor Hermans met 4 punten en 1.192. Poule E kreeg een mooie ontknoping met Kay de Zwart en Paul Bruijstens, allebei met 4 matchpunten. Kay de Zwart verloor alleen van Paul Bruijstens met 40-33 in 38. Bruijstens verloor op zijn beurt alleen van Huub Wilkowski met 40-32 in 32, maar het hielp Wilkowski niet aan plaatsing, omdat hij zijn twee andere partijen verloor. Kay de Zwart eindigde met 1.189, Paul Bruijstens met 1.009.

 


 

Raimond Burgman en Joey de Kok sloegen een belangrijke slag in Poule F, waar Gerwin Valentijn en Wilco van Wijk werden uitgeschakeld. Burgman bleef ongeslagen en won de partij tegen Joey de Kok met 40-23 in 23 beurten. De Kok speelde gelijk tegen Wilco van Wijk in 35 beurten, maar de Zeeuw won de beslissende partij om de tweede positie tegen Valentijn met 40-20 in 31. Burgman finishte met 6 punten en 1.739 (mede dankzij een gewldige 40-8 (13) tegen Wilco van Wijk, moyenne boven 3!) De Kok met 3 punten en 1.157.

De twee Zeeuwen Jean Paul de Bruijn en Joey de Kok staan zaterdag in de eerste sessie van de achtste finale tegenover elkaar. Verder is een opvallende partij tussen Jeffrey Jorissen en zijn Haagse teamgenote Therese Klompenhouwer. Dick Jaspers treft Raymund Swertz.

 

 

De eerste knock-out ronde voor zaterdag:
11.00:
Jean Paul de Bruijn-Joey de Kok
Kay de Zwart-Jack Wijnen
Jeffrey Jorissen-Therese Klompenhouwer
Dick Jaspers-Raymund Swertz
13.00:
Jean van Erp-Paul Bruijstens
Dave Christiani-Jerry Hermans
Barry van Beers-Glenn Hofman
Raimond Burgman-Volkan Cetin

 

Zaterdag wordt de Grand Prix Rosmalen live (gratis na registratie) uitgezonden op Kozoom. Alles gaat op één dag direct door naar de finale, die rond 19:00 zal starten.

 

 

Tekst: Frits Bakker.
Foto’s Joey de Kok, Raimond Burgman, Jean Paul de Bruijn en Paul Bruijstens. (Paul Brekelmans)

ROSMALEN – Voor de Grand Prix in Rosmalen zijn de eerste acht finalisten bekend. Dick Jaspers, Jean van Erp, Jeffrey Jorissen en Barry van Beers waren donderdagavond in De Hazelaar de eerste groepswinnaars. De andere acht winnaars en nummers twee worden vrijdagavond bekend.
 
Dick Jaspers bleef in Poule A ongeslagen en versloeg zijn drie tegenstanders met een overall gemiddelde van 1.411. Therese Klompenhouwer werd de nummer twee na overwinningen op Nick Zuijkerbuijk (40-33 in 28) en Michael Vink (40-24 in 35). Jaspers versloeg zijn tegenstander Nick Zuijkerbuijk met 40-34 in 37, Therese Klompenhouwer met 40-26 in 31 en Michael Vink met 40-11 in 17. Therese Klompenhouwer zegevierde in de beslissende partij voor plaats 2 tegen Nick Zuijkerbuijk met 40-33 in 28.
 
Dick Jaspers haalde 6 matchpunten en 1.411, Therese Klompenhouwer 4 punten en 1.127, Zuijkerbuijk 2 punten en 1.070 en Vink 0 punten en 0.666.
 
Jean van Erp was de beste in moyenne deze avond met winst in Poule H met 6 matchpunten en 1.600 gemiddeld, serie van 11. Volkan Cetin gaat mee naar de knock-outs als nummer twee met 4 matchpunten en 0.990 na de overwinningen tegen Roland Uijtdewillegen en Sander Jonen.
 
Jean van Erp startte met winst op Sander Jonen met 40-20 in 14 (2.857 gemiddeld) en won daarna van Volkan Cetin met 40-23 in 27 en Roland Uijtdewillegen met 40-27 in 34, wat hem op een algemeen gemiddelde van 1.600 bracht. Volkan Cetin won van Uijtdewillegen en Jonen en eindigde met 4 matchpunten en 0.990. De nummer drie was Roland Uijtdewillegen met 2 punten 1.000.
 
Raymund Swertz tegen Barry van Beers was de cruciale partij in Poule G, waar Barry van Beers na twee sessies met 4 matchpunten stond, Jack van Peer en Raymund Swertz met 2 punten.
 
Jeffrey Jorissen en Glenn Hofman gingen gezamenlijk door van Poule B: Jorissen met een ongeslagen reeks, nadat hij in de tweede ronde Albert Kooistra had verslagen met 40-25 in 29 en in de laatste sessie Frans van Schaik met 40-35 in 35.
 
Glenn Hofman ging na het eerste verlies mee met Jorissen door overwinningen op Frans van Schaik met 40-38 in 34 en Albert Kooistra met 40-20 in 30. Jorissen haalde 6 punten en 1.395, Hofman 4 punten en 1.255.
 
Barry van Beers werd groepswinnaar met 4 punten in Poule G voor Raymund Swertz, ook met 4 punten. Swertz verdiende zijn kwalificatie als nummer twee door winst op Van Beers met 40-28 in 27 in de laatste ronde. Adrie Demming, met winst op Jack van Peer, 40-25 in 28, eindigde met dezelfde punten als Van Peer op de vierde plaats. Barry van Beers met 4 punten was de hoogste in moyenne met 1.301, Swertz, ook met 4 punten, finishte met 1.191.
 
 
Tekst Frits Bakker.
Archieffoto Jean van Erp World Cup Veghel ©Ton Smilde

ROSMALEN – De Brabantse campingbaas Jerry Hermans voert na twee Grand Prix toernooien nog altijd het klassement aan dat beslissend is voor plaatsing voor de Masters, het kampioenschap van Nederland driebanden. De top vijf laat twee verrassende namen zien: behalve Jerry Hermans op één is Adrie Demming de nummer 4. Daar tussendoor Dick Jaspers op 2, Jeffrey Jorissen op 3 en Jean Paul de Bruijn op 5. Het klassement is opgemaakt over de toernooien in Capelle en Sittard, beide gespeeld in 2022. Dit weekend is het derde en laatste Grand Prix toernooi in Rosmalen en worden de definitieve Masters plaatsen vergeven. 

 

 

Het hoofdtoernooi start donderdag (15 december) met de poules van vier, die vrijdag naar de ontknoping gaan. Daarna blijven 16 spelers over in De Hazelaar in Rosmalen voor de eindronden op zaterdag 17 december vanaf 11.00 uur (1/8e finales), gevolgd door de kwartfinales om 15.00, de halve finales om 17.00 en de finale om 19.00 uur.

Donderdag om 11.00 uur start de poules met Dick Jaspers als kopman en Roland Uijtdewillegen en om 13.00 uur met Jeffrey Jorissen en Raymund Swertz. Vrijdag om 11.00 uur de groepen met Jean Paul de Bruijn en Raimond Burgman en om 13.00 met Dave Christiani en Kay de Zwart.

Voor de plaatsen in de Masters, van 11-15 januari in Den Durpsherd in Berlicum, is nog volop spanning. Het klassement vanaf de 10e plaats is afhankelijk van de resultaten in de laatste Grand Prix van deze week. Jean van Erp en Raymund Swertz, die op tien en elf staan, hebben 84 rankingpunten, daarna volgen Sam van Etten op 12, Gerwin Valentijn en Joey de Kok met 72 punten, op plaats 15 en 16 Huub Wilkowski en Therese Klompenhouwer met 64 en op de volgende posities Nick Zuijkerbuijk, Jack Wijnen en Harrie van de Ven (alle drie met 52 punten) en Roland Uijtdewillegen, Henk Overmars, Wilco van Wijk, Volkan Cetin en Jack van Peer met 40 punten. Van al die spelers is alleen Henk Overmars niet meer present in de Grand Prix van Rosmalen. Dave Christiani, op de 26e plaats met 32 punten, moet nog een flinke inspanning doen om zich te plaatsen.

Gerwin Valentijn,  in zijn afscheidstoernee, maakte dinsdagavond in de kwalificaties grote indruk. De Brabantse stratenmaker was met vier matchpunten en 2.068 de onbetwiste uitblinker van de voorronden. Zijn expeditie was een ware kwelling voor zijn twee tegenstanders. De eerste partij, tegen Henk Overmars, won Valentijn met 30-9 in 15 en met een slotserie van 10, de tweede, tegen Frits Broeders, met 30-5 in 14. Valentijn, met een lichte druk om te scoren, voelt zich in zijn element: ,,Ik wil heel graag voor de laatste keer de Masters halen, dus ik ben heel gemotiveerd. Dat zou een heel mooie afstluiting zijn. Ik weet niet precies wat ik nog nodig heb aan punten, maar ik zou het poultje van vier nog zeker willen overleven. Dat moet kunnen: Raimond Burgman, Joey de Kok en Wilco van Wijk zijn mijn tegenstanders. Ik ga mijn huid duur verkopen.’’

Andere sterke winnaars van de laatste kwalificatie waren Glenn Hofman (1.428), Paul Bruijstens (1.250), Erwin Kivits (1.224), Nick Zuijkerbuijk (1.117), Jerry Hermans (1.111), Volkan Cetin (1.016) en Jack van Peer (0.952). Met als nummers twee (dus ook geplaatst): Michael Vink, Albert Kooistra, Jack Wijnen, Riny Zwiers, Peter Vlaar, Wilco van Wijk, Adrie Demming en Sander Jonen.

Voor de jonge Michael Vink wordt het een heel bijzondere Grand Prix – met twee voormalig wereldkampioenen in één poule!

De indelingen voor het hoofdtoernooi:

Poule A (donderdag vanaf 11.00):

Dick Jaspers
Nick Zuikerbuijk
Therese Klompenhouwer
Michael Vink

Poule B (donderdag vanaf 13.00):

Jeffrey Jorissen
Glenn Hofman
Frans van Schaik
Albert Kooistra

Poule C (Vrijdag vanaf 11.00)

Jean Paul de Bruijn
Sam van Etten
Erwin Kivits
Jack Wijnen

Poule D (Vrijdag vanaf 13.00)

Dave Christiani
Jerry Hermans
Harrie van de Ven
Riny Zwiers

Poule E (Vrijdag vanaf 13.00)

Kay de Zwart
Huub Wilkowski
Paul Bruijstens
Peter Vlaar

Poule F (Vrijdag vanaf 11.00)

Raimond Burgman
Gerwin Valentijn
Joey de Kok
Wilco van Wijk

Poule G (Donderdag vanaf 13.00)

Raymund Swertz
Barry van Beers
Jack van Peer
Adrie Demming

Poule H (Donderdag vanaf 11.00)

Roland Uijtdewillegen
Jean van Erp
Volkan Cetin
Sander Jonen

De top twee posities in de laatste kwalificaties:

Poule A:

1 Volkan Cetin 4-1.016-5

2 Michael Vink 4-0.857-5

Poule B:

1 Jack van Peer 4-0.952-5

2 Albert Kooistra 4-0.895-6

Poule C:

1 Gerwin Valentijn 4-2.068-10

2 Jack Wijnen 4-1.200-9

Poule D:

1 Paul Bruijstens 4-1.250-6

2 Riny Zwiers 4-0.759-4

Poule E:

1 Jerry Hermans 4-1.111-6

2 Peter Vlaar 4-0.895-6

Poule F:

1 Erwin Kivits 3-1.224-7

2 Wilco van Wijk 3-1.052-8

Poule G:

1 Glenn Hofman 4-1.428-8

2 Adrie Demming 4-1.224-9

Poule H:

1 Nick Zuijkerbuijk 2-1.117-7

2 Sander Jonen 2-1.027-8.

 

De locatie voor deze Grand Prix: Sportfoyer De Hazelaar, T.M. Kortenhorstlaan 6, Rosmalen.

Contactpersoon: Frank van Rooij.

De finalewedstrijden zijn rechtstreeks op Kozoom.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Jerry Hermans (Stefan Osnabrug)

 

 

 

 

 

 

 

Een mooi bericht kwamen we dit weekend tegen op social media. In de gewestelijke finale driebanden bij De Ram in Roosendaal zagen we een bijzondere winnaar: rolstoelbiljarter Tonny Schrauwen (niet te verwarren met de fameuze, en inmiddels helaas overleden Tony Schrauwen) versloeg een veld van niet-rolstoelers met een zelden vertoond moyenne van… 0.958! En dat over zeven partijen, een werkelijk ongekende prestatie voor vrijwel iedere biljarter, laat staan een rolstoelbiljarter.

We vroegen Tonny om enkele achtergronden bij deze prestatie, en hij antwoordde vrijwel direct.

 

 

Tonny Schrauwen: Sinds anderhalf jaar heb ik na een pauze van vjf jaar wegens invaliditeit (slijtage rug) het biljarten weer geprobeerd op te pakken, maar nu in een rolstoel omdat ik niet meer staande kan spelen en te kijken of het lichamelijk haalbaar was vanwege de pijn.”

“Ik speel nu bij ‘t pleintje in Sint Willebrord driebanden klein en Groot (A klasse). Heb een paar keer bij de rolstoelbiljarters een PK gespeeld en ook daar weer leuke mensen ontmoet.”

“Dit jaar wilde ik bij de valide biljarters een PK meedoen en bij de voorrondes speelde ik 0.761 met een partij van 2 moyenne erbij. (Gigantisch trots!) En dat in de rolstoel met toch best wel beperkingen.”

“In de districtsfinale waar ik kampioen werd overtrof ik mijzelf met een eindmoyenne van 0.778, en ik mocht naar het gewest.”

 

“Sinds anderhalf jaar heb ik na een pauze van vjf jaar wegens invaliditeit (slijtage rug) het biljarten weer geprobeerd op te pakken, maar nu in een rolstoel omdat ik niet meer staande kan spelen en te kijken of het lichamelijk haalbaar was vanwege de pijn”

 

“Afgelopen half jaar ben ik enige keren bij Frans van Kuyk geweest die mij een beetje het Diamond systeem heeft bijgebracht wat voor mij helemaal nieuw was. Er ging wel een wereld voor mij open, dus daar heb ik veel van opgestoken en veel profijt van. “Ik heb het idee had dat ik beter speel dan vroeger ondanks mijn beperkingen”, zei ik tegen Frans.”

“Afgelopen weekend op de gewestelijke finale bij De Ram in Roosendaal waar we op twee zeer goede tafels mochten spelen, heb ik mijzelf overtroffen met een eindmoyenne van 0.958 gem. waarbij ik vier partijen boven 1 gemiddeld speelde en de finale won met 0.909 gem. van Wilbert van Dijke die ook dit jaar het driebanden heeft ontdekt en geweldig speelt (0.8 gem.).”

“Na de finale kwamen de emoties wel even op zetten ,en het moet allemaal even indalen. Ik kan nog niet goed bevatten hoe groot de prestatie eigenlijk is, maar door de vele felicitaties en telefoontje van Ad Klijn die het ergens gezien had, en vroeg of ik dit in de rolstoel had gedaan besef ik nu dat het wel speciaal is wat ik gedaan heb en heel trots ben.”

 

“Afgelopen half jaar ben ik enige keren bij Frans van Kuyk geweest die mij een beetje het Diamond systeem heeft bijgebracht wat voor mij helemaal nieuw was. Er ging wel een wereld voor mij open, dus daar heb ik veel van opgestoken en veel profijt van”